Po pierwsze Pulowerek ma przyjemność być patronem medialnym kolejnej edycji piłkarskiej fiesty, czyli turnieju Biblio Cup. Jak czytamy w informacji przekazanej przez organizatorów:

Jest to kolejna edycja rozgrywek bibliotekarzy i przyjaciół , która odbędzie się dnia 15 maja 2010 roku na boisku KS METALOWIEC przy ul. Jachowicza 1 w Łodzi w godzinach 9.00-17.00.

Organizatorami są Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich Oddział w Łodzi i Koło Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich przy Miejskiej Bibliotece Publicznej Łódź-Górna , Rada Osiedla Chojny – Dąbrowa , Partnerstwo Dzielnicowe „Razem dla Górnej”. Współorganizatorem Miasto Łódź.

W rozgrywkach uczestniczyć będą drużyny Miejskiej Biblioteki Publicznej  Łódź--Górna, Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Łodzi, Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej w Łodzi , Biblioteki Uniwersyteckiej w Łodzi, Rady Osiedla Chojny- Dąbrowa , Czytelnicy Filii Nr 10 Miejskiej Biblioteki Publicznej Łódź-Górna , Gimnazjum 45 , Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego Nr 1 w Łodzi, Pubu Biblioteka, Fundacji „ Projekt Łódź” oraz drużyna studentów Informacji Naukowej i Bibliotekoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego. Lista drużyn jest jeszcze otwarta więc jeśli ktoś dojdzie to dopiszemy i wyślemy informację.

Rozgrywkom piłki nożnej towarzyszyć będą atrakcje dla dzieci, grillowanie kiełbasek i ciekawe porady kosmetyczne dla Pań.

Wstęp na zawody wolny. Impreza będzie ubezpieczona i zabezpieczona medycznie.

Więcej informacji znajdziecie na stronie domowej turnieju Biblio Cup.

Drugą imprezą, którą chcielibyśmy wam zaproponować jest bibliotekarski rajd rowerowy pt: Odjazdowy Bibliotekarz:

Jak widać na załączonym plakacie oprócz atrakcji sportowych, będzie można także wymienić się książkami i zobaczyć swoich ulubionych pracowników biblioteki na bicyklach. Jak czytamy, organizatorzy mają zamiar upiec kilka pieczeni na jednym ogniu. Ma to być:

• integracja łódzkiego środowiska bibliotekarskiego
• propagowanie roweru jako środka lokomocji
• walka ze stereotypowym postrzeganiem bibliotekarza, kreowanie pozytywnego wizerunku zawodu

Organizatorzy piszą także:

Akcja kierowana jest do całego środowiska bibliotekarskiego z regionu łódzkiego, a także do wszystkich osób i instytucji związanych z rynkiem książki i mediów. Zapraszamy również osoby promujące rower jako środek transportu oraz innych zainteresowanych udziałem w wydarzeniu.

***

Jestem pod wrażeniem energii i pomysłów łódzkiego środowiska bibliotekarskiego.  Pozazdrościć. Genialnie udowandniają, że jak się chce to można.

Mamy nadzieję, że w naszym portalu pojawią się niedługo relacje z tych imprez.

pozdrawiam

MR

Według relacji, 23-letni Nigel Mandela Harper (na zdjęciu obok) zachowywał się w bibliotece nieodpowiednio i został upomniany przez dyżurującą bibliotekarkę. Zaczął po prostu głośno śpiewać, rapując i przeklinając w trakcie - mówi jedna z czytelniczek, pragnąca zachować anonimowość. Bibliotekarka podeszła do niego, poprosiła o spokój i powiedziała, że takiego języka nie można używać w bibliotece. A on powiedział “OK”.

Mężczyzna jednak nie przestał i zachowywał się coraz głośniej, więc bibliotekarka powiedziała, żeby wyszedł. Wtedy Harper uderzył ją w twarz, rzucił na podłogę i zaczął bić. Inni czytelnicy natychmiast powstrzymali napastnika i przytrzymali go do chwili przyjazdu policji.

