Blog tworzy grupka uśmiechniętych bibliotekarzy ze Stanów Zjednoczonych, jednak zdjęcia możemy dodawać samodzielnie, wystarczy skorzystać ze specjalnego formularza. Zacznijcie dodawać własne fotki, jeśli podoba wam się ten projekt!

A jak wyglądają bibliotekarze? Jak się ubierają i prezentują? Barwnie, ciekawie, bez kompleksów i z uśmiechem!

 ***

Oprócz kobiet prezentują się także (oczywiście!) mężczyźni!

***

Polecam: http://librarianwardrobe.com

Prosty pomysł, trochę inspiracji, wsparcie kilku osób i pojawia się nam coś bardzo wartościowego. Projekt taki jak “Librarian Wardrobe” z pewnością miałby większe trudności z wystartowaniem w Polsce, bo jesteśmy mniej otwarci i bardziej krytyczni wobec samych siebie niż nasi amerykańscy koledzy…

…A może się mylę!

 pozdrawiam

MR

Public Lending Right (prawo publicznego użyczenia) to prawo twórców do otrzymywania wynagrodzenia z tytułu darmowego wypożyczania ich dzieł przez instytucje publiczne. Dyrektywa unijna z 2006 nakazuje, żeby autorzy książek, filmów i innych dzieł (wedle uznania państw członkowskich) chronionych prawem autorskim mogli otrzymywać wynagrodzenia za ich wypożyczenie z bibliotek.

[czy tak będę wyglądały płatne biblioteki…]

Polska wdrożyła dyrektywę w 2000 r., ale nie wprowadziła opłat. Ministerstwo Kultury stwierdza, że „Polskie prawo autorskie, oparte na szeroko zakreślonych uprawnieniach majątkowych twórców, mimo niewprowadzenia odrębnie uregulowanego wynagrodzenia z tytułu publicznego udostępniania wraz z systemem jego wypłaty, nie jest niezgodne z dyrektywą”. Jednak eksperci ostrzegają, że z opłat nie można zwolnić wszystkich bibliotek i archiwów (ewentualnie biblioteki szkolne). Co ciekawe opłat domagają się głównie wydawcy, a nie sami autorzy.

Niestety za niewdrożenie dyrektywy może grozić Polsce proces przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości i spore kary finansowe.

Czy to oznacza, że po wdrożeniu unijnych regulacji każdy, kto wypożyczy książkę, będzie musiał za nią płacić? Niekoniecznie. Ten ciężar może wziąć na siebie budżet państwa lub samorządy. Tylko jak długo dadzą radę wykładać dodatkowe 10-20 mln zł. Czy grozi nam zamykanie bibliotek, a może opłaty za wypożyczenia? „Nie bardzo wyobrażam sobie, by nakładać obowiązek zapłaty na czytelnika. W naszej kulturze mocno zakorzeniona jest świadomość nieodpłatności za wypożyczenie książki z biblioteki” – mówi dr Grażyna Szarszewska, prezes Polskiej Izby Książki. Przyznaje, że mogłoby to negatywnie wpłynąć na i tak niski poziom czytelnictwa w Polsce. „Jeśli wprowadzimy opłaty dla czytelników, choćby minimalne 20 czy 30 groszy, to uderzymy w najuboższych” dodaje Jan Krajewski, prezes Polskiego Związku Bibliotek.

Kolejny problem z dyrektywą to taki, że nie wiadomo kto ma otrzymywać wynagrodzenie: wydawca czy autor? Skomplikowany może być też sposób obliczenia opłaty i jej wysokość. Jednym z możliwych rozwiązań jest uzależnienie opłaty od liczby wypożyczeń książki lub od liczby zarejestrowanych jej użytkowników.

MKiDN zapewnia, że korzystanie z bibliotek będzie darmowe i nie wyklucza społecznej debaty na ten temat jeszcze w tym roku. Wiadomo, że decyzja musi zostać podjęta jak najszybciej i resort uważa sprawę za pilną do załatwienia. Jakie jest Wasze zdanie na ten temat?

