5.  Fight Club - Chuck Palahniuk
4.  Mały książę - Antoine de Saint-Exupéry
3.  Tam gdzie żyją dzikie stwory - Maurice Sendak
2.  Alicja w krainie czarów - Lewis Carroll
1.  Rzeźnia numer pięć - Kurt Vonnegut

…to teraz po jednym tatuażu dla każdego miejsca:

[pełen przegląd na stronie Publishers Weekly]

[5. Fight Club… caaaała noga!]

***

[4. Mały książę… uważaj! za tobą!]

***

[3. Tam gdzie żyją… ozdoba w stylu macho!]

***

[2. Alicja w krainie… A. z kotem z Cheshire]

***

[1. Rzeźnia… powtórzona 106 razy w książce fraza “So it goes”]

***

Pierwsze miejsce trochę zaskakujące. Myślałem, że będzie coś bardziej mainstreamowego i popowego… no ale jak widać wielbiciele tatuaży znają się też i na literaturze!

Przy okazji przypominamy inne bardzo ciekawe teksty o tematyce tatuażowej:

Najpierw jeden z pierwszych artów, które mogliście przeczytać w naszym portalu “Ilustrowany Bibliotekarz”, później były “Ilustrowane Bibliotekarki”, a potem oryginalny okaz “Ilustrowanego Bibliotekarza znad Wisły”.  No i były bardzo ciekawe “Literackie tatuaże”. No kto by pomyślał że bibliotekarstwo ma tyle wspólnego z ozdabianiem ciała rysunkami…

[Obrazek ze skanem pocztówki z wpisu Wszyscy są tu piękni, nawet najgorszy plebs…]

Jest to dość młoda stroną, bo wystartowała 8 stycznia Dla ciekawostki nasz poprzedni tekst o zakładkach do książek pojawił się 3 stycznia, więc może zainspirowaliśmy autora bloga do podjęcia tematu? Byłoby nam przemiło! Na stronie znajdziecie już całkiem sporo ciekawych wrzutów. Poniżej mój ulubiony jak dotąd:

Pozostając w tematyce polecamy też, przegapiony poprzednim razem blog “Between the Pages” który jak inne podobne strony gromadzi co ciekawsze okazy pozostawione pomiędzy kartami książek. Poniżej sesja zdjęciowa trzech nastolatek znaleziona w The Magic of Dialogue: Transforming Conflict Into Cooperation by Daniel Yankelovich:

 Dla dopełnienia treści:

• recenzja książki “Forgotten Bookmarks”  o rzeczach pozostawianych pomiędzy kartkami
• Bardzie ciekawy esej o naszym zwyczaju wkładania do książek najdziwniejszych rzeczy… w tym smażonego boczku.

I jako bonus idealna zabawka na nudne dyżury - sterowane mini-autko:

I z ostatniej chwilibonus bonusów. Jako że wielu bibliotekarzy z powodu mikro-pensji, nie stać na zakup auta, proponujemy małą atrapę…

Postawisz i z kilkuset metrów nikt się nie zorientuje… A w środku możemy trzymać rower

Mieliście tak kiedyś, że idziecie sobie, dajmy na to plażą. Patrzycie pod stopy a tam piękna muszelka. Bierzecie w dłoń, spacerujecie dalej, lecz po chwili widzicie jeszcze piękniejszą muszelkę a później znów i po skończonym spacerze wyglądacie jak handlarz muszelkami z Puerto Rico. Mieliście tak?. Ja tak mam z internetami. Przeglądam sobie coś, a tam link do stron/bloga/newsa to se kliknę, a co! Kto bibliotekarzowi zabroni! I tak pacze w te monitory, zachwycam się, podziwiam ludzką kreatywność, zdolności artystyczne i możliwości. Śmieję się z głupoty i debilizmu (wtedy od razu przychodzi mi na myśl Gogol i jego słynny cytat z „Rewizora”). A każda treść coraz lepsza od poprzedniej, zdjęcia piękniejsze, wpisy ciekawsze, no po prostu bajka na bajce bajką pogania.

Znów znalazłem coś w temacie „co można z książkami zrobić”. Otóż jest taki artysta nazywa się Guy Laramee, pochodzi z Kanady. To taki człowiek orkiestra (reżyser, malarz, rzeźbiarz, tynkarz, murarz i akrobata) i w swoich projektach pragnie pokazać erozję kultury i erozję cywilizacji. Na swojej stronie pisze:

Cultures arise, become obsolete, and are replaced by new ones. With the vanishing of cultures, some people are displaced and destroyed. We are currently told that the paper book is bound to die. The library, as a place, is finished.

