Dziś zamiast nor­mal­nego sobot­niego dyżuru popo­łu­dnio­wego posta­no­wi­łem podzie­lić się z wami kil­koma cie­ka­wymi infor­ma­cjami. Dzi­siej­szy dyżur zawdzię­czamy naszym wier­nym czy­tel­ni­kom, któ­rzy nas infor­mują o cie­ka­wych wyda­rze­nia, nad­sy­łają cie­kaw linki i dzielą się wła­snymi przemyśleniami.

***

Tara­ra­ra­rara! Obwiesz­czamy wszem i wobec, że Pulo­we­rek pl docze­kał się pierw­szego papie­ro­wego zauwa­że­nia w naszych bran­żo­wych cza­so­pi­smach. Ten histo­ryczny moment zawdzię­czamy “Biblio­te­ka­rzowi” orga­nowi Sto­wa­rzy­sze­nia Biblio­te­ka­rzy Pol­skich. Otóż napi­sali o nas krótką wzmiankę w dziale “W kilku sło­wach”, gdzie na stro­nie 33 może­cie prze­czy­tać kilka zdań o naszym por­talu. Cóż… to może raczej notatka niż peł­no­wy­mia­rowy arty­kuł na pierw­szej stro­nie ogól­no­pol­skiego dzien­nika. No ale od cze­goś należy zacząć.

Od dziś nawet ci co nie maja dostępu do sieci mogą (a wręcz MUSZĄ!)  się dowie­dzieć o ist­nie­niu Pulowerka!W tym samym dziale znaj­dzie­cie także infor­ma­cje o zaprzy­jaź­nio­nym z Pulo­wer­kiem jed­no­oso­bo­wym tablo­idzie biblio­te­kar­skim Robaki, z któ­rego donie­sień cza­sami korzy­stamy i któ­remu także gra­tu­lu­jemy pra­so­wej wzmianki.

Jeste­śmy zaszczy­ceni i nie ukry­wamy rado­ści z posia­da­nia pierw­szej papie­ro­wej “prasy”. Możemy w takim razie otwo­rzyć dział pra­sowy, który miejmy nadzieję będzie się roz­ra­stał ku chwale Pulo­werka. Pozdra­wiamy redak­to­rów “Biblio­te­ka­rza” i nie­skrom­nie zachę­camy do umiesz­cze­nia szer­szego tek­stu. Za infor­ma­cje dzię­ku­jemy czuj­nej czy­tel­niczce Pulo­werka p. Ani.

***

W dru­giej czę­ści zamiesz­czamy list od naszej czy­tel­niczki pod­pi­su­ją­cej się nic­kiem Gabusia:

“Elek­tro­niczny kata­log o zgrozo co to jest.…”

