Partyzanckie bibliotekarstwo, społeczne biblioteki, oddolne wypożyczalnie - to wszystko jest jednym i tym samym, wynikiem naszej potrzeby czytania książek i braków w sieci ich publicznego udostępniania. Niezależnie czy jest ono celowe (w krajach totalitarnych), czy wynika z krótkowzroczności władz miejskich (Warszawa-Białołęka), jest to najczystszy przejaw misji, która przyświeca ( lub powinna) w naszej pracy: dzielenia się wiedzą i darmowego dostępu do informacji. Takie analogowe Creative Commons.

Biblioteka w Białołęce startuje od lutego w pomieszczeniach parafialnych i jest świetnym przykładem działania lokalnych stowarzyszeń. Ma co prawda dopiero 800 woluminów, jednak duży potencjał tkwi w tym, że zwyczajnie w świecie mieszkańcy jej potrzebują… przecież sami się o nią postarali!

Nie jest to jednak pierwsza tego typu biblioteka. Media mają zwyczaj z dużą łatwością rzucać stwierdzenia “pierwsza w Polsce”, “Pierwsza taka”, a zapominają o tym, że dziś wystarczy spędzić 5 minut przy wyszukiwarce i dzięki temu można ustrzec się prostych błędów. Tak było z szumnie reklamowaną “Pierwszą Polską biblioteką w centrum handlowym” w Gdańsku. Po kilku godzinach zaczęły pojawiać się sprostowania, bo wiele osób w środowisku pamięta, wie i odwiedza, prawdziwą pierwszą bibliotekę w galerii handlowej, czyli Abecadło z mojego rodzinnego Olsztyna…

Wcześniejszą od białołęckiej biblioteką społeczną jest z pewnością Społeczna Biblioteka Popularnonaukowa - Stogi w Gdańsku przy ulicy Hożej 14. Przepiękna idea, dobre wykonanie i całkiem pokaźny księgozbiór! Polecam baaaardzo ciekawy (polecany już u nas ponad dwa lata temu!) wywiad z twórcą społecznej biblioteki Panem Janem Urbanikiem zatytułowany “Księgarz ze Stogów”

polecam stronę biblioteki i stowarzyszenia wokół niej skupionego

Szkoda że media nie pamiętają już o tym komu należy przyznać palmę pierwszeństwa, lub chociaż nie wmawiać nam czegoś czego nie można udowodnić. Miejmy nadzieję że nie był to wyraz warszawocentryzmu, a jedynie zwykłej, powszedniej dziennikarskiej nierzetelności…

Na marginesie tego kto pierwszy i kto bardziej oddolny, powoli chyba możemy zacząć się martwić, bo już niedługo Państwo może uznać:  Po co mam angażować się we wspieranie bibliotek, skoro tak dobrze poszło to temu czy innemu stowarzyszeniu… niech wszystkie biblioteki będą prowadzone przez stowarzyszenia. Przerzućmy na społeczeństwo nasze dotychczasowe obowiązki w tej dziedzinie (za spełnianie których im wszak płacimy z naszych podatków). Należy się więc zastanowić czy tworzyć społeczne biblioteki, czy zmuszać samorządy do ich zakładania. Trudne do rozsądzenia…

Trochę to przerażające, niemniej jest to jeden z kilku scenariuszy prawdopodobnego rozwoju bibliotek.

O “partyzanckim bibliotekarstwie” możecie tez poczytać po angielsku. Dowiecie się, że do ruchu oddolnych bibliotek zaliczane są tez m. in.: biblioteki zakazanych książek, mikro-biblioteki, biblioteki mobilne… wydaje się to być całkiem rozwojowy rynek!

pozdrawiam - MR

Gdzieś poza Japonią, pewnie byłaby to większa tragedia. Szczęściem w nieszczęściu jest fakt, że Japończycy są przygotowani na trzęsienia ziemi. W końcu 10% wszystkich trzęsień ziemi zdarza się właśnie w Kraju Kwitnącej Wiśni, budynki są projektowane tak, żeby wytrzymały nawet silne trzęsienie. Nie inaczej jest z bibliotekami. Choć mocno się zatrzęsły, zdecydowana większość tych, które nie zostały zniszczone przez tsunami, z kataklizmu wyszło obronną ręką.