• Artykuł w Rzeczpospolitej
• Ciekawy materiał wideo z TVS, w którym wypowiadają się na temat tantiem m. in. autorzy książek.

Amabile

Jak się okazuje wszystko zaczęło się w Opolu po początku lat 60tych. To tam właśnie pracownicy miejscowego zakładu naprawy taboru kolejowego w społecznikowskim czynie wyremontowali wagon i stworzyli w nim coś czego demoludy jeszcze nie znały… mobilną, kolejową księgarnię.

Idea była prosta. Mobilna księgarnia miała odwiedzać zakłady pracy, gdzie stojąc sobie na bocznicy, syciła by lud pracujący dziełami naszych wieszczów. Pomysł miał być zaczątkiem ogólnopolskiej sieci wagonowej dystrybucji literatury… jednak z jakiegoś nieznanego powodu nie przyjął się. Może po prostu pociąg miał za duże spóźnienie i ludziom nie chciało się czekać …?

Druga akcja wydarzyła się na północy kraju, w Gdańsku. Jakieś półtora roku temu po trójmieście zaczął poruszać się skład SKMki (Szybka Kolej Miejska) oklejony lokalnymi celebrytami pozującymi do zdjęcia z książką. Akcja ta miała zachęcić do czytelnictwa pasażerów i wystających na peronach gapiów.

Z kolei też w rejonach nadmorskich, czyli w województwie zachodniopomorskim, z okazji zeszłorocznego Tygodnia Bibliotek miała miejsce akcja “Pociąg do książki, książka do pociągu” zorganizowana przez tamtejszych bibliotekarzy. W jej ramach na dworcach w Szczecinie, Chojnie, Choszcznie, Gryfinie, Międzyzdrojach, Stargardzie i Świnoujściu, pojawiły się ztoiska z tysiącami książek za symboliczną złotówkę. Była to już druga edycja… czekamy na kolejne! A tak to wyglądało …

I oczywiście sławna pociągowa biblioteka zorganizowana w Kolejach Śląskich. Jakiś czas temu do składów trafiło 1500 książek, które stały się podręcznymi biblioteczkami dla pasażerów. Miały one umilić czas i… zapewne odwrócić uwagę od spóźnień i śmierdzących ubikacji.

[tak, ten pan odbiera nam pracę!]

Akcja cieszy się popularnością. Złodziei także… ponieważ 1/3 książek nigdy nie wróciła na swoją wagonową półkę. Jak przeczytać możemy w mediach, miejsce nawet miało ujęcie 53letniego złodzieja, który próbował uprowadzić trzy woluminy! Złodzieja złapano oraz ukarano.

[zabezpieczenia książek przed kradzieżą…]

Swoją drogą, TYLKO 33% skradzionego zasobu to całkiem dobry (znaczy się niski!) wynik, jak na kraj, który nazywa się Polska. Może to sposób na wyedukowanie narodu, lub choć dostarczenie darmowej książki pod strzechy…

Tak więc flirt książki i pociągu trwa… oby jak najdłużej!

A może znacie jeszcze jakieś pociągowo-książkowe akcje?

Partyzanckie bibliotekarstwo, społeczne biblioteki, oddolne wypożyczalnie - to wszystko jest jednym i tym samym, wynikiem naszej potrzeby czytania książek i braków w sieci ich publicznego udostępniania. Niezależnie czy jest ono celowe (w krajach totalitarnych), czy wynika z krótkowzroczności władz miejskich (Warszawa-Białołęka), jest to najczystszy przejaw misji, która przyświeca ( lub powinna) w naszej pracy: dzielenia się wiedzą i darmowego dostępu do informacji. Takie analogowe Creative Commons.