I moje skromne tłumaczenie:

„Kultury się rozwijają, stają się zbędne i w końcu zostają zastąpione przez inne. Wraz ze znikaniem określonych kultur niektórzy ludzie stają się zbędni i zniszczeni. Mówi się nam, że papierowa książka zginie, a biblioteka jako miejsce jest skończona.”.

Dzięki wielkie panie Guy, za tę optymistyczną wizję! Idę po sznur i sam się zniszczę!

Dobra mniejsza z tym. Moją uwagę zwrócił swoimi dwoma projektami „Great Wall” i „Biblios”. Dotyczą one papierowej książki, której wróży się śmierć oraz postępu, który choć ogromny wciąż nie może wykorzenić z nas ludzi, naszej prymitywnej natury. I aby to ludziom uzmysłowić pan Guy zajął się tworzeniem krajobrazów z książek.

Patrzcie i podziwiajcie!

Biblios. Guy Laramee.

Biblios. Guy Laramee.

Biblios. Guy Laramee.

Więcej zdjęć tutaj: BIBLIOS

I teraz inny projekt:

Great Wall. Guy Laramee.

Great Wall. Guy Laramee.

Great Wall. Guy Laramee.

Great Wall. Guy Laramee

Więcej na: GREAT WALL

Obejrzyjcie sobie resztę zdjęć. Polecam serdecznie.

Przy projekcie „Great Wall” jest całkiem interesujący tekst.

The Great Wall

Having recently overthrown the American Empire in the 23rd century, the Chinese Empire set out to chronicle the history of the Great Panics during the 21st and 22nd centuries.

This Herculean undertaking resulted in a historiographical masterwork entitled, The Great Wall. Comprising 100 volumes, this encyclopaedia derives its name from The Great Wall of America, a monumental project to build an impregnable wall around the United States of America so as to protect this land from barbarian invasions. 150 years in the making, this wall ultimately isolated Americans from the rest of the world while sapping the country’s remaining cultural and natural resources. It also undermined the American people’s confidence in systematized hedonism, thus hastening the fall of the American Empire. As we now know this paved the way for China to invade American territory.

The Chinese Empire later ordered a group of scribes to write The Great Wall series. In the course of their duties they familiarized themselves with the libraries of the former USA. Through a strange twist of fate they thereby discovered the ancient sources of their own civilization which the new Middle Kingdom had long ago removed from its libraries. In the end this contact, primarily with Taoism and Chan (Zen) Buddhism, sowed the seeds of the Chinese Empire’s

W skrócie. To taki para historyczny tekst opisujący pracę chińskich uczonych zajmujących się historią Wielkiego Amerykańskiego Muru. Po obaleniu w 23 wieku USA Chińczycy zajęli się historią 21 i 22 wieku, czasami tak zwanej Wielkiej Paniki. USA przez 150 lat otaczały się Wielkim Murem, który w końcu odizolował kraj od reszty świata, jednocześnie wyniszczając ekonomicznie, kulturowo i marnując surowce naturalne całego państwa. Wielki Amerykański Mur przyczynił się do upadku Imperium USA. Chiński Cesarz zlecił napisać historię Muru. Chińscy uczeni zapoznali się ze zbiorami bibliotek amerykańskich i dzięki ich zbiorom odkryli na nowo historię swojej własnej cywilizacji, której nie mogli poznać, gdyż podobnych tekstów nie było w ich państwie.

Całkiem interesujące, nieprawdaż? Historia kołem się toczy:) To tak jak z nami i starożytnością. Gdyby nie Arabowie nie znalibyśmy wielu antycznych myślicieli, filozofów, pisarzy, mędrców.

Zapraszamy na przegląd sowich gadżetów i innych ciekawostek związanych z sowami:

Sowa na iPhona. Chroni i ozdabia:

***

Sowi kubki na herbatę/kawę:

***

I w temacie, sowi plakat kawowy:

***

Sowa napędzana słońcem na biurko (nie mam pojęcia co robi) :

***

Sowi pendrive:

***

Sowie zegary:

***

Sowie talerzyki:

***

A jako że zbliża się karnawał to i mamy propozycję sowich strojów:

[Nite Owl - sowi odpowiednik batmana]

[Pan Sowa…]

***

ufff chyba starczy już tych sowich gadżetów…

Jak zawsze przy takiej okazji pozdrowienia dla Alojzego Sowy

Twórcy programu chcą zachęcać do odkrywania czytania na nowo – tym razem w kontekście nieco erotycznym. Chcą, żeby czytelnicy widzieli siebie w intymnym towarzystwie książek. „Nie ma nic bardziej sexy, niż fajna osoba, w fajnym łóżku z odpowiednią lekturą”.

W akcję zaangażowano wiele znanych postaci popkultury [Galeria]  – Kazimierę Szczukę, Sylwię Chutnik, Kapelę ze Wsi Warszawa, a nawet Jeża Jerzego. Każda z postaci została uchwycona w niezwykle intymnej sytuacji z ulubioną książką i łóżkiem w tle. Zdjęcia te, oprócz wernisaży i kampanii w internecie, ukarzą się również w formie kalendarza. Oprócz tego twórcy zachęcają do wysyłania własnych zdjęć w łóżku z książkami – ma z tego powstać wystawa, którą będzie można obejrzeć 15 grudnia w warszawskim Traffic Clubie. Dołączycie? Więcej na temat akcji znajdziecie na stronie www.nieczytasz.pl

Amabile

[od red. Nie czytasz… to akcja dla hipsterów z Warsiawy, czy może dobry pomysł na promocję czytelnictwa. A może właśnie tworzenie z czytania elitarnego hobby, którym (jak prawie wszystkim w naszym kraju) powinni zajmować się tylko celebryci? Sami nie wiemy… Podyskutujmy o tym w komentarzach.]

Pomysł: oczywiście zaczerpnięty z internetu i pulowerkowych tekstów o niecodziennych bibliotekarskich choinkach. Z pomysłu zrodziła się we mnie potrzeba zbudowania czegoś podobnego w mojej bibliotece i zastąpienia paskudnej plastikowej drapaki, która co roku straszyła studentów i pracowników. Od myśli do słów, przedstawiłem pomysł na różnych szczeblach hierarchii i po wstępnym akcepcie już grupowo zaczęliśmy myśleć nad tym jak by tu stworzyć choinkę z książek.

Oczywiście pierwsze kroki skierowałem do internetu w poszukiwaniu jakiegoś poradnika lub wskazówek praktycznych: co i jak. Niestety i ile bibliotekarze ze zgniłego zachodu chwalą się swoimi książkowymi drzewkami to żaden z nich nie zdecydował się podzielić wiedzą praktyczną. Dlatego poniżej postanowiłem zawrzeć kilka wskazówek dla przyszłych budowniczych i z pomocą materiałów audiowizualnych przybliżyć trochę proces budowy choinki z książek.

Na początek trochę multimediów dla zachęty, a potem zapraszam do lektury poradnika (ze zdjęciami)

Galeria do obejrzenia także w portalu Flickr!

Na samym początku chciałbym podzielić poradnik na cztery części:

1. Zbieranie książek
2. Sortowanie pod względem przydatności
3. Budowa
4. Rozkoszowanie się choinką

Zapraszam do lektury:

Zbieranie książek

Zbieranie książek należy rozpocząć od oszacowania wielkości choinki którą chcemy zbudować. Nie jest to łatwe zadanie, pomóc może jedynie praktyka i posiłkując się właśnie doświadczeniem podpowiem że nasza choinka mierząca około 150cm w podstawie i około 2,4 m wysokości pochłonęła około 1600 woluminów. Bibliotekarzy z politechniki prosimy o wyprowadzenie wzoru na ilość książek. Nie chodzi jednak tylko o ilość, ale przede wszystkim o jakość. Idealna sytuacja to taka w której mamy nieograniczony dostęp do jednakowych książek, z których zbudujemy nasze drzewko od początku do końca. Mało to jednak prawdopodobne by znalazło się tak dużo niepotrzebnych tomów.

Jedynym rozsądnym wyborem są oczywiście książki w twardej oprawie jeśli mamy myśleć o konstrukcji stabilnej i wytrzymałej. Źródła z których najlepiej zdobywać budulec to działy selekcji zbiorów ( w większych bibliotekach), niewciągnięte do zbiorów złogi magazynowe (z tego skorzystaliśmy w dużej mierze tym razem), lub zbiórka książek, którą można połączyć np z przekazaniem zbioru tworzącego choinkę po jej rozebraniu jakiejś potrzebującej instytucji lub puścić w bookcrossingowy obieg.

Przy zbieraniu książek pamiętajcie też żeby od razu zaplanować sobie spore miejsce do składowania, bo inaczej będziecie musieli się namęczyć ciągle przenosząc księgozbiór w bardziej pojemny kąt.

Sortowanie

Równie ważne jak zbieranie jest sortowanie książek. Jak wspomniałem interesują nas głównie twarde oprawy, jednak miękkie książki także przydadzą nam się w konstrukcji. Szczególnie te mniejsze, w wyższych partiach choinki. Dla wygody warto oddzielnie składować oba rodzaje opraw, ułatwia to potem dobieranie budulca i przyspiesza pracę. Warto też spróbować podzielić materiał na formaty.

