Kabaret  Strasznych Panów

Mini sztuka w jednym akcie – część 7

MIEJSCE: Biblioteka Publiczna w Swarzędzu
OSOBY:
Bibliotekarz 1
Bibliotekarz 2
Sprzątaczka Merytoryczna
Czytelniczka

SCENA 1

W bibliotecznej galerii krzątanina. Bibliotekarz 1 i Bibliotekarz 2 odstawiają na bok drabinę i stają przed rzędem olejnych obrazów. Sprzątaczka Merytoryczna, siermiężnie ubrana, myje podłogę.

Bibliotekarz 1 (wpatruje się w obraz): To jest prawdziwy artysta.

Bibliotekarz 2. No.

B1: Zobacz ile tu tajemniczości, światłocieni i … kawał drugiego dna.

B2: Myślisz, że ten malarz jest już na dnie?

B1: Coś ty, aż tak szybko to oni się nie staczają. Miałem na myśli jego nowatorskie spojrzenie na sztukę. Przekaz emocjonalny i intelektualny. Świr twórczy. To zaszczyt dla naszej biblioteki.

B2: No.

B1: Czy wiesz, że ten facet miał wystawy w Tokio, w Londynie, a nawet w Nowym Jorku? Mało jest miejsc, w których by o nim nie słyszano.

B2: Wiem, bo przygotowywałem jego biogram. A wiesz, że on przez pół roku mieszkał w Paryżu i sprzedawał kaszanę na placu Pigalle?

B1: Co??

B2: Najlepsza kaszana jest na placu Pigalle. I to nasza polska. To znaczy, że artysta jest patriotą.

B1: Jaka kaszana?? Kasztany!

B2: Ooo, to chyba się przesłyszałem, przepraszam… Przyznaj jednak, że ten gość mówi bardzo niewyraźnie i szybko. Czasami wręcz bełkocze.

B1: Artysta ma prawo być ekscentryczny i nietuzinkowy. Pamiętasz tego w zielonym turbanie, który rok temu wystawiał u nas rzeźby z mydła „Biały jeleń”? Bez przerwy żuł goździki i spluwał.

B2: No! Ale się zapienił, kiedy umyłem ręce jednym z eksponatów, he, he…

B1: Miał prawo. To był „Biały jeleń do higieny intymnej”, a ty dokonałeś profanacji.

B2: Profa… co?

B1: Profanacji, czyli zbeszczeszczenia, znieważenia i naruszenia sacrum. Użyłeś rzeźby nie w tym miejscu, co trzeba.

B2: Eee tam, mydło to mydło. Bibliotekarz powinien mieć zawsze czyste ręce, bo brud za paznokciami może być przyczyną spadku czytelnictwa. Tak nam mówili na ostatniej konferencji w Poznaniu. Dlatego umyłem ręce zanim pokroiłem kaszankę.

B1: Jaką znowu kaszankę?

B2: Noo, bo oprócz wina, owoców i paluszków postanowiłem nawiązać do życiorysu artysty i kupiłem sześć kilogramów kaszanki. Nie wiedziałem, że tu chodzi o kasztany…

B1: A niech to szlag! Ciekawe jak księgowa to rozliczy… Trudno. Kaszanka łagodzi obyczaje i jest bardziej ludzka niż na przykład taki oklepany kawior. Pani burmistrz i radni na pewno to docenią, mam nadzieję.

Do biblioteki wbiega zdyszana Czytelniczka.

Czytelniczka: Jestem!

B1 (całuje ją w rękę): Dobrze, że pani już jest. Czy zapoznała się pani z książką „ Lekcja stylu” Jolanty Kwaśniewskiej?

Cz: Oczywiście! Nawet wyskubałam sobie wąsik, o, widzi pan? (przysuwa twarz do B1)

B1: A „Dziewczynę z perłą” pani przeczytała?

Cz : (zdezorientowana) Z perłą… noo… tak! Wybieliłam sobie zęby w sześćdziesiąt minut i teraz jestem dziewczyną z perełkami! (szczerzy się w uśmiechu)

B1: Skserowałem dla pani „Szał” Podkowińskiego.