Biblioteka w Białołęce startuje od lutego w pomieszczeniach parafialnych i jest świetnym przykładem działania lokalnych stowarzyszeń. Ma co prawda dopiero 800 woluminów, jednak duży potencjał tkwi w tym, że zwyczajnie w świecie mieszkańcy jej potrzebują… przecież sami się o nią postarali!

Nie jest to jednak pierwsza tego typu biblioteka. Media mają zwyczaj z dużą łatwością rzucać stwierdzenia “pierwsza w Polsce”, “Pierwsza taka”, a zapominają o tym, że dziś wystarczy spędzić 5 minut przy wyszukiwarce i dzięki temu można ustrzec się prostych błędów. Tak było z szumnie reklamowaną “Pierwszą Polską biblioteką w centrum handlowym” w Gdańsku. Po kilku godzinach zaczęły pojawiać się sprostowania, bo wiele osób w środowisku pamięta, wie i odwiedza, prawdziwą pierwszą bibliotekę w galerii handlowej, czyli Abecadło z mojego rodzinnego Olsztyna…

Wcześniejszą od białołęckiej biblioteką społeczną jest z pewnością Społeczna Biblioteka Popularnonaukowa - Stogi w Gdańsku przy ulicy Hożej 14. Przepiękna idea, dobre wykonanie i całkiem pokaźny księgozbiór! Polecam baaaardzo ciekawy (polecany już u nas ponad dwa lata temu!) wywiad z twórcą społecznej biblioteki Panem Janem Urbanikiem zatytułowany “Księgarz ze Stogów”

polecam stronę biblioteki i stowarzyszenia wokół niej skupionego

Szkoda że media nie pamiętają już o tym komu należy przyznać palmę pierwszeństwa, lub chociaż nie wmawiać nam czegoś czego nie można udowodnić. Miejmy nadzieję że nie był to wyraz warszawocentryzmu, a jedynie zwykłej, powszedniej dziennikarskiej nierzetelności…

Na marginesie tego kto pierwszy i kto bardziej oddolny, powoli chyba możemy zacząć się martwić, bo już niedługo Państwo może uznać:  Po co mam angażować się we wspieranie bibliotek, skoro tak dobrze poszło to temu czy innemu stowarzyszeniu… niech wszystkie biblioteki będą prowadzone przez stowarzyszenia. Przerzućmy na społeczeństwo nasze dotychczasowe obowiązki w tej dziedzinie (za spełnianie których im wszak płacimy z naszych podatków). Należy się więc zastanowić czy tworzyć społeczne biblioteki, czy zmuszać samorządy do ich zakładania. Trudne do rozsądzenia…

Trochę to przerażające, niemniej jest to jeden z kilku scenariuszy prawdopodobnego rozwoju bibliotek.

O “partyzanckim bibliotekarstwie” możecie tez poczytać po angielsku. Dowiecie się, że do ruchu oddolnych bibliotek zaliczane są tez m. in.: biblioteki zakazanych książek, mikro-biblioteki, biblioteki mobilne… wydaje się to być całkiem rozwojowy rynek!

pozdrawiam - MR

Marzeniem bywalców biblioteki jest możliwość relaksu przy barze, posiedzenie na wysokim barowym stołku nie tylko z książką, ale także kubkiem kawy lub czekolady. No tak w Pile już mają? Ale czy tylko?

Coraz większą popularność przekształcania przestrzeni bibliotecznej, aby stała się ona po części przestrzenią społeczną: miejscem gdzie można właśnie wyciągnąć nogi (nie w przenośni!), rozłożyć laptopa i chipsy na stoliku czy przygotować projekt z grupą kolegów, można przypisać twórcom i popularyzatorom traktowani biblioteki jako tzw. trzecie miejsce w życiu Kowalskiego, zaraz po domu i szkole lub pracy.

No to tyle teorii a teraz by się coś zjadło! Na przaśny pomysł wpadli twórcy baru w Mieście Aniołów, którzy bibliotekę zaprosili w dandysowskie progi pijalni i jadłodajni w jednym. Co ciekawe nawet menu tego gastronomicznego lokalu jest tam biblioteczne. A może biblioteczny hamburger, RAZ! Stolik pierwszy regał trzeci, PROSZĘ!