Specjalnie dla czytelników Pulowerka wyszperaliśmy trochę zdjęć z japońskich bibliotek, które czekają ogromne porządki. Znając jednak pracowitość tego narodu nie wątpimy, że świetnie sobie z tym poradzą.

Nie odbiegając od tematu: pewna bibliotekarka z Ameryki dochodzi swoich praw na drodze sądowej. Główny wątek w sprawie to szerzące się porno we bibliotece oraz seksualnie wrogo nastawione środowisko pracy.
Barbara W. (nie zbaczajcie z toku myślenia i nie posądzajcie byłą miss polonię o wolontariat w bibliotece) z Biblioteki Publicznej w Birmigam w stanie Alabama ma już dość swobodnego dostępu do lubieżnych stron, zwłaszcza, że narażone na owe widoki są dzieci.

Głos w sprawie zabrał adwokat bibliotekarki, który objawił prawdę: „Biblioteki były kiedyś sanktuariami przeznaczonymi do czytania i badań, ale od czasu powstania Internetu przyciągają mniej intelektualny tłum”.
Niezwykle gibki i elastyczny umysł adwokata bibliotekarki znalazł źródło zła, a może raczej je delikatnie sugeruje. Nie, nie chodzi tu o liberalizację życia, czy nieokrzesany i niekiedy zwodniczy entuzjazm nad techniką. Sedno problemu tkwi w… przystanku autobusowym. Tak, jest on zdecydowanie za blisko biblioteki.

Tu uwalnia mi się iście przewrotna myśl a’la Monty Python. Wyobraźcie sobie: biblioteka, gdzieś w górach, w bliżej nieokreślonej rozpadlinie skalnej zaprasza wszystkich gorąco i serdecznie, na kamienne fotele i poduchy z ostu i perzu. Mmm, myślę, ze im mniejszy komfort tym więcej byłoby czytelników.

Może wrócę do niepokojącego nas problemu: porno z pulowerkiem w tle. Pochwalić należy czujną bibliotekarkę Barbarę W., gdyż rejestrowała złe zachowania czytelników i zgłaszała sprawę stróżom prawa, jednak tak jak można się tego było spodziewać, kwestia miała być „zamieciona pod dywan”.

Bibliotekarka walczy o odzyskanie równowagi psychicznej, ale również chce ograniczyć porno w bibliotece, za pomocą filtrów lub blokad niecnych obrazów. Sprawą zajęła się ALA (American Library Association) i ACLU (American Civil Liberties Union). Więcej znajdziecie w artykule.

Ale żeby nie było tak całkiem stoicko, zajrzyjcie do filmiku z zainscenizowaną akcją typu: mamy cię! [Nie zrażajcie się i przebrnijcie przez reklamę]:

KOT

Potrzebujące biblioteki mogą skontaktować się z Panią Joanną poprzez naszą redakcję. Wystarczy że napiszecie maila na nasz redakcyjne adres: redakcja@pulowerek.pl , w którym poprzecie swoją prośbę kilkoma słowami, a my przekażemy wszystkie listy dalej i dobrodziejka postara się wybrać najodpowiedniejszy dom dla książek.

Takie drobne, dobre uczynki to piękny gest. Pulowerek popiera takie akcje i zachęca do częstszego obdarowywania potrzebujących bibliotek. Do października trwa jeszcze po-powodziowa akcja pulowerkowej zbiórki książek. Po pierwsze jesteśmy szczęśliwi że udało nam się zachęcić naszych czytelników do zbiórki, ale także nasz zespół redakcyjny aktywnie włączył się w zbieranie i przekazywanie książek.

Jakiś czas temu mogliście przeczytać relację z wyprawy naszej redakcyjnej koleżanki Eweliny do Gorzyc, gdzie przekazała dla zalanej biblioteki w Trześni piękny zbiór książek. Tak samo tez w tajnej siedzibie Pulowerka urósł już piękny stos zebranych wśród bibliotekarskiej braci książek, które na początku października także wyruszą do Gorzyc. Warto pamiętać o pomocy mniejszym, gorzej wyposażonym, czy też doświadczonym przez los bibliotekom.

Dziś możemy pomóc w przekazaniu jakiejś bibliotece ok 100 wartościowych książek! Piszcie do nas!