Cz: Czyż nie wyglądam szałowo? (puszcza oczko do B2)

B1: Dobrze, dobrze… myślę, że spełnia pani warunki do bycia Muzą naszego artysty. Proszę tylko jak najmniej się odzywać, bo wie pani, twórcy nie lubią, gdy się ich za bardzo rozprasza.

Cz: Ależ, oczywiście! Proszę się nie martwić. Zapytam tylko, czy mu się podobam i czy namaluje moje akty.

B2: Super! Zrobimy mu kolejny wernisaż!

Nagle rozwiązuje się żyłka i jeden obraz prawie ląduje na podłodze. Bibliotekarze łapią go w ostatniej chwili.

B1: Cholera! Niech pani wejdzie na drabinę i spróbuje to podwiązać!

Czytelniczka wchodzi na drabinę i próbuje naprawić szkodę.
B1 i B2 łypią okiem na jej mini spódniczkę.

B1: Niech pani zawiąże trzy supły, nie na kokardę!

B2: Trzymamy obraz, proszę się nie martwić. Panią też możemy potrzymać!

Cz: Za co?

B1: Za krótko. Trzeba wydłużyć. Niech pani popuszcza!

Cz: Staram się…

B1: Krzywo wisi! Proszę jeszcze odrobinę popuścić!

Cz: Właśnie popuściłam. I teraz mam mokro…

Do biblioteki wchodzi Artysta. Mówi obecnym „cześć” i podchodzi prosto do Sprzątaczki Merytorycznej. Rozmawiają przez dłuższy czas.

B2: Słyszałeś? On chce, żeby pani Bronia została jego Muzą! Będzie malował cykl obrazów pt.„Sprzątanie podświadomości” i zaprasza ją na wernisaż do Australii!

B1: Cholera. Chyba musimy jej dać podwyżkę.

Czytelniczka mdleje i zsuwa się z drabiny. B1 i B2 łapią ją w ostatniej chwili i na przemian stosują metodę usta-usta.

Koniec

Modelami byli pracownicy Warmińsko-Mazurskiej Biblioteki Pedagogicznej w Elblągu i ich rodziny. Pomysł zrodził się z inspiracji internetową akcją społeczną z udziałem aktora Ryana Goslinga „Hey girl. I like the library too.” Nasza inicjatywa miała na celu złamanie stereotypu biblioteki jako nudnej „świątyni dumania”. Chcieliśmy pokazać, że jest to miejsce, gdzie dużo się dzieje i gdzie pracują kreatywni i twórczy ludzie z apetytem na pracę.

Owocem naszej pracy jest wystawa fotografii, którą można oglądać od 15.05. br w holu Warmińsko-Mazurskiej Biblioteki Pedagogicznej w Elblągu. Serdecznie zapraszamy, warto!

Więcej zdjęć z akcji znajdziecie na profilu W-MBP na  facebooku.

Nadesła: Magdalena Kobylińska

Komiks, który wydarzył się naprawdę [123] – Oda do WTK

Oto celebryci i ich książki. Najpierw kilka cytatów:

Krzyś Ibisz „Jak dobrze wyglądać po 40-stce” (po prostu klasyk):

Wsiadając do samochodu, usłyszałem coś w rodzaju dziwnego trzasku, był nieco przytłumiony, jakby ktoś strzelał z tłumikiem. Zamiast dociekać źródła owego dźwięku, skupiłem się na czekającym mnie zadaniu. Gdy dotarłem na miejsce, wysiadając z samochodu poczułem przenikliwe zimno, a po plecach przeszedł dreszcz. Rozejrzałem się, w końcu mój wzrok padł na spodnie, a raczej na to, co z nich zostało. Pokaźna szczelina biegnąca wzdłuż szwu od biodra do kolana stanowiła niepodważalny dowód skuteczności moich treningów. Najwyraźniej moja krawcowa szyła według błędnych danych wywiadowczych.

Kinia Rusin „Co z tym życiem” (mistrzyni banalnej filozofii życia porównywalna jedynie z Paulo Coelho)”:

Osoby, dla których drogą do zmiany jakości życia jest ciągła zmiana wyglądu od operacji poprzez inne upiększania, to najczęściej ludzie o niskim poczuciu wartości, według których wygląd zewnętrzny jest kluczem do zmiany nastroju i osiągania sukcesów

Kasia Cichopek „Sexy Mama” (celebrytka podążająca, jak się wydaje, z nikąd do nikąd – wydała już drugi tom tego eposu o życiu):

Kiedy byłam mała, najpierw zjadałam z talerza to, czego nie lubiłam, aby na końcu została już tylko moja ulubiona część dania. Teraz robię odwrotnie: najpierw zjadam to, co lubię najbardziej – dzięki temu, kiedy już poczuję, że nie jestem głodna, łatwo mi zrezygnować z reszty

Radek Majdan „Pierwsza połowa. Wywiad rzeka” (Strumyk?):

Podryw to o musi być delikatnie rozegrana partia, taniec godowy ze wszystkimi honorami. Z drugiej strony – wiem, że nie wolno mi podczas niego stosować metod nieuczciwych, czyli obiecywać Bóg wie czego. Okłamywać, że to coś wielkiego, prawdziwa miłość, która skończy się na pewno przed ołtarzem, ale teraz już możemy zacząć – od tej pierwszej pięknej nocy. A rano kasujesz numer i zapominasz imienia. Takich metod nie stosuję.

Joanna Jabłczyńska „Współczesny savoir-vivre dla nastolatków„ (Koko spoko w wersji książkowej):

Czy wypada odebrać cudzy telefon pod nieobecność jego właściciela? Czy ”wypasiony” dzwonek polifoniczny może okazać się złym wyborem? Czy amory w miejscach publicznych to ”obciach”? Jak przeżyć rodzinne przyjęcie i nie zwariować?

Inne tzw. sławne osoby które piszą lub planują napisać książki to także (niestety):

Ania Powierza „Jak zostać sławną„  (tylko kto to tak właściwie do cholery jest?)

Tomuś Kammel „Jak występować publicznie… nie tylko w telewizji” („Lepiej nie występować publicznie w telewizji”)

a poza tym: Jacek Poniedziałek, Iza Kuna, Weronika Marczuk, Grażyna Wolszczak, Szymon Majewski i chyba każdy kto tylko może… recenzje możecie poczytać TU, a także TAM i SIAM.
Jeśli miałbym wybrać tą jedna jedyną to jednak chciałbym przeczytać książkę Karola „Suchara” Strasburgera „„Apetyt na życie”…  niby jest o gotowaniu (a także oknie i koniu), ale taki erudyta jak on, na pewno przemyci jakiś dyskretny kawał lub dykteryjkę!

Na rynku wydawniczym pojawiają się różne plotki o nadchodzących książkach celebrytów. Mnie jednak na serio przeraziła jedna konkretna… Doda pisze powieść SF zatytułowana „Pinkbook”…. o #%$^#wa… dla mnie każda książka przez nią napisana będzie science-fiction, jednak proszę (błagam) o nie robienie tego polskiemu SF

A na zachodzie? Tam jest Paris Hilton, która ma już dwie książki na swoim sumieniu… i Justin Bieber co ma chyba ze 12 lat i już napisał autobiografię… (pasjonująca!) Co prawda jesteśmy trochę z tyłu, ale szybko doganiamy celebrycki segment rynku wydawniczego.

Na koniec trzeba zajrzeć pod celebrycką zasłonkę i oddać hołd tym którzy zagospodarowują te intelektualne ugory i tworzą monumenty literatury na umowę-zlecenie, czyli polskim ghostwriterom. Miejcie spokojne sny i niech sumienie was już nie boli!

Macie te książki w swoich zbiorach bibliotecznych? A może ktoś z czytelników pulowerka miał (nie)przyjemność opracowywać do NUKATu te arcydzieła! Bo przyznajmy, że nie am chyba większego lansu w bibliotekrskim CV niż opracowanie hasła osobowego Kasi Cichopek…

Wasze zadanie:

• ściągnąć [ .pdf ]
• wydrukować
• wyciąć chłopaka w pulowerku.
• Zrobić temuż chłopakowi jedno jedyne ciekawe artystyczne zdjęcie w tematyce bibliotecznej w pięknej scenerii
• przysłać je na adres: konkurs@pulowerek.pl

… a tak wygląda chłopak w pulowerku na leżąco – [to jedynie obrazek poglądowy, nie do druku]

Wzór chłopaka w pulowerku do druku w formacie .pdf możecie ściągnąć tutaj [1,8 mb]

Z pewnością bardzo ucieszy Was nagroda główna którą jest…

Amazon Kindle 4

Przewidujemy nagrody za kolejne zdobyte miejsca Poinformujemy o nich już wkrótce!!!

Na zdjęcia oczekujemy do 3 czerwca 2012 roku pod adresem konkurs@pulowerek.pl

po tej dacie rozpoczniemy smsowe głosowanie na zwycięzcę i wyłonimy szczęśliwca który będzie mógł czytać sobie ebooki na najfajniejszym urządzeniu jakie powstało od czasu szczoteczki do zębów.

Pełen regulamin konkursu już dziś wieczorem pojawi się na stronie: http://pulowerek.pl/konkursy/ . Wy tymczasem zabierajcie się do pracy koncepcyjnej.

Czytam o pewnej kobiecie, która ma osiemdziesiąt lat i zna całego Pana Tadeusza na pamięć. Ja wprawdzie też rozpoznałabym fizjonomię swojego narzeczonego nawet z zamkniętymi oczami, ale w tym przypadku chodzi o poemat Mickiewicza. Pani uczyła się ksiąg na pamięć przez dwa lata. Nie zamierza przerzucić się na inne dzieła, ale marzy o popiersiu Mickiewicza. Rzeźbie – rzecz jasna. Wszak wiadomo, że klatkę piersiową to wieszcz miał raczej wątłą i zainfekowaną różnymi gruźlicami.

Pretekstem do tak intensywnej nauki była obawa o to, że nasza epopeja narodowa zniknie ze świata. I od razu przypomina mi się, wydana w 1953 roku, powieść 451 stopni Fahrenheita. Książki są tam jak dziś narkotyki. Grupa ludzi staje się żywymi książkami, przechowując w pamięci najważniejsze dla cywilizacji dzieła. I zastanawiam się jakiej książki nośnikiem mogłaby być moja pamięć, bo ciało – to wiem na pewno wybrałoby – Kamasutrę, no ostatecznie jakiś podręcznik jogi.

A głowa? Co ona by chciała przechowywać zamiast tego całego steku bzdur, na które nie ma wpływu, a które pieczołowicie magazynuje. Swoją drogą to zadziwiające jak wiele rzeczy człowiek wie i pamięta, a nawet nie wie skąd. Przepis na babkę ziemniaczaną, wzór na alkohol etylowy – o jakże często wykorzystywany w praktyce i testowany, czy imię dziecka Katarzyny Skrzyneckiej. Chociaż nie. To ostatnie wiadomo skąd – z Pudelka. Przyznaję – zaglądam. Gimnastyka zwojów mózgowych – wygładzają się wtedy – zapewniona. Powrót do normalności zapewniają takie dzieła jak choćby rzeczony Pan Tadeusz, choć jeśli miałabym wybierać to wolę Dziady. Są bliższe memu sercu, a kieszeni już na pewno. No i mam coś z Zosi. Tej wileńsko-kowieńskiej, bo przecież nie z tej zadurzonej w Tadeuszu. No, ale jeśli pani Basi się zechce sięgnąć po następne dzieło Mickiewicza to żywe repozytorium będzie miało duplikat.

Trzeba wybrać coś innego, ale nie łatwiejszego. Nie mogę iść na łatwiznę i przyswoić sobie choćby Konopielkę, o nie. Od tego się zaczęło – w powieści Bradbury’ego – że ludzie zaczęli sobie ułatwiać sprawę. I powstawały streszczenia książek, streszczenia streszczeń, a na końcu ograniczono się do jednego zdania. Jedno zdanie. Proszę sobie wyobrazić poemat nasz narodowy ograniczony do jednego zdania. Początek inwokacji odpada – no bo jak to Litwo ojczyzno moja? Więc może Gdzie bursztynowy świerzop, gryka jak śnieg biała, gdzie panieńskim rumieńcem dzięcielina pała? I przypisy koniecznie do tego. Co to świerzop, gryka, dzięcielina. I skąd tam nagle pała, skoro panieńskim. No właśnie panieński rumieniec, więc może nauczę się arcydzieła Iwaszkiewicza Panny z Wilka? Ten swoisty bunt przeciwko przemijaniu będzie dla mnie być może lepszym antidotum na upływający czas niż wszystkie botoksy razem wzięte. Na które i tak mnie nie stać, bo pensja i spodziewana emerytura, raczej dziadowska. Ale o tym może następnym razem.

W zamian za miejsce do mieszkania (zalegli sobie na stronie głównej Pulowerka) zgodzili się wystąpić w naszej reklamie. Poniżej reportaż z sesji zdjęciowej, którą im urządziliśmy w naszej tajnej kwaterze:

…jak na każdej sesji zdjęciowej była też chwila na odrobinę szaleństwa. Chłopaki zrobili spontaniczną figurę akrobatyczną:

Wszystkich, którzy już polubili chłopaków zapewniamy, że niedługo znowu pojawią się w naszym portalu. Zdradzili nam też, że za nimi już idą „Dziewczyny w pulowerkach” i cała reszta ich plemienia, które sami nazywają „Ludźmi w pulowerkach”.

A o tym skąd się biorą, dokąd zmierzają i jak ich zaprosić do siebie więcej dowiecie się już w poniedziałek, kiedy wystartuje urodzinowy konkurs pulowerkowy właśnie z chłopakami w roli głównej…

A co Wy o nich sądzicie?

Trzy lata – 816 artykułów, 1824 komentarze, 700 tysięcy odsłon

Trzy lata dla portalu branżowego to moim zdanie całkiem sporo. Szczególnie jeśli jest tworzony bez wsparcia żadnej organizacji bibliotekarskiej i nie jest podległy żadnym strukturom administracyjnym, które mógłby zapewnić mu trwałość. Pulowerek.pl to portal tworzony przez grupę zapaleńców, którzy jak wskazują statystyki publikują średnio 272 artykuły rocznie, a każdy z nich posiada 2,24 statystycznego komentarza.

Nie wszystko da się jednak zmierzyć wynikami liczbowymi. Dużo ważniejsze jest dla nas to, że wokół Pulowerka powstała społeczność, to że staliśmy się rozpoznawalną w dużej części środowiska bibliotekarskiego marką. Bo po obu stronach portalu siedzą przecież ludzie z pasją do bibliotekarstwa. Codziennie kiedy dodaję teksty, lub czytam materiały dodane przez moich redakcyjnych współpracowników, uświadamiam sobie że Pulowerek to świetna platforma do wymiany informacji, poznawania świata i realizowania swoich twórczych pasji. A liczby tylko to potwierdzają.

Nowy wygląd, który się do Ciebie dostosuje!!!

Od ostatniego liftingu Pulowerka minęło już dwa lata… szmat czasu jeśli patrzymy z punktu widzenia rozwoju internetu i zmian w estetyce stron internetowych. Od 2010 roku Krzysztof Ibibsz odmłodniał o 20 lat, a Pulowerek powoli stawał się portalem retro. I to zarówno w sferze wizualnej, jak i pod swoją zero-jedynkową maską. Dlatego też dzisiaj swoją premierę ma (nowy) Pulowerek.

Po pierwsze mamy nowy wygląd. Bardziej nowoczesny, mamy nadzieję że ładniejszy od poprzedniego (wiem że czasem trzeba się przyzwyczaić do „nowego”, ale mam nadzieję ostatecznie przypadnie wan do gustu nowy „look” Pulowerka). Chcieliśmy także żeby nowy wygląd był bardziej funkcjonalny i bardziej dostosowany do waszych potrzeb. Główne idee które przyświecały projektowaniu to przejrzystość i świeżość. To najlepiej przetestujecie swoimi kliknięciami, więc pozostaje tylko czekać na pierwsze opinie oraz mieć nadzieję że nie zrobiliśmy kroku wstecz, a choćby dwa naprzód.

Od strony technicznej funkcjonowania strony największą nowością jest tzw „responsywność” (umiejętność samoczynnego dostosowania się) nowego Pulowerka, co daje możliwość wygodnego przeglądania treści zarówno na ekranie monitora, na tabletach (także e-czytnikach) oraz na smartfonach. Nie trzeba wpisywać żadnych sekretnych adresów. Wszystko macie pod starym, dobrym adresem www.pulowerek.pl. A o co właściwie chodzi z tą „responsywnością” możecie najprościej sprawdzić już teraz, łapiąc za krawędź przeglądarki (jeśli oglądacie nas na komputerze) i zwężając okno, aż do wąskiego paska. Powinniście zobaczyć jak fragmenty treści płynnie przemieszczają na stronie. Od razu zrozumiecie dlaczego to taka rewolucja, kiedy za pomocą swoje smartfona będziecie mogli czytać teksty z pulowerka, nie męcząc się w przybliżanie i wyginanie palcami po ekranie. Teraz Pulowerek sam odgadnie na czym go oglądacie i dostosuje do szerokości urządzenia.

Nowy jest także sposób komentowania artykułów na portalu. Teraz możecie m.in komentować z użyciem konta na facebooku oraz oceniać komentarze innych osób. Dzięki temu dyskusje powinny być bardziej dynamiczne oraz ciekawsze.

Teraz każdy może publikować na Pulowerku

Jeśli chodzi o nowe funkcjonalności to najważniejszą z nich jest możliwość samodzielnego dodawania wpisów przez czytelników Pulowerka. Dzięki temu każdy ma sposobność dołożyć cegiełkę do budowania treści, poinformować o ciekawym znalezisku internetowym, lub opisać wrażenia z bibliotekarskiej imprezy. A na dodatek w bardzo wygodny sposób za pomocą specjalnego formularza, bez konieczności logowania, anie wykonywania skomplikowanych rytuałów.

Mam nadzieję że zachęcimy tym Was do zaangażowania się i z czasem stanie się to normalnym sposobem komunikacji pomiędzy czytelnikami. Bo prawda jest taka, że im więcej głów tym więcej ciekawych pomysłów, więcej przekopanych terabajtów danych i większa różnorodność tekstów. Dlatego teraz sami możecie kreować to jak Pulowerek będzie wyglądał i jakie treści na nim się pojawią.Oczywiście ze względów technicznych wszystkie teksty będą moderowane, bo nie każdy musi mieć zmysł redaktora technicznego i znać się na tajnikach htmla. Wszystkie potrzebne wskazówki znajdziecie na stronie z formularzem.

Nowe twarze

Razem ze zmianami wizualnymi oraz technicznymi, postanowiliśmy zadbać o pojawienie się w naszej redakcji przysłowiowej świeżej krwi. Do naszej stałej redakcji dołącza znana i lubiana blogerka Eva Scriba, autorka bloga „Będąc młodą bibliotekarką…”. Eva będzie zajmować się sprawami damskimi, damsko-męskimi i czasem zahaczać o pikantne tematy. Raz w tygodniu dzięki niej zajrzymy pod kieckę bibliotekarce, dowiemy co starszy kustosz z praktykantką wyprawiał w magazynie, lub jaka jest sytuacja na froncie bibliotecznej wojny płci.

Regularnie będą się też na naszych łamach pojawiać kolejne odcinki „Kabaretu Strasznych Panów” autorstwa Agaty Widzowskiej-Pasiak (także autorki serii książek o Precelce – myszce bibliotekarce). Stęskniliśmy się za perypetiami dwóch tetryków i sprzątaczki merytorycznej opisywanych w jedynej i niepowtarzalnej bibliotekarskiej sztuce komediowej.

Witam Evę oraz Agatę w gronie redakcyjnym i zapraszam wszystkich chętnych do współpracy!

Chłopaki w Pulowerkach

Zauważyliście pewnie, że na naszych stronach zagościły  przyjazne chłopaki w pulowerkach. Otwierają oni poczet pulowerkowych maskotek (w końcu takowych się doczekaliśmy!!!), które będą przewijać się przez naszą stronę, a także mamy nadzieję przez wasze monitory i biurka. Już niedługo będziecie mogli sami sobie wydrukować jednego z papierowych bibliotekarzy (oraz bibliotekarek) i przyozdobić sobie otoczenie.

Chłopaki w Pulowerkach, jeszcze nie mają imion i na razie nieśmiało wkraczają do naszego portalu, ale już niedługo czeka Was prawdziwa inwazja

W najbliższym czasie

Nie wszystko jeszcze udało nam się na ten urodzinowy dzień przygotować, dlatego w najbliższym okresie czeka was jeszcze kilka niespodzianek:

To chyba tyle jeśli chodzi o urodzinowe nowości i zmiany na Pulowerku. Wchodzimy w czwarty rok naszej działalności i mamy nadzieję w kolejny etap rozwoju portalu, który pozwoli być lepszym, bardziej profesjonalnym i bliższym wam medium niż dotychczas.

Na zakończenie chciałbym podziękować wszystkim czytelnikom za odwiedzanie naszego portalu, całej redakcji za trud włożony w pracę nad stroną, zaś sponsorom za okazane zaufanie i wsparcie. Obyśmy wszyscy dotrwali do kolejnych urodzin, a rok ten okazał się dla każdego z nas pasmem sukcesów!

Jeśli macie jakieś uwagi piszcie do nas klikając w zakładkę KONTAKT.

Specjalny zespół amerykańskich naukowców zdołał rozszyfrować co kryje się za wyrazem „BIBLIOTEKARZ”. Zajęło im to trzy lata, ale zdołali ustalić jak należy rozumieć to starożytne słowo i jakimi cechami opatrzony jest nosiciel tego miana. A wszystko kryło się już w samej nazwie:

Boski
Inteligentny
Buntowniczy
Lubiany
Innowacyjny
Oczytany
Tolerancyjny
Elokwentny
Kulturalny
Ambitny
Radosny
Zdolny

Sama prawda!!! Ach ci amerykańscy naukowcy! Są niezawodni

Niech wam się praca nie dłuży, pensja rośnie w oczach, satysfakcjonujący będzie każdy dzień pracy, a książki same wskakują na wózek… życzymy Wam i sobie z okazji Dnia Bibliotekarza

Redakcja

Cykl imprez firmowanych marką Odjazdowy Bibliotekarz już trwa i pierwsze rajdy już za nami. Relację z jednego z nich możecie już przeczytać na stronie www.odjazdowybibliotekarz.pl . Odjazdowy Chocz, bo tam miał miejsce pierwszy rajd, zgromadził 75 osób:

Uczestnicy rajdu wyruszyli spod Biblioteki, skierowali się ulicą Grodziecką w kierunku Nowego Oleśca, a następnie podziwiali piękne chockie lasy wiodące na Nowolipsk. 7 km trasa zaprowadziła ich do Warsztatów Terapii Zajęciowej w Nowolipsku, na terenie których przy ognisku prowadzone były rozmowy o książce, aktywnym wypoczynku i nie tylko. Organizatorzy akcji zapewnili uczestnikom wiele atrakcji – m.in. losowanie nagród ufundowanych m.in. przez Wydawnictwo Nisza czy Wydawnictwo Kojro, a także wystawę książek o tematyce regionalnej i turystycznej. Kierownik WTZ Nowolipsk zaprosił uczestników rajdu na zwiedzanie sal Warsztatów oraz zapoznanie się z z ich działalnością

Więcej zdjęć z imprezy w Choczu znajdziecie na facebooku

Jeszcze wiele rajdów przed nami! Poszukajcie w swojej okolicy i spędźcie trochę czasu aktywnie z bibliotekarską bracią!!! Jako par