Nie trzeba wiel­kiego zmy­słu obser­wa­cji by stwier­dzić, że biblio­te­ka­rze uwiel­biają odwie­dzać inne biblio­teki. Obo­jętne czy to waka­cyjna podróż marzeń, krótki wypad na week­end do innego mia­sta czy wczasy zakła­dowe zawsze znaj­dziemy spo­sób żeby zajść do innych biblio­tek. I jesz­cze czer­piemy z tego satys­fak­cję. To cecha cha­rak­te­ry­styczna naszego zawodu.

Do takiego wła­śnie wnio­sku doszedł Kur­tis Kelly w swoim arty­kule “Library Nirvana”. Podobne obser­wa­cje poczy­ni­łem także na żywej tkance biblio­te­kar­skiej obser­wu­jąc zacho­wa­nie kole­gów i kole­ża­nek z pracy oraz swoje wła­sne.  Chęć odwie­dza­nia “cudzych” biblio­tek to fak­tycz­nie nasza cho­roba zawo­dowa.  Może ona, zależ­nie od naszego miej­sca pracy, wyni­kać bądź to z zazdro­ści bądź chęci dowar­to­ścio­wa­nia się, jed­nak przede wszyst­kim wynika z cech, które cha­rak­te­ry­zują więk­szość biblio­te­ka­rzy - cie­ka­wo­ści świata oraz wysoko roz­wi­nię­tego zmy­słu este­tyki.  Fascy­nują nas archi­tek­to­niczne perełki, które zapie­ra­jące dech bogac­twem zabyt­ko­wych wnętrz. Podziw wzbu­dzają bogate oraz pięk­nie wyeks­po­no­wane zbiory cen­nych wolu­mi­nów. Z satys­fak­cją kone­sera sztuki oglą­damy dobrze zapro­jek­to­wane oraz funk­cjo­nalne nowo­cze­sne biblio­teki ze szkła i stali. Odwie­dza­jąc inne biblio­teki, porów­nu­jemy, czer­piemy pomy­sły i pod­pa­tru­jemy rozwiązania.

[Zabyt­kowa biblio­teka daw­nego kole­gium jezu­ic­kiego Cle­men­ti­num w Pra­dze]

A każde mia­sto, mia­steczko, które przyj­dzie nam kie­dy­kol­wiek odwie­dzić ma biblio­tekę i to naj­czę­ściej nie jedną.  Wiele z nich powstało kil­ka­set lat temu lub mie­ści się w bar­dzo sta­rych budyn­kach. Każda sto­lica może pochwa­lić się co naj­mniej kil­koma cie­ka­wymi biblio­te­kami, które należy odwie­dzić będąc tam na waka­cjach. Pol­ska, mocno doświad­czona przez sze­reg wojen oraz pół wieku socre­ali­stycz­nego nurtu w archi­tek­tu­rze, wypada na tle innych państw dość blado. Wystar­czy obej­rzeć zesta­wie­nie zdjęć kil­ku­dzie­się­ciu naj­pięk­niej­szych biblio­tek świata. Nie­sa­mo­wite. Wra­że­nia są pio­ru­nu­jące. Biblio­te­kar­skie oko cie­szą piękne wnę­trza, zaś biblio­te­kar­ską duszę prze­pastne i cenne księ­go­zbiory. Poja­wia się także uczu­cie zazdrości.

Podróże kształcą także biblio­te­ka­rzy. Z nie­daw­nej wyprawy do Irlan­dii, gdzie nie omiesz­ka­łem natu­ral­nie odwie­dzić Old Library w Tri­nity Col­lege, przy­wio­złem cie­kawe zdję­cie zro­bione w biblio­tece Dublin Insti­tute of Tech­no­logy. W dwu­ję­zycz­nym, gaelicko-angielskim, kraju wszyst­kie ofi­cjalne tablice są w dwóch wer­sjach. Tak pisze się “Biblio­teka” po irlandzku:

[Biblio­teka Dublin Insti­tute of Tech­no­logy, tabliczka “Leabharlann”]

Pozo­staje życzyć szczę­śli­wych podróży biblio­te­kar­skich, jak naj­pięk­niej­szych i dostęp­nych biblio­tek oraz zdjęć… natu­ral­nie bez fla­sha. Odkry­wa­nie obcego mia­sta poprzez jego biblio­teki ma swój urok.

Linki

• Libro­phi­liac Love Let­ter: A Com­pen­dium of Beau­ti­ful Libraries

Prze­czy­taj też:

1. Biblio­teki Świata - Dublin
2. Bycie biblio­te­ka­rzem jest naprawdę niebezpieczne
3. Wywiad z bibliotekarzem
4. Praca na waka­cje? Biblio­te­karz w naj­eksklu­zyw­niu­śniej­szym statku na świecie?
5. Bo biblio­te­karz to bez­pieczna praca… akurat!

Tagi tego artykułu: biblioteka, bibliotekarze, ciekawostka, Clementium, podróże, wakacje, zwiedzanie