Jak widać z tego przykładu książek nie należy, przynajmniej w dużej ilości, układać na podłodze. Cóż więc należy począć? Oczywiście półki na książki są odpowiedzią Tylko czy muszą być one tradycyjne, proste, zwykłe? Oczywiście, że nie. Wyeksponujmy nasze lektury. Ustawmy na miejscu widocznym i zachwycającym. Poniżej kilka ciekawych i oryginalnych pomysłów.

1. Pewnie wielu z Was lubi czytać na okrągło. Może w takim razie taka okrągła półka się spodoba:

2. Kto z nas nie lubi poczytać w wannie? Z takim pomysłem lektura zawsze będzie pod ręką:

3. Człowiek regał mówi: “Czytam, więc jestem”:

4. Kiedy za oknem szaro i ponuro warto mieć przy sobie trochę kolorów tęczy:

5. Na koniec moja ulubiona. Coś, o czym marzę. „Schody do nieba” mola książkowego:

I jeszcze deser. Pewnie widzieliście już półkę, która wygląda jakby książki wisiały w powietrzu (do kupienia [zrobienie?] w Polsce):

Oto film, który ilustruje jak coś takiego wykonać. Uwaga! Osoby wrażliwe na niszczenie literatury – proszę nie włączać!

[Polską wersję (z napisami) możecie obejrzeć w portalu Spryciarze.pl]

Oczywiście to nie koniec możliwości wyeksponowania naszych księgozbiorów. Następnym razem pokażę Wam inne pomysły.

pozdrawiam
Amabile

Witam!
Mam na imię Magda, jestem bibliotekarką z Wrocławia i chciałam się pochwalić moją biblioteczką (a co, jak lans to lans!).
Przepraszam za nieco “rybią” perspektywę na zdjęciach, ale pokój jest mały i nie za bardzo mam się gdzie cofnąć, żeby całą witrynkę ładnie zmieścić w kadrze
Pozdrowienia dla całej redakcji Pulowerka!

A oto biblioteczka Magdy:

A tutaj autorka sama podzieliła się dokładnym opisem co i gdzie na jej półkach:

Gratulujemy Magdzie świetnej biblioteczki i czekamy na kolejne prezentacje waszych domowych zbiorów. Zdjęcia waszych półek oraz kilka zdań o zbiorach wysyłajcie na nasz redakcyjny adres redakcja@pulowerek.pl.

Pozdrawiam

MR

Zasadniczo mi się nudzi (znaczy mam bardzo dużo ważnych rzeczy do zrobienia, a mi się nie chce), więc zamiast tego pochwalę się swoją półką. Co prawda wybitnie ciekawa ona nie jest, ale jestem na tym bibliotekoznawstwie, mogę pisać o książkach, zbiorczo też. Z zaproszeniem do czytania.

Tak więc wygląda to, co trzymam w Warszawie:

Oczywiście nie znaczy to, że wszystkie te książki przeczytałam. Wręcz przeciwnie - ich zadaniem jest stać i działać na moje sumienie. Gdy siedzę odwrócona do nich plecami, prze kompie, one szepczą mi do ucha: “Przeczytaj nas!”. Tylko jak tu się za cokolwiek zabrać, jak nowe zakupy przychodzą z księgarni…?

Może przedstawię krótko moich papierowych znajomych, zaczynając od lewej. Co tu robi Mann czy Hłasko? Otóż w liceum nauczycielka polskiego miała zły zwyczaj pytania nas, co też z omawianych (chodziło o tabelki autorów danej epoki, o każdym góra 3 zdania i najważniejsze książki) pozycji czytaliśmy, po czym okazywało się, że przeciętny fan współczesnej fantastyki czy innych książek obyczajowych nie zna ani nieszczęsnego Manna, ani niczego innego. Wówczas nauczycielka patrzyła na nas z wyższością, dając do zrozumienia, że żadni z nas humaniści, tylko banda idiotów. No cóż, a wystarczyłoby powiedzieć - słuchajcie, taki a taki pisze ciekawe, głębokie książki, może byście do nich zajrzeli? Odrobina zachęty byłaby miła. W każdym razie ja się wkurzyłam (jak to mam w zwyczaju) i postanowiłam nadrobić zaległości w klasyce. Skończyło się na “Germinal” Zoli (a to swoją drogą fajna książka jest, ale taka jakaś zapomniana chyba) i “Czerwonym i Czarnym” Stendhala, które ma tego pecha, że nie jest “Pustelnią Parmeńską”, więc się nie liczy :/ A reszta, choćby to, co tu widać, wciąż czeka… Nie wiem, czy widzicie, ale Hłasko na przykład do tej pory jest zafoliowany. Shame on me.

