Gmach biblio­teki nie musi być nudny. Pomimo, iż wewnątrz naszych biblio­tek praca wre, prze­wi­jają się użyt­kow­nicy, odby­wają się imprezy kul­tu­ralne… i te mniej kul­tu­ralne też… to z zewnątrz budynki naj­czę­ściej są szare, smutne i nie zachę­cają do wizyty. Naj­czę­ściej, jed­nak na szczę­ście nie zawsze. Nowo budo­wane gma­chy czę­sto przy­bie­rają eks­tra­wa­ganc­kie lub po pro­stu cie­kawe kształty (np. BUW) i potra­fią ucie­szyć oko nie­jed­nego kone­sera sztuki. To jed­nak kro­pla w morzu potrzeb.

Wciąż mamy setki socre­ali­stycz­nych “kloc­ków” w stylu naszej Biblio­teki Naro­do­wej lub osie­dlo­wych biblio­tek z “wiel­kiej płyty”. Mamy też sza­cowne, zabyt­kowe budynki gosz­czące w swo­ich histo­rycz­nych murach książki. Można w nich poczuć ducha histo­rii… jed­no­cze­śnie zie­wa­jąc z nudów w ich starodawno-sterylnych wnętrzach.

Pew­nych rze­czy nie­stety nie zmie­nimy, możemy za to, choć na chwilę spró­bo­wać biblio­tekę roz­ru­szać. Tak jak zro­biono to 16 maja 2009 roku w cza­sie ostat­niej Nocy Muzeów z Biblio­teką Raczyńskich:

[ani­mi­za­cja Nowa]

Nie jest to w zasa­dzie ani­ma­cja, lecz “Video map­ping” wyko­nany na fasa­dzie Biblio­teki Raczyń­skich w Pozna­niu. Wyko­rzy­stano do tego 4 pro­jek­tory o bar­dzo dużej mocy, które na pra­wie 50 metro­wej fasa­dzie budynku stwo­rzyły trój­wy­mia­rowy, wie­lo­barwny pokaz mul­ti­me­dialny. Cały pro­jekt zor­ga­ni­zo­wany został przez poznań­ską Gale­rię Nowa i Sto­wa­rzy­sze­nie Twór­cze NOWA NOWA. Ani­ma­cja jest dzie­łem Arka Nowa­kow­skiego, zaś muzykę skom­po­no­wał Patryk Kra­śniew­ski. Przy oka­zji wybu­chła także afera zwią­zana z nie­le­gal­nym roze­bra­niem przez orga­ni­za­to­rów akcji „ani­mi­za­cji Nowej”, wystawy “Wiel­ko­pol­ska u Drzwi II Rzeczypospolitej”.

***

Inną formę “ani­mo­wa­nej” biblio­teki oglą­dać możemy w (a wła­ści­wie “na”) Bia­ło­ru­skiej Biblio­tece Naro­do­wej w Miń­sku:

Prawda, że cie­kawe? Zarówno sama bryła biblio­teki, jak i ani­mo­wana fasada biblio­tecz­nego gma­chu robi wra­że­nie. Moż­li­wo­ści wyko­rzy­sta­nia mul­ti­me­dial­nej fasady są w tym przy­padku nie­wy­obra­żalne. Dają moż­li­wość eks­pe­ry­men­to­wa­nia z formą, tre­ścią oraz oży­wia­niem budynku nie tylko jako jed­no­ra­zowy per­for­mance, lecz jako ele­mentu miej­skiego kra­jo­brazu. Tro­chę kłóci się to ze ste­reo­ty­po­wym wize­run­kiem tota­li­tar­nego kraju, tkwią­cego jesz­cze w sza­rzyź­nie komu­ni­zmu. Olbrzy­mie brawa.

Co prawda spo­glą­da­jąc na Bia­ło­ru­ską BN, na myśl przy­cho­dzą mi zło­wro­gie ele­menty wypo­sa­że­nia stat­ków kosmicz­nych w fil­mach z lat 70tych, to bliż­sze obej­rze­nie zdjęć poka­zuje, że jest to fan­ta­styczne arcy­dzieło archi­tek­to­niczne. Choć ma w sobie jakiś taki tota­li­tarny wygląd - nie powsty­dziłby się takiej sie­dziby głów­nej sam Darth Vader. Świe­cąca bryła w rze­czy­wi­sto­ści to “boska dosko­na­łość” - rhom­bi­cu­boc­ta­he­dron czyli “sześcio-ośmiościan rom­bowy” - nary­so­wany po raz pierw­szy przez Leonarda da Vinci.

Biblio­teka oddana została do użytku w 2006 roku. I od tego czasu świeci… tylko kto płaci rachunki za prąd?

Tagi tego artykułu: animacja, animizacja Nowa, Białoruska Bibloteka Narodowa, Biblioteka Raczyńskich w Poznaniu, Poznań, video mapping, Национальная библиотека Беларуси