Chyba każ­demu z nas zda­rza się prze­no­sić zawo­dowe przy­zwy­cza­je­nia do “reala”. Wyrów­ny­wa­nie ksią­żek na domo­wych pół­kach, nagłe nie­dzielne skon­trum zbio­rów, czy alfa­be­tyczne i dzie­dzi­nowe segre­go­wa­nie zaso­bów szafki z maka­ro­nami. Cią­głe uci­sza­nie rodziny i wci­ska­nie na swoje lato­ro­śle obo­wiąz­ko­wych pulo­wer­ków [wszak jesień chłodna]. Nie bójmy się powie­dzieć że to są nasze zawo­dowe przy­wary, które z pracy peł­zną za nami w pry­watne życie. No ale mam nadzieję, że choć tro­chę może­cie się wyżyć na naszym por­talu i dzięki temu nie jest to aż tak mocno odczu­walne przez współdomowników.

Mamy wielką przy­jem­ność gościć na naszych stro­nach kolejny komiks z Gac­ko­lan­dii:

Komiks, który wyda­rzył się naprawdę [18] - Zbo­cze­nie Zawo­dowe

scen./rys: Agata Matraś

Prze­czy­taj też:

1. Komiks, który wyda­rzył się naprawdę [46] - Ciemna strona
2. Komiks, który wyda­rzył się naprawdę [1] - Kozioł z Doliny Rozkoszy
3. Komiks, który wyda­rzył się naprawdę [3] - Nowości
4. Komiks, który wyda­rzył się naprawdę [2] - Biblio­teka dla dzieci?
5. Komiks, który wyda­rzył się naprawdę [15] - Jasne jak słoń…

Tagi tego artykułu: komiks, komiks który wydarzył się naprawdę