Harper został aresztowany i oskarżony o napaść. Okazało się, że mężczyzna ma już sporo na swoim koncie, między innymi trzy inne napaści i kradzież. W lutym br. został skazany na 140 dni więzienia.

Materiał wideo z całego tego zajścia prezentujemy poniżej:

I teraz niech ktoś jeszcze powie, że praca w bibliotece jest spokojna i bezpieczna…

MM

Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Krakowie stanęła na wysokości zadania. W dniach 5-6 listopada zorganizowano tam szereg warsztatów (otwartych oraz zamkniętych – niestety z błyskawicznie zamkniętą listą chętnych) pod ważkim hasłem - Inicjatywa młodych w tworzeniu biblioteki globalnej wioski: ludzie i technologie.

Dwudniowe zajęcia odbyły się w ramach czterech zakresów tematycznych:

• Tworzenie środowiska cyfrowego
• Interakcje twarzą w twarz i klient cyfrowy
• Bibliotekarzu przełam się: wzmocnić siebie [czyżby zajęcia z jogi - dop. MR]
• Bibliotekarzu przełam się: wzmocnić organizację.

Choć niestety tak jak większości nie udało mi się „wbić” już ciekawie zatytułowane zajęcia zamknięte z powodzeniem skorzystałam z różnych zajęć wchodzących w zakres wspomnianych wyżej tematów. Od Anny Gruca z krakowskiego AGH dowiedziałam się, jak wykorzystać formy e-learningu w bibliotece, zaś Wioletta Jakubas i Marta Szatan z Biblioteki Jagiellońskiej sprawnie zaprezentowały polskie biblioteki cyfrowe. Elektronika bibliotekarza się nie tyka? – ten wierszyk ulega natychmiastowemu przedawnieniu. Aby wzmocnić siebie organizatorzy forum zaprosili do współpracy osobistą stylistkę: Monikę Jurczyk vel OSA.

Istna perełka czwartkowego popołudnia. Każda przebojowa bibliotekarka wyszła z warsztatu wiedząc jaką literkę ma jej sylwetka i jakiej pory roku jest jej uroda. Choć z powodu absencji Katarzyny Dudy z TVN-u nie dowiedziałyśmy się jak rasowa bibliotekarka powinna się malować ożywienie i zainteresowanie było. I o to chodzi. „Bo we mnie jest seks!” No tak, ale to raczej przyśpiewka nie do pracy. Chociaż…

Jednak moje serce najbardziej uradowało się drugiego dnia, widząc nasze logo i ten uroczy mechaty element naszego ubioru na wykładzie o aktywacji zawodowej, czyli pomyśle na niebanalną bibliotekę. Oczy mokre ze wzruszenia. Nasze koleżanki po fachu z Biblioteki Politechniki Krakowskiej (Helena Juszczyk i Anna Jakubiec) przedstawiły światowe i polskie organizacje i serwisy bibliotekarskie, środowisko blogerskie (tu też wspomniano współredaktora Malina) i zaraz po nich zostaliśmy wymienieni my - Pulowerek!

Co jak co, ale takie wspomnienie, choć kilku zdaniowe cieszy i motywuje do dalszej twórczej pracy.

Wiem, wiem, rozckliwiłam się, ale ten fakt osadzony w kontekście całego pozytywnego wydarzenia jakim było forum napędza do dalszej kreatywności i walki ze stereotypem bibliotekarza. Bo jak stwierdziła OSA: „Nie można drugi raz zrobić pierwszego wrażenia”.

Była też lampeczka wina i śpiew, przez co niektórych wypróbowane także w starówkowych pubach. Aczkolwiek co „grzeczniejsze” widziano w czekoladziarni. Krejzolki! Teraz to na pewno nikt o nas dobrze nie pomyśli.

IV Forum Młodych Bibliotekarzy było przygotowane w porozumieniu z bibliotekami wiodących uczelni wyższych Krakowa oraz z Biblioteką PAU i PAN; patronowało mu Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich.

Jakie warsztaty podobały wam się najbardziej?