Dalej mamy powieści różne, zaczynając od Hellera. Kupiłam go w antykwariacie na Krakowskim Przedmieściu, gdzie szukałam w sumie czegoś innego. Do tej pory go nie tknęłam, mimo że głoszę się fanką twórczości Hellera. Problem z tym panem mam jednak taki, że “Paragraf 22″ czy “Coś się stało” mnie zachwycają, natomiast takie “Bóg wie” mnie rozczarowało. A “Portret artysty” był średni. Więc co mnie spotka za okładką “Namaluj to”? Trochę strach ruszać. Ale za to stojące obok “Divisadero” przeczytałam i niedługo mam zamiar na ten temat spłodzić recenzję, bo książka jest warta uwagi czytelnika. Tak samo jak “Angielski Pacjent” tego samego autora. Krótko mówiąc - poetycko, intymnie i wciągająco.

Następny jest “Forrest Gump”, kupiony na zeszłorocznych Targach Książki razem z “Buszującym w zbożu”. Szczerze mówiąc, jakoś dziwnie napisany… ale nigdy go nie skończyłam, więc dam mu jeszcze szansę. Potem stoi “Zło” Gillou, o którym szerzej rozwodziłam się tutaj. A poza tym dostałam je w prezencie, więc ma dla mnie szczególną wartość.

“Ostatni wykład”, czyli dosyć głośna swego czasu historia Randy’ego Pauscha. Warto przeczytać, albo obejrzeć na YouTube.

I w końcu moja kolekcja fantastyki - angielskie wydanie “NightWatch” Pratchetta niestety przerosło mnie - z angielskiego świetna nie jestem, a tu użyte jest dosyć trudne słownictwo. Ciekawy jest natomiast fakt, że na tyle przywykłam do stylu tego autora, że nawet nie rozumiejąc dokładnie, wiedziałam, czy dany fragment ma być śmieszny, ironiczny, czy generalnie jaki posiada klimat. A dalej już tylko Ursula K. le Guin, zachwycająca mnie zawsze i wszędzie tym, jak pisząc fantastykę, tak naprawdę pisze o ludziach. O uczuciach, o społecznościach i o kulturze. Zawsze jest coś pouczającego w jej książkach, często patrzącego na świat z zupełnie nowego punktu widzenia. (większość z tych książek naprawdę przeczytałam)

Omal nie zapomniałam o “Końcu Historii”. Głośna teoria Fukuyamy czeka na moją uwagę dopiero miesiąc, więc nie jest źle. Poza tym z boku piętrzy się “Death Note”, moja ostatnia mangowa miłość.

Nareszcie przechodzimy do drugiej półki, tu pójdzie szybciej:

To tak zwana “półka studyjna”, czyli książki jakoś związana z naszym kierunkiem. Mniej lub bardziej. Większość tytułów pewnie jest wam znana z autopsji, skupię się więc na tym, co tu jeszcze mam ciekawego. Po pierwsze - “Jak wydać książkę”. Wbrew pozorom nie jest to książka z cyklu “jak stworzyć bestsellera”, ale napisana bardzo przystępnym językiem książka o zawiłościach prawa autorskiego i praktyki wydawniczej w Polsce. Czyli co robić, jak wydawnictwo spóźnia się z wypłatą i dlaczego ważna pani redaktor jest ważna. Bardzo zabawna, ale i pouczająca. Co jeszcze? “Biblioteka utraconych książek” - o dziełach, które zostały spalone, zgubione lub nigdy nie napisane. Zbiór anegdotek do poduszki. Dla odmiany “Zamieszkać w bibliotece” nie doczytałam, bo mnie znudziło - autor snuje całkiem ciekawą wizję, ale ostatecznie w progi biblioteki idealnej zaprasza tylko snobów (no i czemu nie lubi Whartona? )

I żeby nie było - za tym rysunkiem z Major Motoko stoją oba filmy kinowe i dwa sezony serialu, a na górze leżą mangi spod tego samego znaku (rozkompletowane - jedna część jest w Płocku). Tak, na ścianie mam plakat z “Ghost in the Shell”. A na przedzie moja kolekcja zakładek.

Tym samym przechodzimy do najgorszej części, czyli mojego miejsca pracy. Jeśli myśleliście, że u was na biurku panuje ciasnota i burdel, to co powiecie na to? (A spróbujcie znaleźć tu tę jedną notatkę na takiej małej kartce, bardzo ważną i bardzo głęboko zakopaną.)

No cóż, ja to nazywam artystycznym nieładem. Walają się tu głównie książki, zeszyty, notatki i kable, kable, kable. A także wszelkie małe, lubiące robić sztuczny tłok przedmioty. Na dole opasłe tomiszcze - słownik japońsko-polski. I 200 czasowników do opracowania przede mną… i 15 aspektów… i strona bierna, ale nie bierna… Zapomniałam, że nie mam głowy do języków.

