pulowerek.pl » czytelnictwo

Pociąg do czytania w pociągu

Redakcja — Tue, 31 Jan 2012 06:57:35 +0000

W Polskim kolejnictwie wyłonił się nowy nurt… nurt czytelniczy. Ja się jednak okazuje nie jest on aż taki nowy! Już w PRL próbowano wykorzystać środki masowej komunikacji kolejowej by naród rósł w czytelnictwo, a księgarzom żyło się dostatnie. Dziś krótki przegląd różnych działań czytelniczych związanych z naszym ukochanym PKP (Poczekaj Kiedyś Przyjedzie).

Jak się okazuje wszystko zaczęło się w Opolu po początku lat 60tych. To tam właśnie pracownicy miejscowego zakładu naprawy taboru kolejowego w społecznikowskim czynie wyremontowali wagon i stworzyli w nim coś czego demoludy jeszcze nie znały… mobilną, kolejową księgarnię.

Idea była prosta. Mobilna księgarnia miała odwiedzać zakłady pracy, gdzie stojąc sobie na bocznicy, syciła by lud pracujący dziełami naszych wieszczów. Pomysł miał być zaczątkiem ogólnopolskiej sieci wagonowej dystrybucji literatury… jednak z jakiegoś nieznanego powodu nie przyjął się. Może po prostu pociąg miał za duże spóźnienie i ludziom nie chciało się czekać …?

Druga akcja wydarzyła się na północy kraju, w Gdańsku. Jakieś półtora roku temu po trójmieście zaczął poruszać się skład SKMki (Szybka Kolej Miejska) oklejony lokalnymi celebrytami pozującymi do zdjęcia z książką. Akcja ta miała zachęcić do czytelnictwa pasażerów i wystających na peronach gapiów.

Z kolei też w rejonach nadmorskich, czyli w województwie zachodniopomorskim, z okazji zeszłorocznego Tygodnia Bibliotek miała miejsce akcja “Pociąg do książki, książka do pociągu” zorganizowana przez tamtejszych bibliotekarzy. W jej ramach na dworcach w Szczecinie, Chojnie, Choszcznie, Gryfinie, Międzyzdrojach, Stargardzie i Świnoujściu, pojawiły się ztoiska z tysiącami książek za symboliczną złotówkę. Była to już druga edycja… czekamy na kolejne! A tak to wyglądało …

I oczywiście sławna pociągowa biblioteka zorganizowana w Kolejach Śląskich. Jakiś czas temu do składów trafiło 1500 książek, które stały się podręcznymi biblioteczkami dla pasażerów. Miały one umilić czas i… zapewne odwrócić uwagę od spóźnień i śmierdzących ubikacji.

[tak, ten pan odbiera nam pracę!]

Akcja cieszy się popularnością. Złodziei także… ponieważ 1/3 książek nigdy nie wróciła na swoją wagonową półkę. Jak przeczytać możemy w mediach, miejsce nawet miało ujęcie 53letniego złodzieja, który próbował uprowadzić trzy woluminy! Złodzieja złapano oraz ukarano.

[zabezpieczenia książek przed kradzieżą…]

Swoją drogą, TYLKO 33% skradzionego zasobu to całkiem dobry (znaczy się niski!) wynik, jak na kraj, który nazywa się Polska. Może to sposób na wyedukowanie narodu, lub choć dostarczenie darmowej książki pod strzechy…

Tak więc flirt książki i pociągu trwa… oby jak najdłużej!

A może znacie jeszcze jakieś pociągowo-książkowe akcje?

Co czytano w Middletown przed stu laty?

Redakcja — Thu, 05 Jan 2012 08:28:25 +0000

Witajcie w XXI wieku, w którym wynaleziono biblioteczny wehikuł czasu. Co prawda na razie możemy podróżować w wąskim zakresie czasowym i geograficznym, ale to pierwszy tego typu przypadek, który być może stanie się początkiem szerszego ruchu bibliotecznych podróży w czasie.

Dzięki projektowi “What Middletown Read” możemy dowiedzieć się co wypożyczali mieszkańcy miasta od 5 listopada 1891 do grudnia 1902. To niesamowita możliwość namacalnego zetknięcia z człowiekiem na przełomie XIX i XX wieku. Zgodnie z zasadą “You are what you read” możemy dowiedzieć się co wówczas było najbardziej chodliwym towarem, ile czytano i jak wielu było moli książkowych namiętnie wypożyczających książkę za książką.

