Czy­ta­nie książki to pro­ces bar­dzo piękny. Uwznio­śla, uszla­chet­nia, wznosi nas na wyżyny wyobraźni. Nie­stety każda książka kie­dyś się koń­czy. Prę­dzej lub póź­niej. Zda­rza się auto­rowi odwle­kać tę nie­unik­nioną chwilę, jed­nak jesz­cze takiej nie wyna­le­ziono która by się nie musiała zakoń­czyć. I to jest zawsze naj­gor­szy moment. Bo się z boha­te­rami zży­jemy, bo się przy­zwy­cza­imy do trzy­ma­nia papie­ro­wego przy­ja­ciela. A tu nagle “łup” i zamyka się książka a nam tylna okładka się w twarz śmieje…

I o tym wła­śnie dziś przy­go­to­wała histo­ryjkę rysun­kową Agata:

Komiks, który wyda­rzył się naprawdę [49] - To nie może być koniec!

Prze­czy­taj też:

1. Komiks, który wyda­rzył się naprawdę [44] - Nie przy jedzeniu!
2. Komiks, który wyda­rzył się naprawdę [61]- Od przy­bytku głowa nie boli, ale…
3. Nie każdy może być bibliotekarzem!
4. Komiks, który wyda­rzył się naprawdę [54] - Książka dla Tosi
5. Komiks, który wyda­rzył się naprawdę [93] - Zadziwiona

Tagi tego artykułu: komiks który wydarzył się naprawdę