KOT

[Coś mnie sie wydaje, że w stwierdzeniu “forum młodych bibliotekarzy” słowo “młody” zostało potraktowane dość liberalnie… czy ktoś aby sprawdzał dowody przybyłym na imprezę? może znajdzie się jakiś “stary” bibliotekarz, któremu odmówiono możliwości wzięcia udziału w imprezie. Chętnie damy się wyżalić, hehe - dop. MR]

Zastanawiając się nad rolą książki w filmie na myśl przychodzi, przede wszystkim, jej znaczenie przy powstaniu adaptacji, scenariusza. Jednak jest to tylko jedno z możliwych ujęć tematu. Zamierzamy zwrócić uwagę i skupić się na roli książki, jaką odgrywa ona dosłownie pojawiając się w filmie. Są to role mniejsze lub większe, czasem stanowiące jedynie epizod lub tło wydarzeń, a innym razem mające znaczący wpływ na akcję filmu. Mówimy tu o książce w szerokim rozumieniu, przedstawionej w związanych z nią procesach, sceneriach, różnych ujęciach, takich jak: profesje – pisarze, bibliotekarze, księgarze; miejsca – biblioteki, księgarnie; czytelnicy.

Liczne grono filmowych postaci stanowią, zarówno fikcyjni jak i autentyczni, twórcy literatury. Wśród nich Rafał Wojaczek, jeden z poetów przeklętych, w filmie biograficznym Wojaczek (reż. L. Majewski, 1999); Virginia Woolf, znana angielska pisarka i feministka, w filmie Godziny (reż. Daldry, 2002); Pablo Neruda, chilijski poeta, laureat Nagrody Nobla – Listonosz (reż. M. Bedford, 1994); niespełniony pisarz poszukujący weny twórczej w filmie Lśnienie (reż. S. Kubrick, 1980) – przerażającej historii, opartej na motywach książki S. Kinga; w Lepiej późno niż później (reż. N. Meyers, 2003) D. Keaton gra znaną autorkę sztuk teatralnych; natomiast w Kolekcjonerze kości (reż. P. Noyce, 1999) były detektyw (D. Washington) to autor bestsellerów, znany kryminolog.

Dzięki produkcjom filmowympoznajemy przedstawicieli szczególniebliskich nam profesji – bibliotekarzy i księgarzy. W adaptacji powieści B. Pasternaka Doktor Żywago (reż. D. Lean, 1965) ukochana doktora pracowała w bibliotece na Uralu. Ciekawą kreację, kierowniczki biblioteki publicznej w Wawrze, stworzyła J. Żółkowska w filmie Długi weekend (Święta polskie – cykl telewizyjny, reż R. Gliński, 2004). W Masz wiadomość (reż. N. Ephron, 1998) główna bohaterka (M. Ryan) prowadzi na Manhattanie uroczą księgarnię z książkami dla dzieci. W filmieukazano zderzenie dwóch książkowych światów: tradycyjną małą księgarnię i sieć ogromnych sklepów z książkami. Okazuje się, że każdy z nich ma swoje plusy i mogą współistnieć. W filmie Notting Hill (reż. R. Michell, 1999) W. Thacker (H. Grant) prowadzi w Londynie księgarnię z książkami podróżniczymi. Pewnie niewiele osób pamięta, że ponętna S. Hayek w Desperado (reż. R. Rodriguez, 1995) była właścicielką księgarni w meksykańskim miasteczku. Pracownicą księgarni, tym razem paryskiej, była także A. Hepburn w filmie Zabawna buzia (reż S. Donen, 1957).