Katalog “What Middletown Read” daje bardzo szerokie możliwości przeszukiwania bazy. Oprócz standardowych opcji znanych nam z dzisiejszych katalogów, możemy wybierać osoby w określonym wieku, zawodzie, a nawet o określonym kolorze skóry (!). Niesamowite narzędzie i niesamowity sposób na zerknięcie w przeszłość. A może jakiś student bibliotekoznawstwa ( lub jakkolwiek to się teraz nazywa) spróbowałby napisać na ten temat pracę? Z tak dobrymi danymi można zrobić wszystko!

…A co zostanie po naszej pracy, czy ktoś zadaje sobie trud zachowania starych kart czytelniczych?

polecamy też artykuł w portalu SLATE

Nie czytasz? Nie idę z Tobą do łóżka!

Redakcja — Thu, 08 Dec 2011 06:47:54 +0000

„Nie czytasz? Nie idę z Tobą do łóżka!” to kampania społeczna stworzona przez ludzi, którzy lubią czytać. Ma za zadanie zachęcenie ludzi, szczególnie młodzieży, do czytania książek. Skąd pomysł na tak oryginalne hasło promocyjne? Inicjatorka kampanii, Bianka Sowińska, tak tłumaczy: „- Znalazłam na Facebooku zdanie Johna Watersa “We need to make books cool again. If you go home with somebody and they don’t have books, don’t fuck them”. Nasza kampania jest kontynuacją tej myśli”.

Twórcy programu chcą zachęcać do odkrywania czytania na nowo – tym razem w kontekście nieco erotycznym. Chcą, żeby czytelnicy widzieli siebie w intymnym towarzystwie książek. „Nie ma nic bardziej sexy, niż fajna osoba, w fajnym łóżku z odpowiednią lekturą”.

W akcję zaangażowano wiele znanych postaci popkultury [Galeria] – Kazimierę Szczukę, Sylwię Chutnik, Kapelę ze Wsi Warszawa, a nawet Jeża Jerzego. Każda z postaci została uchwycona w niezwykle intymnej sytuacji z ulubioną książką i łóżkiem w tle. Zdjęcia te, oprócz wernisaży i kampanii w internecie, ukarzą się również w formie kalendarza. Oprócz tego twórcy zachęcają do wysyłania własnych zdjęć w łóżku z książkami – ma z tego powstać wystawa, którą będzie można obejrzeć 15 grudnia w warszawskim Traffic Clubie. Dołączycie? Więcej na temat akcji znajdziecie na stronie www.nieczytasz.pl

Amabile

[od red. Nie czytasz… to akcja dla hipsterów z Warsiawy, czy może dobry pomysł na promocję czytelnictwa. A może właśnie tworzenie z czytania elitarnego hobby, którym (jak prawie wszystkim w naszym kraju) powinni zajmować się tylko celebryci? Sami nie wiemy… Podyskutujmy o tym w komentarzach.]

Newsweek dwa razy o rynku księgarsko-wydawniczym

Redakcja — Thu, 06 Oct 2011 06:22:14 +0000

Bibliotekarze są związani z książkami służbowo, zazwyczaj także prywatnie. W naszej branży najczęściej praca=pasja, lub przynajmniej wyższe niż statystycznie zainteresowanie czytelnictwem. Dlatego też dziś chciałbym polecić dwa bardzo ciekawe teksty z Newsweeka traktujące o tym co nas przecież żywo interesuje, czyli o rynku księgarsko-wydawniczym.

Pierwszy z nich to “Książka życzeń i zażaleń” traktujący o planach wydawniczym giganta rynku wydawniczego Empiku, drugi: “Jak doić wydawców” stanowi ripostę wydawców wobec sposobu przedstawienia ich w pierwszym tekście. Oba teksty pokazują różne punkty widzenia jednego zagadnienia i poruszają niezwykle ważne dla nas kwestie… m. in.: skąd się biorą ceny książek.