[potrawa o nazwie “library burger”…]

Ciekawe czy zamiast serwetek dają tam miękkie wersje rewersów?

Są jednak tacy, którzy pobyt w bibliotece traktują, jako przepis na odchudzanie. Jedna z cennych złotych rad brzmi: Pozostawaj długo poza domem, wtedy unikniesz jedzenia. Możesz pójść po szkole do biblioteki (gdzie jedzenie będzie poza twoim zasięgiem)(…) O zgrozo! Nasze miejsca pracy są zastępstwem liposukcji!?Chociaż z drugiej strony propagowanie takiego hasła w naszych książnicach przyczyniłoby się do zwiększenia statystyk odwiedzin.

Dalej jesteście głodni? Kontynuuję, więc…Okazuje się ze w bibliotece można nie tylko już jeść, ale też ją dosłownie zjadać. Taką radochę z konsumpcji, bynajmniej nie kafelków czy gumoleum, mieli użytkownicy Rush Rhees Library w Nowym Jorku, gdzie z wizytą wpadł pewien cukiernik i zafundował czytelnikom biblioteczny tort.

Oto galeria pokazu sztuki cukierniczej z przyczółkiem moli książkowych w tle [UWAGA tylko dla osób o mocnych nerwach!]

To po torcie wypada uraczyć podniebienie kawą i ruszamy do regałów.

KOT

Dzięki projektowi “What Middletown Read” możemy dowiedzieć się co wypożyczali mieszkańcy miasta od 5 listopada 1891 do grudnia 1902. To niesamowita możliwość namacalnego zetknięcia z człowiekiem na przełomie XIX i XX wieku. Zgodnie z zasadą “You are what you read” możemy dowiedzieć się co wówczas było najbardziej chodliwym towarem, ile czytano i jak wielu było moli książkowych namiętnie wypożyczających książkę za książką.

Katalog “What Middletown Read” daje bardzo szerokie możliwości przeszukiwania bazy. Oprócz standardowych opcji znanych nam z dzisiejszych katalogów,  możemy wybierać osoby w określonym wieku, zawodzie, a nawet o określonym kolorze skóry (!). Niesamowite narzędzie i niesamowity sposób na zerknięcie w przeszłość. A może jakiś student bibliotekoznawstwa ( lub jakkolwiek to się teraz nazywa) spróbowałby napisać na ten temat pracę? Z tak dobrymi danymi można zrobić wszystko!

…A co zostanie po naszej pracy, czy ktoś zadaje sobie trud zachowania starych kart czytelniczych?

polecamy też artykuł w portalu SLATE

Jest w sieci strona na której zbierane i prezentowane są właśnie, takie “zapomniane zakładki”.  Prowadzony przez antykwariusza blog od 2005 roku zbiera najciekawsze przykłady rzeczy pozostawionych przez jego klientów w książkach. Całość podana jest bardzo estetycznie, a zdjęcia skarbów fajnie skomponowane:

…kilka ciekawych znalezisk z Forgotten Bookmarks:

…czasem ciekawym znaleziskiem jest sam książka, na której ktoś umieścił film poklatkowy:

Polecamy zaglądanie na stronę www.forgottenbookmarks.com gdzie znajdziecie tony fajnych znalezisk.

Jak się okazuje, w Japonii już nad tym pracują:

Robot o ile można zrozumieć z filmu, jest automatycznym bibliotekarzem, który sam sobie chodzi po narysowanej trasie, chwyta książki i zgodnie z kolorem okładki odkłada je do odpowiednich pudełek. Może nie za wiele, ale jak na początek to zrobiło na mnie spore wrażenie.

Ciekawe czy taka technologia ma szansę na trwałe zagościć w bibliotekach… jak uważacie?