Filmy dają nam możliwość zetknięcia się z różnymi typami bibliotek. W ekranizacji powieści U. Eco Imię Róży (reż. J.J. Annaud, 1986) tajemnicza księga, ukryta w bibliotece klasztornej, stanowi klucz do rozwiązania zagadki serii morderstw. Biblioteka publiczna w Niebo nad Berlinem (reż. W. Wenders, 1987) stała się miejscem, gdzie zamieszkały anioły. Podobnie w remake’u Miasto Aniołów (reż. B. Silberling, 1998), nowoczesna biblioteka publiczna, z wolnym dostępem do zbiorów, jest pięknym tłem rozwijającego się niezwykłego związku, śmiertelniczki i anioła. W towarzystwie A. Hepburn możemy nauczyć się korzystania z tradycyjnego katalogu kartkowego w bibliotece publicznej – Śniadanie u Tiffany’ego (reż. B. Edwards, 1961). Bibliotekę więzienną oglądamy w Skazani na Shawshank (adaptacja powieści S. Kinga, reż. F.Darabont, 1994). Biblioteka objazdowa tzw. „bibliobus” pojawia się w filmie Siekierezada (adaptacja prozy E. Stachury, reż. R. Zatorski, 1986). Biblioteka – skarbiec, przechowująca m.in. Excalibur, Arkę Przymierza, w Bibliotekarz – Tajemnica włóczni (reż. P. Winther, 2004).

W filmie licznie reprezentowani są także czytelnicy, odbiorcy książki. W Trzy dni Kondora (reż. S. Pollack, 1975), grany przez R. Redforda, pracownik CIA wykonuje pracę polegającą na czytaniu, analizowaniu wydawnictw pod kątem przemycanych tam informacji i kodów. W thrillerze Siedem (reż. D. Fischer, 1995) dzięki FBI, które ma dostęp do sieci bibliotecznej i monitoruje, kto czyta pewne szczególne tytuły, udaje się dotrzeć do sprawcy brutalnych morderstw. Prowadzący śledztwo (M. Freeman i B. Pitt) studiują także dzieła Dantego i Chaucera, czytane przez zabójcę, by lepiej poznać jego psychikę. Obraz bohatera znajdującego spokój i radość dzięki lekturze widzimy we wzruszającej historii Edi (reż. P. Trzaskalski, 2002). Bezdomny zbieracz złomu zatrzymuje sobie znalezione na śmietnikach książki, przez swoje oczytanie zostaje wplątany w sprawy miejscowego półświatka. Z „czytelniczą” grupą filmów kojarzy się adaptacja powieści R. Bradbury’ego, dokonana przez F. Truffaut, Fahrenheit 451 (1966). Jest to futurystyczny obraz państwa, w którym w tytułowej temperaturze niszczone są wszystkie książki. W świecie, gdzie posiadanie książek i czytanie stanowi przestępstwo znajdują się ludzie, którzy dla ocalenia resztek kultury, uczą się wybranych dzieł na pamięć. Podobną totalitarną wizję znajdziemy w Equilibrium (reż. K. Wimmer, 2002). Tu również książki, jako jeden z czynników wywołujących uczucia, zostają zakazane.

We wspomnianym już filmie Imię Róży książka stworzyła kreację mającą dla nas szczególne znaczenie. Detektywistyczna zagadka w średniowiecznej scenerii łączy wiele wątków, porusza ważne kwestie związane np. z kościołem, religią. Pozwala na ukazanie książki w rozmaitych aspektach, przybliża pojęcia z historii książki, m.in.: biblioteka klasztorna, skryptorium, manuskrypt, iluminacja, inicjały, miniatury, kaligrafia, cenzura. Film ten, podobnie jak jego pierwowzór, stanowi prawdziwą kopalnię wiedzy o książce.

Z pewnością wykonywany przez nas zawód bibliotekarza, doświadczenie z tym związane, determinuje sposób w jaki odbieramy filmy, zauważamy w nim książkę i jej znaczenie dla X muzy. Mariaż sztuki filmowej z literaturą ma już ponad wiekową historię – czas wzajemnych inspiracji i ubogacania się. Początkowo głównie książka przyczyniała się do rozwoju nowej sztuki. Obecnie film wyraźnie wpływa na: czytelnictwo (popularność pewnych tytułów, wybory czytelnicze), rynek wydawniczy i księgarski. To fakty dotyczące już nie tylko osób zawodowo związanych z książką.

Joanna Dawid, Aneta Kowalska

Niestety z przyczyn niezależnych dwie ostatnie konkurencje zostały odwołane, dodano natomiast konkurencję “na wesoło”, czyli mini tor przeszkód. Te małe przetasowania w niczym jednak nie przeszkodziły, kilkudziesięciu uczestników z kilkunastu śląskich bibliotek przez cały dzień bawiło się znakomicie.