Może to wydawać się trochę przesadne jednak jeśli chcemy sprawnie i szybko zbudować duże “drzewko” to każda praca zrobiona wcześniej podwójnie odpłaca się w momencie montażu.

Budowa

Czyli zaczynamy najprzyjemniejszą część całej historii. Dla uporządkowania treści przejdę teraz na wyliczenie punktowe.

• Wybieramy równe przestronne i dostępne ze wszystkich stron miejsce. Podłoże powinno być twarde, nie uginać się i nie może znajdować się w pobliżu drzwi i okien, które mogłyby zahaczyć o książki.
• Przygotowujemy sobie: mazak, sznurek, dużą poziomicę, drabinę (dwie) i kilka wózków na książki do dowożenia materiału.
• Odmierzamy promień podstawy na sznurku z drobnym naddatkiem. Na jednym końcu zawiązujemy mazak i drugi koniec trzymając w jednym miejscu wymalowujemy idealny okrąg wyznaczający najszerszy pierścień podstawy choinki.
• Układamy pierwszy krąg do linii namalowanej na podłożu. kolejny, mniejszy w środku i tak aż zapełnimy całą warstwę

• W ramach eksperymentów doszliśmy do wniosku że dla struktury i urody choinki znaczenie mają tylko dwa zewnętrzne kręgi, gdyż każdy kolejny jest minimalnie mniejszy i musi zachodzić na drugi okrąg książek. Dlatego wyjątkowo starannie, najlepiej z jednakowych książek powinniśmy układać zawsze dwa zewnętrzne okręgi każdej warstwy. Widać to na drugim filmiku …making of:

• książki z drugiej warstwy muszą zachodzić na pierwszą z przesunięciem, tak jak cegły w murze. Służy to nie tylko stabilności konstrukcji, ale także urodzie choinki.
• My zdecydowaliśmy się wypełniać środek każdej (dolnej) warstwy trochę gorszymi książkami, by oszczędzić jak najwięcej ładnych. Co jakieś kilka warstw układaliśmy jednak całą warstwę z najlepszych jednolitych tomów, żeby wyrównać poziom i wzmocnić strukturę.
• Każdą warstwę powinniśmy sprawdzić po dwóch przekątnych poziomicą, ponieważ każdy błąd popełniony w dolnych warstwach będzie podwójnie szkodził  konstrukcji w wyższych partiach.
• Jak w każdym budynku szczególnie ważne są solidne fundamenty, więc do dolnych warstw przykładajcie się ze szczególną pieczołowitością!
• Podstawa to chwilka namysły po kilku ułożonych warstwach. Najlepiej spojrzeć na konstrukcję z pewnej odległości i skorygować niedoskonałości i błędy nim przygniotą je kolejne warstwy.
• Skos choinki musi być dobrany w taki sposób, aby przypominał naturalny kształt drzewka. Łatwo wpaść w pułapkę szybkiego zmniejszania warstw, a wtedy okaże się że zamiast 2 metrowej postawnej chojny mamy metrowy krzaczek kosodrzewiny. Skos powinien być praktycznie minimalny.
• Układając warstwy pamiętamy, aby we wnętrzu wypełnianym gorszym budulcem nie pojawiały się dziury w które będą nam zapadać się rogi książek, destabilizując konstrukcję.

• Pniemy się w górę, aż docieramy do momentu kiedy nie możemy już układać książek w okrąg. Zgodnie z geometrią stosujemy sześciokąty, pięciokąty, trójkąty potem zestawiamy ze sobą dwie książki grzbietami na zewnątrz aż mamy czubek. Przy końcowych warstwach pamiętamy, żeby każda kolejna warstwa była przekręcona o kilkanaście stopni by zachować wrażenie spirali.

• Czubek to sprawa indywidualna, niektórzy wybiorą pewnie tradycyjny choinkowy ozdobnik, inny zmniejszające się rozmiary książek, aż do takich maluteńkich. My w naszym drzewku wybraliśmy zakończenie z tomów nałożonych na siebie, otwartych w połowie i umieszczonych grzbietami do góry. ładne rozwiązanie, bo samo z siebie przypomina już choinkę.
• I w tym momencie mamy gotową choinkę z książek. To jak wygląda zależy od użytego materiału, waszej zręczności i dokładności z jaką ją budowaliście. Dużą zaletą naszej konstrukcji jest jej elastyczność, która pozwala na drobne korekty i poprawienie niewielkich przechyłów. W przypadku większych błędów, może was czekać nawet rozebranie części drzewka.Oby nie!