To jeszcze zbliżenie na kupkę na głośniku (tak, muzyka z głośnika wali mnie po kolanie, a drukarka wbija łopatkę w plecy, o ile wyproszę ją, by mi coś wydrukowała):

Jak widać (albo i nie, bo literki małe, więc proszę wierzyć na słowo) - Google, Google i jeszcze trochę Google. A jak coś innego, to i tak o książce elektronicznej. Ot, pracę licencjacką piszę, a przynajmniej sprawiam niezłe pozory. Aha, no i “Filozofia Poppera” też się tu zaplątała, jak i “Długi ogon” i “Galaktyka Internetu”. A to książki mądre i zbawienne, które w końcu mogłabym zacząć czytać, a nie tylko od strony do strony z indeksu latać.

Cóż, miało być krótko i na temat, wyszło strasznie długo. Ale starałam się.

Aga Żak

[Czekamy na kolejne biblioteczkowe przechwałki]

Tym razem proponujemy jednak spojrzenie z nieco innej strony. Bo skoro nie da się wyasygnować miejsca na domowy ołtarzyk książkowy, to może po prostu trzeba go sobie zbudować poza domem/mieszkaniem. Ja wiem, że to wyjście dość ekstremalne i kosztowne, a zasadniczo niewykonalne jeśli mieszkamy w bloku, jednak sfera marzeń też musi mieć prawo do zamanifestowania swojej obecności. Dziś proponujemy wersję domowej biblioteczki “na bogato”, bez żadnych kompromisów która została zaprojektowana jako biblioteka i studio do pracy dla pisarza szukającego inspiracji:

[Projekt  niezwykłej biblioteczki/pracowni/gabinetu]

www.youtube.com/watch?v=u_QVdRt4ZHM

Na zakończenie pozostaje parę słów komentarza do tej jakże pięknej wizualizacji naszych marzeń. Może kiedyś nastaną takie czasy i może zdążymy sobie wszyscy pobudować takie gabineto-biblioteczki nim nadejdzie rychły koniec świata (który według wiarygodnych ludowych źródeł czeka nas już za trzy lata).  Tymczasem musimy wrócić do kupowania regałów z płyty wiórowej i upychania ich w naszych ciasnych mieszkaniach. Do wiercenia naszych tekturowych ścian i wieszanie półek z Ikei. Niestety oglądanie takich filmików dość mocno demotywuje…

Zapraszamy więc naszych czytelników do stawienia oporu i pokazania, że Polacy nie gęsi też swoje biblioteczki mają. Nadsyłajcie zdjęcia! Rodacy! Współbibliotekarze! Czekamy na wasze biblioteczki!

o projekcie więcej przeczytacie na stronach Archionect

MR

]]> http://pulowerek.pl/2009/10/08/wymarzona-biblioteczka-samotnia/feed/ 0 http://pulowerek.pl/2009/09/24/cztery-katy-domowej-biblioteczki/ http://pulowerek.pl/2009/09/24/cztery-katy-domowej-biblioteczki/#comments Thu, 24 Sep 2009 04:05:17 +0000 malin http://pulowerek.pl/?p=2613 Od jakiegoś czasu bardzo interesujemy się domowymi biblioteczkami. Pisaliśmy już o tych skromniejszych i o tych zaprojektowanych z dużym rozmachem. Co jakiś czas staramy się też dostarczyć najświeższe doniesienia z prasy.

Dziś połączymy te dwie czynności. W najnowszym, październikowym numerze miesięcznika Cztery Kąty znaleźliśmy coś ciekawego. Tematem numeru jest oczywiście domowa biblioteka. Kilkanaście stron miesięcznika poświęcono regałom, książkom i ich miejscu w każdym domu.

W jednym z artykułów, zatytułowanym Biblioteka pod sufitem, przeczytać możemy coś takiego:

W przechodnim pokoju o wysokości 3,4 metra urządzono jadalnię, w której domownicy spotykają się przy posiłkach i przyjmują gości. Aby pomieszczenie mogło “żyć” także poza posiłkami, właściciele postanowili dodatkowo umieścić tu księgozbiór. Ponieważ nie lubią wnętrz przepełnionych meblami, nie chcieli ustawiać regałów przy wszystkich wolnych ścianach. Na książki zostało przeznaczone inne, oryginalne miejsce. Pod sufitem wokół całego pokoju zbudowano półkę z płyty gipsowo-kartonowej. Ta prosta konstrukcja jest wykończona od spodu szeroką listwą sztukateryjną, co nadało jej wygląd dekoracyjnego gzymsu.