Turniej rozpoczął się od gry w badmintona, do którego zgłosiło się ponad 20 osób. Równolegle, w podziemiach nowiutkiej hali sportowej katowickiego AWF-u trwały drużynowe pojedynki w kręgle. Uczestnicy, którzy akurat nie uczestniczyli w potyczkach zespołowych mieli do dyspozycji piłki do siatki, do koszykówki, boisko do squasha i… karaoke. Obrazu dopełniał świetnie zorganizowany catering, przy którym rozkwitały kuluarowe rozmowy.

Walka była zacięta, do ostatnich kropli potu, ale zazwyczaj w bardzo sportowym duchu. Jak każda inna, również ta bibliotekarska rywalizacja miała swoich zwycięzców. W tym roku bezkonkurencyjna okazała się drużyna z Biblioteki Śląskiej, która zgarnęła pierwsze miejsca w większości dyscyplin.

Bibliotekarze z Wyższej Szkoły Humanitas w Sosnowcu byli natomiast najbardziej wszechstronni, zdobywając nagrody we wszystkich rozgrywanych konkurencjach sportowych. Łącznie wywieźli z turnieju pięć trofeów. A puchar w karaoke zgarnęła, jakże by mogło być inaczej, biblioteka Akademii Muzycznej w Katowicach.

Organizatorom należą się wielkie brawa za zorganizowanie świetnej imprezy, która może stać się wzorem do naśladowania dla innych polskich AWF-ów. Szczególne podziękowania należą się też sponsorom, firmie MOL i firmie Optiguard, bez których oprawa całej imprezy nie byłaby tak efektowna.

Miejmy nadzieję, że w przyszłym roku turniej będzie miał jeszcze większy rozmach i jeszcze więcej konkurencji. Dla ciekawskich mamy do obejrzenia kilka zdjęć z imprezy:

MM

Marta stała się wdzięcznym tematem dla “Naj” oraz “Chwili dla Ciebie” ze względu na swoje niecodzienne zainteresowania. Po pierwsze, pracuje w bibliotece, co dla dziennikarzy tych czasopism pewnie już samo w sobie jest nieco egzotyczne. Co więcej, drugą pasją Marty jest miksowanie muzyki w klubach. Połączenie jest iście wybuchowe i dziwimy się, że dopiero teraz zainteresowała się naszą bohaterką prasa. Ale gdy już jeden tytuł pochwycił trop, za jego śladem poszedł kolejny.

Tak o Marcie pisze “Chwila dla Ciebie”:

Mojemu życiu zawsze towarzyszyły dwie pasje: książki i muzyka. - Córeczko, popsujesz sobie wzrok - martwiła się mama gdy do późna czytałam książkę za książką. - Wyłącz już muzykę, jutro wstajesz do szkoły - mówiła znów innym razem. Gdy dorosłam, nie straciłam zamiłowania ani do książek, ani do muzyki.

Natomiast w “Naj” przeczytać mogliśmy to:

Wielu ludziom biblioteka kojarzy się z zakurzonymi książkami i nudą. Ale ta na Starym Mieście w Lublinie odstaje od stereotypu. Nie dość, że ciągle organizuje się w niej wernisaże i spotkania z pisarzami, to ma nietypową bibliotekarkę. Gdy nadchodzi weekend, Marta Piasecka zamienia się w DJ Purple Pill i gra muzykę klubową w lubelskich dyskotekach.

W swojej karierze muzycznej Marta ma już na koncie duży sukces: wraz z konkurentką z Wrocławia zdobyła ex aequo pierwsze miejsce w konkursie dla DJ-ek zatytułowanym “Kobieca prowokacja”.

Marcie gratulujemy łączenia zainteresowań i czekamy na kolejne publikacje. Na pewno będziemy śledzić je z zapartym tchem.