Niewielka  ilość odcinków z pewnością dostosowana jest do możliwości wyczerpania tematu. Bo ile może się wydarzyć podczas walki między regałami. Tego nie kwestionuję. Ważne jest przesłanie! A te rozbrzmiewa od pierwszych minut: wolność wypowiedzi! O nią walczą biblioteczne oddziały zbrojne przeciwstawiając się bliźniaczym agendom rządowym, działającym w świetle ustawy, pozwalającej likwidować media o szkodliwym wpływie.

Jednak patosu już wystarczy. Bowiem Libray War to shōjo, animacja z romantyczną miłością nastolatki w tle. Dla jednych: szkoda, dla innych: Yes! Yes! Yes!

Najcenniejszym spostrzeżeniem jest jednak fakt, że wątek walki bibliotek o wolność słowa i książek zaistniał wcześniej. Miejsce: Wielka Brytania. Gatunek: Dramat, Sci-Fi. Film z 1966 roku François’a Truffaut Fahrenhet 451 skojarzył mi się od razu. Obraz jest adaptacją powieści Ray’a  Bradbury’ego. To samo przesłanie, ci sami bojownicy, tylko forma inna.

Może razić niektórych samo porównanie. Z jednej strony kultowy film wybitnego reżysera, który tak jak głównego bohatera, tak i widzów prowokuje do rozważań nad konformizmem w życiu. Z drugiej strony japońska kreskówka, w której motorem działań walecznej nastolatki jest obrona zakazanej części ulubionej baśni i miłość do oficera Oddziałów Bibliotecznych. No cóż. Krytyk zniesie wszystko. Cieszę, że być może kultura orientu zaczęła czerpać dorobku z Zachodu, a zwłaszcza z pozytywnych wartości.

Pozostaje tylko zaopatrzyć się  w bazukę i przyczaić się w regałach w obronie naszych cennych książek czy walczyć z werbalnym despotą. Bibliotekarze do broni!

• Całość serialu Library War możecie obejrzeć TUTAJ. Po polsku, online.
  

KOT

Jak pokazuje jednak praktyka, reklamowanie się u nas bibliotek leży na całej linii. Począwszy od nieudanych plakatów związanych z obchodami Tygodnia Bibliotek, o których pisaliśmy jakiś czas temu, poprzez brak szerszej widoczności w mediach elektronicznych (Youtube, Facebook itp.), aż do nie podbitej świadomości Kowalskiego.… no w tej ostatniej kwestii najwięcej zdziałały chyba ostatnio nasze ulubione panie ze Szczecina ( które pozdrawiamy).

Zapraszamy więc na krótki przegląd jak należy TO robić, a jak nie należy…

dobrze:

httpv://www.youtube.com/watch?v=jKcsZ_KAHkI

źle:

httpv://www.youtube.com/watch?v=VWZRt1_IKhs

Powyższe zestawienie może wydać się stronnicze i nie proporcjonalne. Możecie powiedzieć, że różni je wszystko i nie powinno się ich zestawiać, jednak właśnie to doskonale pokazuje przepaść, która dzieli dwa marketingowe światy. Są ekstremalnie różne, a jednak doskonale charakteryzują sytuację.  A może macie na ten temat inne zdanie. Zapraszamy do dyskusji.

Jako ciekawy kontekst do dyskusji proponuję zerknąć na akcję Geek The Library, która jest tylko do pozazdroszczenia…

.… coś czuje spoglądając na ilość materiału poglądowego jest tyle, że to dopiero pierwsza z cyklu publikacji zestawiające dobre i złe przykłady bibliotecznego marketingu.

Europoseł Jacek Kurski w wywiadzie-teście na temat znajomości funkcjonowania europarlamentu przygotowanym przez gazetę Dziennik błysnął wyrażeniem:

W Luksemburgu jest biblioteka i takie tam pierdoły.

Zawodowa duma i poczucie godności zobowiązuje nas do oburzenia się na takie stwierdzenie, jednak znajomość poziomu wypowiedzi europosła Kurskiego ostudza emocje

Rozkładając za pomocą domorosłej logiki wypowiedziane przez p. Kurskiego zdanie to zasadniczo wyrażenie “i takie tam pierdoły” wyklucza z grona “pierdół” bibliotekę, poprzez zastosowanie “i”. O wiele więcej powodów do oburzenia powinny więc mieć grupy utożsamiające się z instytucjami zawierającymi się w “i takie tam pierdoły”, którymi są  Trybunał Sądowy oraz Izba kontroli. Czekamy więc na protesty Prawników oraz pracowników NIKu.

Z drugiej strony pojmując jego wyrażenie w potocznym sensie, jak najbardziej zrównuje on naszą szacowną instytucję z owymi “pierdołami”, gdyż użycie w jednym zdaniu obok siebie tych dwóch wyrazów po prostu nie przystoi. W jego wypowiedzi, w domyśle czai się gdzieś tam słowo “inne”, przez co jego wypowiedz brzmiała by  “Biblioteka i takie tam inne pierdoły”. To diametralnie zmieniłoby logiczne znaczenie zdania. A jak wcześniej wielokrotnie wykazał poseł Kurski, autor  sławnego i popkulturowego już dziś “dziadka z Wehrmachtu” ma on smykałkę do zasiewania domysłów…

Tak czy inaczej w potocznym i powszechnym znaczeniu wypowiedz w obu przypadkach znaczy to samo - elementarny brak szacunku i docenienia roli bibliotek i innych przybytków intelektualnych. Oby zemścilo się przy kolejnych wyborach, tylko szkoda, że to dopiero początek jego kadencji…

Z tej okazji postanowiliśmy przyjrzeć się witrynom internetowym Bibliotek Narodowych państw tzw. Nowej Unii czyli 12 państw europejskich, które uzupełniły “starą” piętnastkę w roku 2004 i 2007. Te kraje to: Litwa, Łotwa, Estonia, Polska, Czechy, Słowacja, Węgry, Słowenia, Malta, Cypr oraz Bułgaria i Rumunia.

Zapraszamy do subiektywnego przeglądu głównych stron Bibliotek Narodowych (układ przypadkowy):

Czechy

- Ciekawa kolorystyka, choć design sprawia wrażenie pochodzącego sprzed kilku lat i nie wygląda najlepiej. Rozwijane menu z dużą ilością podstron często ucieka spod myszki i skaluje się na całą szerokość ekranu. Duży minus za brak kontroli nad wyglądem strony w przeglądarce użytkownika. Ogólnie rzuca się w oczy biała “pustka” i “przepaść” w dolnej części witryny. Na tle innych Bibliotek Narodowych nie wypada najlepiej, a przecież Czechów stać na coś więcej.

Ocena strony:

-  5/10

Estonia

- Od razu w oczy rzuca się brzydka kolorystyka w pastelowych odcieniach zestawionych chyba dość przypadkowo. Na mnie robi wrażenie mdłego, może kwestia narodowej estetyki Estończyków żyjących wszak dalej na północ niż my. Dobry layout pierwszej strony z dobrze rozwiązaną nawigacją. Fajne logo nawiązujące do kształtu futurystycznego budynku… Jak na mój gust może trochę za bardzo przywodzi na myśl Star-Trek. Ogólnie strona pozostawia miłe wrażenie, choć projekt nie podąża za najnowszymi trendami, nadal tkwi gdzieś w początkach ery 2.0.

Ocena strony:

-  4/10

Łotwa

- Ciekawa kolorystyka złamana kilkoma odróżniającymi się barwami. Na pochwałę zasługują nowoczesne technologie wykorzystane przy prezentacji materiałów na stronie - np. bardzo ładna pokazówka nowego budynku biblioteki. Układ strony nawiązuje do przestarzałych już rozwiązań z użyciem ramek. Wyodrębnianie dwóch skrajnych kolumn jako drzewiej bywało to nie jest droga do wizualnego sukcesu strony w dzisiejszych czasach. Ogólnie można powiedzieć, iż witryna jest zaawansowana technologicznie, ale niedopracowana wizualnie.  Można uznać ją jednak za dopuszczalną w dzisiejszych techno-czasach. Baaardzo duży plus za prowadzenie bloga.

Ocena strony:

-  1/10

Litwa

- Groch z kapustą na stronie. Bardzo dużo miejsca i baaardzo mało treści na stronie, przez co sprawia wrażenie niedokończonej albo zaniedbanej. Ogólnie można polecić, że jeśli mamy mało treści to lepiej zamknąć ja na małej powierzchni wtedy nie wygląda to tak strasznie. Strona wygląda ascetycznie i przestarzale. Znowu pojawia się fetysz webmasterów starego pokolenia czyli rozwijane menu. Proporcje ramek do głównego pola strony zdecydowanie zaburzone… no chyba, że projektowane były dla rozdzielczości 800x600.

Wersja angielska zbyt uboga jak na państwo członkowskie Unii Europejskiej.

Ocena strony:

-  1/10

Słowacja

-  Strona Słowackiej Biblioteki Narodowej od samego początku robi dobre wrażenie. Może nie jest innowacyjna, ale za to dobrze zaprojektowana. Pierwsza strona ma trochę niewyraźną kolorystykę, ale jak tylko wejdziemy dalej zostaje ona złamana czerwienią i robi się ok. Ilość treści trochę przytłaczać, ale dość dobrze sformatowana wydaje się być zjadliwa dla czytelnika. Mają bardzo ładne logo i klasyczny układ strony. Może nie zaskakują niczym niezwykłym, ale też nie mają dużych minusów poza brakiem strony w języku angielskim. Jest cały czas “under construction”.  Ogólnie witryna pozostaje tylko trochę w tyle za najnowszymi wizualnymi trendami w projektowaniu stron.

Ocena strony:

-  6/10

Słowenia

- Wszystko jest fajne dopóki nie zaczniemy przesadzać z ilością elementów na stronie głównej. Biblioteka Narodowa to nie serwis informacyjny. Chodzi o skierowanie użytkownika tam gdzie akurat potrzebuje. I Słoweńcom chyba się to udaje na ich stronie.  Strona bogata, ale intuicyjnie trafimy gdzie potrzeba. Podoba mi się zabieg z lekkim przesunięciem całości containera treści lekko w lewo.  Ładny, zmieniający się nagłówek oraz kolorystyka, która kojarzy się z bibliotekarską powaga i ważnymi sprawami. Mają nawet konto na Facebooku.  Dużo punktów za podążanie za trendami i czujność w kwestii projektowania stron.

Ocena strony:

-  8/10

Węgry

- Od samego początku widać, że strona automatycznie równa sie do lewej krawędzi ekranu, co przy dużych i panoramicznych monitorach wygląda dość śmiesznie. Poza tym pasek menu jest bardzo malutki z małą czcionka, przez co osoby ze słabszym wzrokiem mogą mieć problem z dotarciem do części treści. Główny element pierwszej strony stanowią odniesienia do pod-serwisów biblioteki, które są bardzo ciekawe, jednak ich promocje można było umieścić gdzieś z boku, a środek zastąpić menu do nawigacji, tak nieczytelnym obecnie. A swoją drogą ładne tło i piękny błękit (choć zestawienie z pomarańczą trochę psuje efekt)

Ocena strony:

-  5/10

Malta

- O stronie Biblioteki Narodowej Malty niewiele można napisać, gdyż w gruncie rzeczy takiej strony nie ma. Jest to zbiorcza strona jakiegoś departamentu bibliotek i archiwów, na którym przedstawiono skrótowe informacje i opis kolekcji maltańskiej BN. Malutkie państwo można zrozumieć, ale zrobić stronę to na prawdę nie jest duży wysiłek, a zawsze to jakaś reprezentacja.

Czekamy na prawdziwą stronę.

Ocena strony:

-  2/10

Cypr

- Rozumiem, że mieszkańcy tak słonecznego kraju maja wiele innych, ciekawszych zajęć niż siedzenie w bibliotekach i projektowanie dla nich stron. To widać. Strona poprawna wizualnie, znowu jednak brak ustawionych “na sztywno” szerokości powoduje zamieszanie. Kolorystyka ładna, dość bajeranckie wykonanie nagłówka i lewej ramki. Trąci jednak trochę przestarzałym podejściem sprzed kilku lat, choć wówczas musiało robić spore wrażenie.  Za dużo pustego miejsca na stronie, tak jak w wielu opisywanych dziś serwisach. Do zapamiętania - dużo pustego = źle.

Ocena strony:

-  3/10

Bułgaria

- Trochę za szaro jak na mój gust, może jednak dzięki temu wszystko jest właśnie bardzo przejrzyste. Wyróżnienie ważnych linków purpurą daje dobry efekt, ale grafiki mogłoby być trochę więcej. Przy dzisiejszej wydajności łączy to już nie stanowi problemu. Strona wygląda niestety trochę amatorsko, ale wydaje się spełniać swoje zadanie, więc co tu narzekać. Odpowiednia ilość treści dla rozmiarów ramek.

Po zastanowieniu to jednak jest trochę zbyt nijaka jak na stronę instytucji kulturalnej.

Ocena strony:

-  3/10

Rumunia

- Pierwsze wrażenie po otworzeniu strony to świetny nagłówek , który przykuwa wzrok na dłuższą chwilę. No może zrobiłbym go trochę mniejszy, co pozwoli zaoszczędzić miejsce u góry. Przejrzysty design, wszystko łatwo dostępne, brak jedynie, albo nie udało mi się znaleźć, dostępu do wersji angielskiej. Strona robi przyjemne wrażenie i wydaje mi się, że może podobać się internautom, choć powinny nastąpić pewne zmiany w kierunku poprawy interfejsu pod kątem bibliotecznym. (bardziej uwypuklić linki do katalogów itp.)

Jeden z moich faworytów.

Ocena strony:

-  8/10

Last but not least:

Polska

- Z dumą oglądam nową stronę naszej Biblioteki Narodowej, tak strasznie wstyd było mi za poprzednią. Nad obecną wersją można się jedynie rozpływać i zachwycać, podkreślając udany rozkład informacji, wykonanie i kolorystykę. Ładnie wyodrębniona z szarawego tła część tekstowa witryny, pięknie zaprojektowane kolorowe buttony z delikatnym. Ładne infografiki (te czerwone) i nieprzeładowane treścią działy. Dobrze, że nie zrobiono żadnego rażącego nagłówka a tylko logo BN i znak wodny jakiegoś rękopisu. Efektem jest bardzo “świeża” i nowoczesna strona zachęcająca do odwiedzin. Duży obrazek, mniej więcej w połowie wysokości, kieruje dyskretnie do treści po najechaniu.  Po prostu dyskretna i elegancka.

I tylko jeden wielki zarzut. Gdzie jest wersja angielska? Rozumiem, że z racji rozruchu strony dopiero się ona pojawi. Miejmy nadzieję. Dokładną analizę nowej strony BN “na poważnie” przeczytać możecie na blogu Malin.net.pl. Polecamy.

Ocena strony:

-  9/10

---------------------------------------------------------------------------------------------

Podsumowując:

      
1. Polska - 9/10

      

2. Rumunia - 8/10

      

3. Słowenia - 7/10

      

4. Słowacja -6/10

      

5. Czechy - 4/10

      

6. Estonia - 5/10

      

7. Węgry- 5/10

      

8. Bułgaria - 4/10

      

9. Łotwa - 4/10

      

10. Litwa - 3/10

      

11. Cypr - 3/10

      

12. Malta  - 2/10

Powyższe wyniki są całkowicie subiektywne i każdy może inaczej ocenić wizualną stronę według własnego pojęcia estetyki. Kolejne porównanie należałoby chyba wykonać “w górę” porównując stronę Polskiej BN do zachodnich witryn, które przynajmniej teoretycznie powinny mieć znacznie wyższy poziom wykonania niż tez z krajów tzw. Nowej Unii. Obejrzymy, skomentujemy, zdamy sprawozdanie.

Linki:

      
• Pełen katalog stron europejskich Bibliotek Narodowych

      

• Omówienie nowej strony rodzimej BN na blogu Malin.net.pl
  

]]> http://pulowerek.pl/2009/06/biblioteki-narodowe-nowej-unii/feed/ 1 http://pulowerek.pl/2009/05/biblioteki-swiata-zdjecia-z-podrozy/ http://pulowerek.pl/2009/05/biblioteki-swiata-zdjecia-z-podrozy/#comments Thu, 21 May 2009 10:31:02 +0000 Redakcja http://pulowerek.pl/?p=158 Nawiązując do niedawnego tekstu o bibliotekarzach podróżnikach, aby nie być gołosłownymi umieszczamy galerię zdjęć zrobionych w trakcie bibliotekarskich wojaży przez jedną z koleżanek-bibliotekarek.

Niniejszym otwieramy więc cykl poświęcony bibliotekom ze świata i okolic. Zapraszamy do nadsyłania zdjęć z  bibliotekarskich wycieczek, a także zrobionych we własnym miejscu pracy.

W tym odcinku zapraszamy do oglądania najpiękniejszych oraz najciekawszych bibliotek w Dublinie:

[svgallery name=“dublin”]

Miłego oglądania!

Dla chcących bliższego przyjrzenia się dublińskim bibliotekom podajemy link do adekwatnej strony serwisu Google Map, poniżej zaś interaktywną mapę z lokalizacjami poszczególnych bibliotek