W artykule “Książka życzeń i zażaleń” możemy dowiedzieć się że Empik podkupił kilka całkiem pokaźnych wydawnictw i ma dzięki temu zmotywować innych wydawców do zwiększenia jakości, obniżenia cen. Przy okazji dowiadujemy się za pomocą danych liczbowych, że rzekomy monopolista (Empik) może wcale takim monopolistą nie jest:

Dlatego wydawcy twierdzą, że Empik to bezwzględny monopolista branżowy, nawet gdy z danych liczbowych tak nie wynika. W końcu nieco ponad 450 mln sprzedaży na rynku wartym 3 mld zł daje udziały poniżej 15 proc. Ale w niektórych segmentach rynku, np. w literaturze pięknej, udział sieci przekracza 50 proc.

Niemniej 170 salonów Empiku w całym kraju, zazwyczaj w najbardziej eksponowanych miejscach to dla wielu ludzi synonim księgarni… szczególnie w dobie kiedy te niezależne i mniejsze padają jak bydło w czasie afrykańskiej suszy. Inny ciekawy fakt to:

W zeszłym roku łączne przychody ze sprzedaży grupy EM&F (Empik Media & Fashion -red.) przekroczyły 2,9 mld zł, czyli – o ironio – zrównały się z wydatkami Polaków na książki.

Czyli okazuje się że dochody z książek stanowią mniejszą część dochodów Empiku… Najbardziej kontrowersyjne stwierdzenie autor zostawił na koniec:

Zatem na bitwie wydawców najwięcej mogą zyskać klienci. Wejście Empiku na rynek wydawniczy powinno przyspieszyć i tak nieuchronną konsolidację rozdrobnionej branży. Jeśli miejsce biednych oficyn konkurujących ze sobą o każdy grosz zajmą silni wydawcy, w księgarniach może się pojawić więcej tytułów z najwyższej półki. Większe i bogatsze wydawnictwa będzie stać na misję, a dystrybutorzy będą się musieli bardziej liczyć z ich zdaniem. Dopiero wtedy na rynek wróci równowaga, której dziś ewidentnie brakuje.

…celowałbym racze we wzmacnianie małych wydawnictw, niż tworzenie molochów. Duża firma=korporacja=babilon? Raczej tak.

Drugi artykuł o wymownym tytule “Jak doić wydawców” jest odpowiedzią rynku wydawniczego, który czuje się dominowany prze największą polską sieć salonów sprzedaży książek ( i innych bibelotów). Już na samym początku zachwycił mnie kreatywny i genialnie zagmatwany system “kupowania” książek przez Empik, a także ciekawe ceny promocji książki:

Kolejne miliony złotych Empik inkasuje od wydawców za promocje ich tytułów, czyli wyłożenie książek na środku salonu albo na półce „Nowości”. A ceny za promocje rosną. W tym roku standardowa cena wystawienia książki przez dwa tygodnie to 23 tys. zł, dla stałych klientów zniżki do 16 tys. Żeby taka promocja się opłaciła, sprzedaż książki musi osiągnąć poziom w większości przypadków w Empiku (a niekiedy na całym rynku) nieosiągalny.

Hitem jest dla mnie i tak promocja “książki 50% taniej” gdzie zgodnie z empikową polityką finansową prowadzi to do sytuacji gdzie ze strony wydawcy, po odliczeniu marży wielkiego E, książka jest oddawana za darmo (przynajmniej tak twierdzi autor tekstu).

***

W tekstach z punktu widzenia rynku wydawniczego, Empik pokazany jest jako największe zło, Empik z kolei widzi wydawców jako mrowie małych niedorajd, które powinny podporządkować albo zginąć. Pytanie czy to jeszcze kapitalizm czy już monopol? Ciężko rozsądzić w jednoznaczny sposób, dlatego zachęcam do lektury tekstów i zadumy nad rynkiem księgarsko wydawniczym… a potem podzielcie się swoimi przemyśleniami w komentarzach.

Zapraszamy do dyskusji!

Wielka galeria czytajacych kotów!

Redakcja — Tue, 04 Oct 2011 03:16:21 +0000

Kot to jedno z ulubionych zwierząt bibliotekarzy. Niezależnie czy u boku stereotypowej bibliotekarki, czy we wnętrzach niestereotypowych bibliotekach, koty zawsze wywołują na naszych twarzach ciepły uśmiech. A co spowoduje, że nasz uśmiech będzie jeszcze szerszy? Koty które czytają książki. To wszystko co potrzeba, aby po poniedziałkowym przygnębieniu poweekendowym, wrócić do życia. Naładujcie się pozytywną energią oglądając galerię wyszperanych w sieci kocich czytelników:

Kto nie uśmiechnie się widząc czytające koty jest złym człowiekiem!

Albert Einstein

Marzenie bibliofila wegetarianina czyli książki w warzywniaku

Redakcja — Tue, 27 Sep 2011 06:35:42 +0000

No i się spełniło, jakiś czas temu pisaliśmy o akcji uruchamiania warzywniaków w bibliotekach a przedsiębiorcza właścicielka warzywniaka ze Szczecina, Jolanta Kulas wpadła na pomysł lustrzany, czyli uruchomienie oddolnej biblioteki w swoim sklepiku z ziemniakami i pomidorkami. Co prawda, poszła bardziej w kierunku bookcrossingu, ale kto miałby czas na wypisywanie kart bibliotecznych kiedy trzeba zważyć ziemniaczki. Podobno warzywniak cieszy się zainteresowaniem wielbicieli warzyw z zacięciem bibliofilskim:

Temat poruszył media, spragnione wszelkich przejawów czytelniczego zaangażowania społeczeństwa (które ponoć nie czyta). Zaczęło się od krótkiego nagrania dla Radia Zet potem temat rozwinięty został w w szczecińskiej Gazecie, a potem temat podłapało lokalne radio. Dopiero po miesiącu zauważyły go mega-media ogólnopolskie w pięknie zatytułowanym tekście “Portnoy w warzywniaku”. Nie wiem tylko czy ten ostatni tytuł nie jest zbyt mało czytelny na przeciętnego konsumenta kultury, który może nie wiedzieć kim jest właściwie ten Portnoy... pewnie jakiś polityk, bo teraz w mediach to tylko o politykach gadają… Dlatego redaktorom polecamy bardziej czytelne skierowywanie leadów do odbiorcy.

Akcja Pani Jlanty wynika z potrzeby miejsca i czasu, jak przeczytać możemy w portalu mmszczecin:

- Pierwsze książki przyniosła do nas pani Maria Karaś, jedna z mieszkanek - opowiada Janusz Kulas. - Potem jej śladem poszli także inni sąsiedzi. Ludzie często mają sentyment do książki. Trudno im ją wyrzucić, choć już jej nie czytają i leży ona tylko zapomniana na półce. Nie chcą żeby się zmarnowała, przepadła, dlatego przynoszą ją do nas. Wiedzą, że dzięki temu ktoś też z niej skorzysta. Teraz przez to mamy już sporą kolekcję. Jest więc w czym wybierać.

Cały pomysł warzywniaka jako punktu wymiany książek zachwyca mnie , ale mam szczególne poważanie dla Pani Jolanty za solidność z jaą to robi - książnica, choć mała ma swój regulamin… bo porządek musi być:

Regulamin: “1. Przynosisz książkę, którą już przeczytałeś i z którą nie żal Ci się rozstać. 2. Wstawiasz ją na półkę. 3. Wybierasz sobie za to inną książkę, którą chcesz przeczytać i zabierasz ją do domu. 4. I tak w kółko”. I jeszcze dopisek “bezpłatnie, bezterminowo, niezobowiązująco”.

Akcja Bookcrossingu odnosi sukces (czego możemy dowiedzieć się z tekstów prasowych), bo zamiast trudno dostępnych miejsc (czyli bibliotek) zorganizowana została w miejscu które zawsze mijamy po drodze i zachodzimy do niego prawie codziennie. Może warto by zorganizować więcej takich partyzanckich bibliotek? Może warto odejść od pomysłu łączenia bibliotek z ośrodkami kultury na rzecz łączenia bibliotek z ośrodkami handlu?

Czekamy na stworzenie sieci warzywniakowego bookcrossingu!