Pra­cuję w biblio­tece nauko­wej dość spory kawał czasu i obser­wuję dosyć inte­re­su­jący przy­pa­dek socjo­lo­giczny. Stu­denci odwie­dza­jący sza­nowne mury biblio­teki na pyta­nie cytuję “Czy prze­glą­dała Pani/Pan zawar­tość kata­logu OPAC” reagują zdzi­wie­niem oraz pyta­niem a co to jest ten kata­log. No włos się jeży na gło­wie choć mam dłu­gie włosy [nie nie nie upi­nam je w biblio­teczny koczek:-)] Nie ma pro­blemu z chę­cią tłu­ma­czę jak zgłę­biać tajem­nice poszu­ki­wa­nia w kata­logu.
Jak już prze­brniemy przez jakże “arcy trudny” pro­ces oswa­ja­nia stu­denta z kata­lo­giem, tro­chę czasu upływa nim stu­dent zro­zu­mie co to jest hasło przed­mio­towe lub czym różni się sygna­tura od numeru inwen­ta­rza. Kolejno prze­cho­dzimy nie­stety do kształ­ce­nia stu­denta z zakresu korzy­sta­nia z apa­ratu nauko­wego książki. Wiele razy po poda­niu czy­tel­ni­kowi książki po chwili prze­kart­ko­wa­nia książki osob­nik pod­cho­dził żeby było śmiesz­niej
do kole­żanki zwra­ca­jąc publi­ka­cję stwier­dza­jąc że w tej książce nie ma tego co szuka. Więc zmu­szone jeste­śmy zazna­czać kartką stronę na któ­rej znaj­duje się dana infor­ma­cja (nie­stety w warun­kach spadku czy­tel­nic­twa i powszech­nych kse­ró­wek każdy czy­tel­nik jest na wagę złota) nie chcę wie­dzieć czy stu­dent umie korzy­stać z ency­klo­pe­dii bo podej­rze­wam że i takie osoby się znajdą.
Zda­rza się że stu­denci macha­jąc nam przed nosem zesta­wie­niem biblio­gra­ficz­nym prosi o tę książkę : przy­kład z życia biblio­tecz­nego “Cen­zura cza­so­pism w Kró­le­stwie Pol­skim na prze­ło­mie XIX i XX wieku. / Marek Tobera // Prze­gląd Histo­ryczny. - 1989, z. 1, s. 41-67″ Sytu­acja nr 2: podaję oprawny rocz­nik Pamięt­nik Lite­racki i sły­szę odpo­wiedź: “ale Ja chcia­łem gazetę a nie książkę”. Dra­mat po pro­stu dra­mat.
Rozu­miem, że two­rząc biblio­gra­fię do pracy licen­cjac­kiej lub magi­ster­skiej obec­nie zaczy­namy od google.pl ale gdzie jest myśle­nie tego nie wiem jestem prze­ra­żona tym co się dzieje.

Pozdra­wiam Gabusia

***

Na zakoń­cze­nie skecz naszego ulu­bio­nego Kaba­retu Moral­nego Nie­po­koju, o któ­rym dowie­dzie­li­śmy się od użyt­kow­nika o nicku Krzaki. Nie­ba­ga­telną rolę odgrywa w nim wła­śnie zacny ele­ment stroju jakim jest pulo­we­rek. Obejrzyjcie:

Urok z jakim pani Kata­rzyna Pako­siń­ska wypo­wiada słowo “pulo­we­rek” powala na kolana i powin­ni­śmy się chyba tutaj, zgod­nie ze spi­skową teo­rią dzie­jów, doszu­ki­wać wła­śnie alu­zji do naszego por­talu. Wydaje mi się bowiem, że wypo­wie­działa słowo pulo­we­rek przez duże P, a to wszystko czyni jasnym. I szcze­gól­nie pole­camy uwa­dze cytat: “koszula, pulo­wer to można lata cho­dzić w tym”.  Dzię­ku­jemy za nade­słane linka.

***

Gwoli pod­su­mo­wa­nia pozwolę sobie podzię­ko­wać wszyst­kim czy­tel­ni­kom, któ­rzy wpro­wa­dzają życie do Pulo­werka poprzez odwie­dza­nie naszej strony oraz jej aktywne współ­two­rze­nie - czego przy­kła­dem jest dzi­siej­szy Sobotni Dyżur Popołudniowy.

Dalej więc czy­taj­cie, komen­tuj­cie, a jak was naj­dzie jakiś pomysł to kon­tak­tuj­cie się z nami na adres redakcja@pulowerek.pl i ślij­cie swoje materiały!

MR

Prze­czy­taj też:

1. Sobotni dyżur popo­łu­dniowy [1]
2. Sobotni dyżur popo­łu­dniowy [32]
3. Kolejny sobotni popo­łu­dniowy [23]
4. Sobotni dyżur popo­łu­dniowy [40]
5. Sobotni dyżur prawie-popołudniowy [29]

Tagi tego artykułu: bibliotekarz, czytelnicy, list, napisali o nas, prasa, rozrywka, skecz, śmieszne, Sobotni dyżur popołudniowy, Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich