Długo myśla­łem co by tu dać jed­no­cze­śnie świą­tecz­nego i w tema­tyce biblio­tecz­nej. W końcu wymy­śli­łem… Pamię­ta­cie te wszyst­kie opo­wie­ści biblijno-wigilijne o tym jak matka nie­ja­kiego Jezusa błą­kała się po nocy i szu­kała schro­nie­nia. Błą­kała się ona w towa­rzy­stwie swego ślub­nego na grzbie­cie osiołka - ówcze­snego odpo­wied­nika dzi­siej­szego Golfa mk1. Tak też ten osio­łek, póź­niej był świad­kiem świą­tecz­nego cudu i stał się zwie­rzę­ciem poczci­wym, lubia­nym i uni­wer­sal­nie przydatnym.

Tak też w biblio­te­kar­stwie prę­dzej czy póź­niej musiał się obja­wić wła­śnie taki poczciwy osioł… natu­ral­nie poza tymi naszymi “osłami” z któ­rymi musimy się bory­kać  w pracy. Dziś mam jed­nak dla was opo­wieść o dwóch zacnych czwo­ro­noż­nych osioł­kach, które zwą się Alfa i Beto. Te dwa poczciwe kudłate zwie­rzęta to biblio­te­ka­rze pierw­szej klasy. Wraz z “dyrek­to­rem” mobil­nej biblio­teki Luisem Soriano zaj­mują się bowiem dostar­cza­niem ksią­żek do dzieci w wysoko poło­żo­nych wio­sek. Tak wła­śnie działa ekipa Biblio­burro - czyli Biblio­teka na ośle.

Dla miesz­kań­ców trudno poło­żo­nych wio­sek w Kolum­bii, wizyty Luisa oraz jego osioł­ków tar­ga­ją­cych ciężką wie­dzę są jedyną moż­li­wo­ścią spo­tka­nia z wiel­kim świa­tem bajek i innych świa­tów. Zaczęło się od skrom­nych 70 ksią­żek, dziś Luis Soriano może pochwa­lić się już pięk­nym zaso­bem 4800 wolu­mi­nów. Natu­ral­nie osiołki nie muszą tych ksią­żek tar­gać na raz. Luis jest dobrym dyrek­to­rem oślej biblio­teki. Praca obwoź­nego biblio­te­ka­rza począt­kowo bywała dość nie­bez­pieczna. Colum­bia to zde­cy­do­wa­nie nie jest spo­kojny kraj. Pod­czas jed­nego z napa­dów, gdy oka­zało się że w jukach Alfa i Beto nie ma pie­nię­dzy, skra­dziono książki m.in.  Bridę Paulo Coehlo. Ban­dyta też ma widać potrzeby duchowe.

Warto też zoba­czyć jak wygląda to ośle biblio­te­kar­stwo w praktyce:

Biblio­burro ma nawet swo­jego wła­snego bloga. Nie­stety w języku barbarzyńskim.

I kto jesz­cze powie, że ciężko mu w pracy? No. Jeśli zaś ktoś ma poczu­cie wypa­le­nia to wła­śnie dla niego jest ten tekst. Praca biblio­te­ka­rza może mieć sens i sta­no­wić misję w naj­szla­chet­niej­szym zna­cze­niu tego słowa. Czy i my dobrze wypeł­niamy naszą misję? Warte prze­my­śle­nia w ten świą­teczny czas. A osiołki, jak to osiołki, poczciwe zwie­rzęta, zawsze słu­żyły ludz­ko­ści.  Od cza­sów biblij­nych na bli­skim wscho­dzie po XXI wiek w Kolum­bij­skich górach.

MR

Prze­czy­taj też:

1. Biblio­teczne zapachy
2. komi­xxy biblioteczne

Tagi tego artykułu: Biblio burro, Biblioburro, biblioteka na ośle, Luis Soriano, osiołek