MM

Komiks, który wydarzył się naprawdę [1] - Kozioł z Doliny Rozkoszy.

scen./rys: Agata Matraś

W ramach nawiązanej z “Gackolandią” współpracy, będziemy raz w tygodniu umieszczać na naszych stronach komiks o tematyce bibliotekarskiej.  Jak na razie skorzystamy z zasobu już gotowych historyjek Agaty - autorki zarówno scenariuszy jak i rysunków. W niedalekiej przyszłości mamy nadzieję, że pojawią się komiksy Agaty rysowane specjalnie dla Pulowerka. Nie gwarantujemy regularności ukazywania się komiksu, ale za to zapewniamy świetną zabawę przy lekturze  każdego z kolejnych odcinków.

Pod względem zarówno graficznym jak i scenariusza “Komiks który wydarzył się naprawdę” bije na głowę znane bibliotekarskie komiksy zagraniczne. Gratulujemy Agacie, a sobie i czytelnikom życzymy, aby współpraca z Gackolandią zaowocowała jak największą ilością pasków.

Więc pamiętajcie - od dziś  środa w Pulowerku jest dniem komiksu!

MR

Trochę o tym jak wygląda zjazd ALA i czemu jest taki ciekawy przeczytać możecie na blogu Malin.net.pl, my zaś skupimy się na najbardziej “pulowerkowej” części tej impresy czyli na wspomnianym konkursie. Każda z pięciu drużyn przygotowuje na niego układ synchroniczny z użyciem wózków na książki, podkładu muzycznego i odpowiedniej charakteryzacji/strojów. W tym roku najbardziej chyba oryginalne i ekstremalne ekipy to wikingowie tańczący pod Cwałowanie/lot Walkirii czy ekipa bibliotekarzy Elwisów.

Z ciekawostek które zdradzają uczestnicy konkursu z pewnością na  uwagę zasługują specjalne, podrasowane wózki, które służą do pokazów. To istne formuły 1 w świecie książkowych wózków - zwiększona wytrzymałość, lepsze właściwości toczenia, większa manewrowość i obowiązkowy aerodynamiczny tuning optyczny.

Tegoroczną edycję wygrali wikingowie z biblioteki w Oak Park w stanie Illinois…

…a prezentowali się tak:

Polecamy także film wideo prezentujący zwycięską ekipę, który obejrzeć można na stronach portalu NPR.

Komentarz do takiego wydarzenie może być tylko jeden: NIESAMOWITE. Tak właśnie wygląda łamanie stereotypów za oceanem. Co prawda nasze Seksowne Bibliotekarki ze Szczecina niczym nie ustępują w łamaniu stereotypów, a na pewno przewyższają urodą uczestniczki ALA, to może nadszedł czas na kolejny krok w łamaniu stereotypu nudnego bibliotekarzarza. Może kolny zjazd SBP lub inna większa konferencja stanie się okazją do podobnej zabawy? Mamy nadzieję.

Na koniec polecamy filmiki z edycji konkursu w 2008 roku:

www.youtube.com/watch?v=Fh27C1dkNgg

www.youtube.com/watch?v=G4hfKZv9SQs

Relację można w serwisie NPR można:

• obejrzeć
• posłuchać
• przeczytać

Na trzecim miejscu uplasował się, co potraktujemy z dużym przymrużeniem oka, alkohol. W każdej pracy nadarza się okazja wypicia lampki wina czy szklaneczki czegoś mocniejszego, ale mamy nadzieję, że to tylko świąteczne wyjątki. Zdecydowanie nie polecamy pracy “na froncie” z oddechem, w którym da się wyczuć koniaczek.

Proponowaliśmy również picie wody, ale odpowiedź ta spotkała się z ogólną pogardą. Stawiamy jednak diamenty przeciw orzechom, że gdybyśmy zadali to samo pytanie w środku lipca, to woda cieszyłaby się dużo większym uznaniem. Obecnie, choć generalnie jest już ciepło, wieczorami czy porankami może być chłodniej. Herbata lub kawa jest wtedy niezastąpiona.