Rozkoszowanie się choinką

Rozkoszowanie jest zwieńczeniem dzieła. Musicie podjąć decyzję czy ozdabiacie choinkę dodatkowymi elementami? Czy światełka na niej zawieszone nie będą w konflikcie z zasadami BHP? Jak odgrodzić ją od czytelników, którzy będą chcieli jej dotknąć? To już może mniej emocjonujące rzeczy, ale i o nich musicie pomyśleć.

… a potem zostaje jedynie zachwycać się i podziwiać wielofunkcyjność przedmiotu jakim jest książka.

Teraz szybka autoreklama drzewka, które o ile mi wiadomo jest pierwszą tego typu konstrukcją w Polsce (Jeśli się mylę proszę o uświadomienie mnie w komentarzach!). Składa się głównie z dwóch tytułów:  “Rok 1984″ Orwella i “Namaluj to!” Hellera. Jest z wierzchu brązowo-złota i wszyscy którzy ja widzą zachwycają się nią, aż miło. Jest już nawet pewne zainteresowanie ze strony mediów, więc liczymy że wieść o choince z książek dotrze do szerokiej publiczności. Możecie zajrzeć na:

• GW Olsztyn
• Polskie Radio Olsztyn
• Olsztyn 24

i coraz więcej…

Na koniec jeszcze disclaimer: Podczas budowy naszej choinki żadna książka nie ucierpiała, ani nie była traktowana w sposób niegodny bibliotekarza. Żadnego kleju, żadnego docinania do rozmiarów. Książka jest najważniejsza i tak musi zostać. I tego też życzymy Wam podczas budowy książkowych drzewek.

…i na koniec końców wielkie podziękowania dla wszystkich osób zaangażowanych w projekt i mu sympatyzujących!

Maciek Rynarzewski

Carl Spitzweg - Der Bücherworm

***

Debbbie Adams - Meeting at the Library

***

Kyle M Stone - Buried in the Library 2

***

Harriet Backer - The Library of Thorval Boeck

***

Michael Dumontier - Library

***

James Baker Pyne, The Library, Windsor Castle

***

Jenny Armitage, Saturday at the Office

***
George Bacon Wood, Philadelphia Library

***

autorzy (nam) nieznani:

 Znacie jeszcze jakieś biblioteczne obrazy?

Projekt koreańskiego architekta Eun Young Yi został wybrany w 1999 roku z 235 prac konkursowych jako plan dla nowej biblioteki centralnej miasta Stuttgart. W budynek miasto zainwestowało 80-mln Euro (około 108 dolarów mln. US). Yi stworzył monolityczny sześcian składający się z dwóch kondygnacji podziemnych i dziewięciu kondygnacji powyżej parteru. Zasadniczo wszystkie elementy budynku, wewnątrz i na zewnątrz są białe. Ukłonem w stronę tego, że budynek jest klasyczną jednak biblioteką było umieszczenie słowa “biblioteka” w czterech językach na elewacji biblioteki. Na północnej ścianie w języku niemieckim, zachodniej w języku angielskim , południowej w języku arabskim  i na wschodzie w  języku koreańskim (język ojczysty Yi).

Galerię można zobaczyć także na stronie Joemonster

A na deser materiały filmowe z niezwykłej biblioteki:

[w pełnym rozmiarze obejrzycie go TUTAJ]

Autorką streszczeń jest młoda graficzka Lucy Knisley, prywatnie (oczywiście) fanka sagi o Harrym. Polecam też trzy pozostałe streszczenia:

[Po kliknięciu w obrazek będziecie mogli skorzystać z opcji podglądu w pełnym rozmiarze]

Funny Stuff at Izismile.com

Funny Stuff at Izismile.com

Funny Stuff at Izismile.com

 Idea prosta. jeden plakat, jednak książka. Rzecz nie łatwa do wykonania, jednak w autorstwie Lucy, całkiem strawna dla oka.

Przyznaję się od razu że wielbicielem Harrego Pottera nie jestem i takie streszczenie zaspokaja moje potrzeby poznawcze, dzięki którym zyskuję ogólne pojęcie “o co biega”. Z drugiej strony dla każdego fana to pewnie kopalnia niuansów i smaczków oraz sposób na szybkie uporządkowanie swojej potterowej wiedzy.

Czy znawcy sagi o czarodziejku mogą w komentarzach publicznie stwierdzić, że te streszczenia rzeczywiście oddają treść, czy są tylko marną próbą uchwycenia geniuszu literackiego panie Rowling?

Co sądzicie o takich mikro streszczeniach? Czy chcielibyście mieć taki plakat?

pozdrawiam MR

Część