Rok temu cała Polska śledziła zmagania małego chłopca z Podkarpacia, który zatruł się grzybem sromotnikowym i walczył o życie w Centrum Zdrowia Dziecka. Wtedy to opiekujący się nim i innymi dziećmi lekarze ogłosili wielką akcję pt. “Bajka dla Tomka”. Włączyłam się w tę inicjatywę i wysłałam do CZD napisaną przed laty książkę pt. “Anielskie sprawki”… Do głowy mi nie przyszło, że moja bajka stanie się kanwą dla wielkiego Projektu dobrych serc! Na konkurs nadesłano ponad 1000 prac a specjaliści z Centrum wybrali moją książkę i na jej podstawie stworzono niezwykłe słuchowisko.

“Anielskie sprawki” to historia chorej na serce dziewczynki, o imieniu Muszelka, która z powodu swojej choroby nie może uczestniczyć w zwykłym dziecięcym życiu. W świat wkraczają niezwykli Przyjaciele… To grupa Aniołów szukających u małej Muszelki pomocy i rady.

Pedagodzy z CZD okrzyknęli moją książkę jako niezwykle terapeutyczną, pełną ciepła i nadziei… I tak moje Anioły lądując w Warszawie chcą dać się poznać wszystkim… Dwupłytowy audiobook miał swoją premierę 23 listopada. Muszelka i jej Niebiańscy Goście czekają byśmy zaprosili Ich do swoich domów. A, że czas ku temu bardzo odpowiedni - Mikołajki i Święta, myślę że ta płyta może być bardzo atrakcyjnym dodatkiem do prezentów.

Wszyscy, którzy włączyli się w Projekt [udział wzięli m. in. aktorzy: Maciej Jachowski, Joanna Pach-Żbikowska, dyrektor Teatru Polskiego Radia Janusz Kukuła, rzecznik CZD Paweł Trzciński i cała grupa lekarzy z CZD, którzy stali się na potrzeby Słuchowiska książkowymi Aniołami], zrzekli sie honorariów i cały dochód ze sprzedaży płyty będzie przeznaczony na Centrum Zdrowia Dziecka.
Myślę, że my jako bibliotekarze, także nie zawiedziemy. Bo kupując tę płytę stajemy się po części aniołami…

Agnieszka Przywara - bibliotekarz z Rzeszowa

Płytę można kupić zarówno w dużych sieciach dystrybucyjnych jak i bezpośrednio na stronach Polskiego Radia

[Gratulujemy Pani Agnieszce i wygląda na to, że bibliotekarze mają się czym pochwalić (w co nigdy nie wątpiliśmy!) i umieją się przyznać do tego że robią coś dobrze. Czy Wy też macie jakąś ciekawą historię, którą chcielibyście się podzielić? Z pewnością! Piszcie na nasz adres mailowy: redakcja@pulowerek.pl]

Jak określono w pozwie automat wrzutowy  umieszczony został w miejscu “z natury niebezpiecznym” oraz stworzył “ukryte zagrożenie” i “niepotrzebne ryzyko”. Co ciekawe, nie jest pozywana sama Biblioteka jako instytucja i lokalne władze, które nią zarządzają, ale ekipa projektantów i budowlańców, którzy postawili budynek, zgodnie z dostarczonymi im przez inwestora planami.

O ile sama sytuacja jest tragiczna ( dziewczyna ma problemy z samodzielnym życiem i najprostszymi czynnościami) to pozew, trąci charakterystycznym dla USA absurdem prawniczym. Z pewnością należy zwracać uwagę na rozmieszczenie nocnych automatów do zwracania książek, bo gdzieniegdzie to faktycznie może być miejsce niezbyt bezpieczne i zachęcające do napadów. Niemniej jeśli mamy szukać winnych to z pewnością nie może to być firma zajmująca się układaniem cegieł…

Nadmienić należy, że gwałciciel (rówieśnik dziewczyny) został już skazany na słuszne 65 lat w więzieniu.