Poniżej prezentujemy wyniki ankiety w formie graficznej, specjalnie dla bibliotekarzy wzrokowców:

A teraz kilka ciekawostek. Ciekawostka pierwsza: nie wiedzieć dlaczego, ale w świadomości szerokich rzesz społeczeństwa, bibliotekarze pijają duże ilości kawy i to tylko takiej z fusami. Ciekawostka druga: podobno herbata Yerba pobudza bardziej niż kawa i jest mniej szkodliwa dla zdrowia, ale tej, nauczeni doświadczeniem specjalistów od nowych technologii, nie polecamy.

Polecamy natomiast oddawanie głosów w kolejnej ankiecie. Tym razem pytamy o to, co bibliotekarze robią po pracy. Po zakończeniu ankiety nie omieszkamy podzielić się z wami wynikami i naszym komentarzem.

• Paweł Wimmer - człowiek legenda, który prowadził “orkę na ugorze” edukując społeczeństwo co do użycia HTMLa. Podejrzewam, że 95% dzisiejszych webmasterów chętnie uścisnęłaby rękę panu Wimmerowi w podzięce za otworzenie drogi do sieci. A też bibliotekarz jak się okazuje.

• Jarosław Kaczyński - pogromca internautów-zboczeńców, polityk, jeden z dwojga. Przykład na realizację “polish dream” - od bibliotekarza do premiera rządu. Trochę za mały żeby sięgnąć na wyższe regały. Pracował w BUWie.

• Andrzej Urbański - były prezes TVP - do niedawna to on rozdawał karteczki w światku telewizji publicznej. Z wcześniejszego żywota posiada piękną kartę opozycyjną z zaliczonym internowaniem, styropianem i podziemiem. Pracował w Bibliotece Narodowej.

• Władysław Bartoszewski - człowiek, który z niejednego pieca chleb jadł, niejedno przeżył i niejedno zapewne jeszcze przed nim. Jak na bibliotekarza człowiek o zbyt energicznym usposobieniu… Czy ktoś wyobraża sobie prof. Bartoszewskiego 8 godzin za biurkiem? Działał w SBP co pozwala go uznać za swego rodzaju bibliotekarza.

• Iwona Pavlovic - absolwentka Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej, która gdyby jej droga życiowa potoczyła się inaczej , tańczyłaby pomiędzy regałami z wózkiem na książki. Potoczyło się jednak tak, że zdobyła przydomek Czarna Mamba i uczy tańca oraz juroruje w telewizji.

• Stefan Żeromski - mistrz polskiego pozytywizmu oraz depresyjnego klimatu. Dziś pewnie byłby “emo”. Jego bibliotekarska przygoda miała miejsce w Szwajcarii, gdzie pracował jako bibliotekarz w Muzeum Narodowym Polskim w Rapperswilu.

• Reni Jusis - piosenkarka. Jak sama przyznała w wywiadzie posiada bibliotekarską przeszłość: pracując w ośrodku swojej mamy w Mielnie parała się wszystkim, nawet bibliotekarstwem. Współczujemy. My musimy to robić na co dzień, a na zostanie wielką gwiazdą raczej szans nie mamy.

• Zbigniew Herbert - wielki poeta, eseista, dramatopisarz, autor słuchowisk. Na początku lat 50-tych zarabiał na życie sporządzając bibliografie i kwerendy biblioteczne. Potem wyjechał, nie wiadomo jak znaczącą rolę odegrała w tym bibliotekarska przygoda.

• Maria Kownacka - pisała książeczki dla dzieci, a także współpracowała z “Płomykiem”. Uhonorowana przez dzieci jako Kawaler Orderu Uśmiechu. Przez wiele lat pracowała jako bibliotekarka w Ministerstwie Rolnictwa. Nic dziwnego, że realizowała się w swoim literackim hobby.

• Łukasz Górnicki - tak to ten od Dworzanina Polskiego. Starosta, ale niegrodowy, tykociński. Ogólnie to całe życie spędził służąc w taki czy inny sposób na dworze. Na dodatek jeszcze był bibliotekarzem króla Zygmunta Starego. Prawdopodobnie był wówczas ofiarą wielu niewybrednych kawałów zaczynających się od słów “Twój Stary…”. Przeżył niejednego króla.