Całość wygląda dość efektownie, co możemy zobaczyć na zdjęciu poniżej i na innych, dostępnych po kliknięciu w fotografię:

W papierowej edycji “Czterech Kątów” oprócz tego artykułu znajdziemy również artykuły pod tytułem “Relaks z powieścią w tle”, “Królestwo bibliofila”, “Jej wysokość książka” czy “Półka nad półką - rynkowy przegląd regałów”. Serdecznie polecamy lekturę wszystkim tym, którzy akurat mają w planach umeblowanie albo przemeblowanie swojej biblioteczki.

Dodano: w serwisie Gazeta.pl ukazał się artykuł zatytułowany Jak ciekawie zaprojektować bibliotekę? Jest kilka zdjęć do obejrzenia.

MM

Do osób wpadających w tę drugą kategorię zalicza się Jay Walker wspomniany już w pierwszym z wyżej podlinkowanych tekstów. Stwierdziliśmy, że jego biblioteka jest na tyle ciekawa, że warto o niej nieco szerzej napisać. Biblioteczka Jaya Walkera wygląda mniej więcej tak:

Mamy tu m.in. wiszącego nad głową Sputnika, książki z rubinami w okładkach, maszynę szyfrującą Enigma, londyńską kronikę miejską z 1665 roku, oryginalną dokumentację techniczną do rakiety Saturn V (tej, dzięki której Apollo 11 wylądował na Księżycu), umieszczoną w ramce serwetkę, na której Franklin D. Roosevelt zarysował plan wygrania II Wojny Światowej i wiele, wiele więcej.

Szczęka opada do samej ziemi. Niejedno muzeum nie powstydziłoby się takich zbiorów. Ale to nie trudne dla człowieka, którego majątek u szczytu kariery szacowany był przez magazyn Forbes na ponad 4 mld dolarów.

Dla ciekawskich krótka rozmowa z właścicielem tego cudeńka:

Serdecznie dziękujemy Arkowi za nadesłane zdjęcie.

Poniżej zaś foto biblioteczki autora tekstu… Żeby nie było że w redakcji siedzą sami teoretycy. Zdjęcie z racji niemożności objęcia biblioteczki jednym kadrem podane w formie poszatkowanej:

-----------

Z niecierpliwością czekamy na fotki od kolejnych czytelników. Możecie przysyłać je pod nasz redakcyjny adres: redakcja@pulowerek.pl

MR

Jak się okazuje jest na to o wiele bezpieczniejszy sposób. Można zaprezentować swoją biblioteczkę w internecie i rozesłać wszystkim linki do zdjęć. I czekać na wyrazy zachwytu, które nie kosztują więcej niż kilka uderzeń w klawiaturę. Bardzo fajnym projektem, już niestety zamkniętym, był blog Your Shelves. Na stronie obejrzeć można różnorodne domowe biblioteczki z całego świata. Nadsyłali je czytelnicy strony, którzy mieli ochotę pochwalić się księgozbiorem i sposobem jego prezentacji. Mamy więc biblioteczki stylowe, dziecięce, służbowe, małe, duże, uporządkowane, chaotyczne oraz w każdej innej istniejącej formie… Radość dla oczu, radość dla bibliotekarskiej duszy.

Chciałbym móc zobaczyć jak wyglądają biblioteczki domowe w Polsce, jak się prezentują, jaki księgozbiór na nich gości i jakie są ich aranżacje… A może ktoś z czytelników zdecyduje się nadesłać nam zdjęcie swojej biblioteczki? Bardzo chętnie zaprezentujemy na naszych stronach.

Biblioteczka domowa może być jednym regałem na którym pieczołowicie zbieramy ukochane przez nas tytuły, bądź też może rozrosnąć się do takich rozmiarów że przerośnie nie jedną bibliotekę publiczną. O takie cudownej bibliotece domowej, której właścicielem jest Jay Walker przeczytać możecie w magazynie Wired. A w bibliotece skarby przeróżnej maści o których się nawet najstarszym bibliotekarzom się nie śniło. Dla mniej zasobnych finansowo czytelników polecamy bardzo ciekawe teksty dotyczące aranżacji domowych zbiorów. W tym zestawie bardzo podoba mi się pomysł schodów-regału, zaś w serwisie Domosfera oraz w portalu Deccoria.pl znajdziemy kilka ciekawych pomysłów jak umieścić biblioteczkę domowe w naszych wnętrzach.

Jednak domowa biblioteczka wcale nie musi przybierać formy materialnej. Powszechnie dostępne są dziś darmowe programy lub bazy danych na których możemy skatalogować oraz scalić swój zasób książek. Możemy to także zrobić online. Bardzo popularnym serwisem dotyczącym książek, w którym możemy także skonstruować swoją biblioteczkę jest np.: bardzo ciekawa Biblionetka lub polskojęzyczna wersja portalu Libarary Thing.  Są one zarówno serwisami o książce jak i pozwalają pochwalić się posiadanymi przez nas zbiorami.