Posłuchajcie także audio z:

Goło i wesoło…i książki w koło! [18+]

Redakcja — Fri, 23 Sep 2011 03:42:45 +0000

Stop! kinomaniacy, nie chodzi bynajmniej tu o angielskich tancerzy go go w wersji light. Jak udowodniono w Nowym Yorku negliż (dla pohamowania nieokiełznanej bibliotekarskiej wyobraźni uściślę, że chodzi tu o pozbycie się garderoby z górnej partii ciała)podczas lektury ulubionej książki wpływa dodatnio na znaczną poprawę nastroju. No i najważniejsze Drodzy Panowie (to tak na pocieszenie męskiej braci Bibliotecznej po lekturze relacji Maćka z FMB) w końcu jest na co popatrzeć! I nie chodzi mi tym bardziej o prostokątne cienkie przedmioty z masy papierniczej w palcach, tylko o to co znajduje się nad, pod czy obok nich. W ramach rzetelności dziennikarskiej polecam zajrzeć na stronę nowojorskiego klubu czytania książki z gatunku lekkiej łatwej i przyjemnej topless ( The Outdoor Co-ed Topless Pulp Fiction Appreciation Society), których przewodnim hasłem jest:

“Sprawmy aby czytanie było sexy”

[zdjęcie pochodzi ze strony The Outdoor Co-ed Topless Pulp Fiction Appreciation Society]

Prawda, ze chwytliwe? Za serce i …rozum oczywiście. Należy docenić zaangażowanie w szerzenie czytelnictwa.

Co ciekawe ta młoda grupa ludzi znajomych i zupełnie obcych ludzi w swej deklaracji podkreślają, że istnieją, bo po prostu kochają dobre książki i słoneczne dni. A że w Nowym Jorku prawo zezwala na paradowanie po ulicach toples przez mężczyzn jak i kobiety. Więc w konsekwencji powstała idea czytania na świeżym powietrzu w pełnej krasie…czytelnika.

Siłą napędową ich działalności jest interaktywność. Na swojej stronie zachęcają, bowiem do przysyłania zdjęć ukazujących czytelnicza pasję połączoną ze słońcem i nagimi piersiami: Jeśli jesteś w Nowym Jorku i pogoda będzie dobra - przyłączcie się do nas kiedyś ?

Nie wiem jak dla Was ale dla mnie takie nawoływanie to zachęta do uczty nie tylko dla wyobraźni ale i dla oczu!
Ps. Oczywiście nie zapomnijmy o oczach Pań:

pozdrawiam

KOT

Wakacyjny temat - Wielka Galeria Plażowego Czytelnictwa

Redakcja — Tue, 28 Jun 2011 08:08:40 +0000

Łup! Nagle okazało się że już wakacje, a na pulowerku nie poruszyliśmy jeszcze najważniejszego tematy ciepłych mieisęcy, czyli kwestii czytelnictwa plażowego. Dziś naprawiamy ten błąd i w lekkiej, przyjemnej formie przedstawiamy przykłady prawidłowego wykonywania sand-readingu… także tego z odrobiną elektroniki.

Mamy nadzieję, że poniższe ilustracje zainspiruje was do podobnych aspołecznych zachowań:

i dla wytrwałych, którzy dojechali do końca - bonus z demotywatorów:

Czytać można (będzie) wszędzie

Redakcja — Thu, 17 Mar 2011 07:16:26 +0000

Wiszący nad nami jak złe widmo niski poziom czytelnictwa to skaza na honorze każdego bibliotekarza. Pomimo tego że pojawiają się zarówno oddolne jak i “odgórne” próby walki z tym stanem. Jak dotąd efekty mizerne… A może trzeba podejść do tego od całkiem innej strony. Zamiast starać się zwiększać czytelnictwo książek , spróbować wprowadzić dyskretnie książki do naszego codziennego życia i znoju.

Pomysł na to pojawił się w Hongkongu - mieście przyszłości. Jak przeczytać możemy na stronie hatalska.com:

Tajlandzki wydawca książek przeprowadził pod koniec ubiegłego roku niestandardową kampanię pod hasłem „Enjoy the wait”. Chodziło o to, żeby zachęcić ludzi do czytania książek, więc komunikat (a dokładnie fragmenty książek) umieszczony został tam, gdzie ludzie czekają – ergo: się nudzą. Nośników było naprawdę sporo (naklejki podłogowe w miejscach, gdzie ustawiają się kolejki; specjalna aplikacja na telefon komórkowy i do internetu – ta ostatnia automatycznie włączała się, kiedy człowiek czekał, aż załaduje mu się np. film wideo)

Najbardziej oryginalny pomysł to zadrukowywanie numerków w poczekalniach, takich jak dostajemy w przychodniach, w salonach telefonii komórkowej czy na poczcie. Niewielki fragment tekstu nadrukowany na małym kawałeczku papieru ma choć odrobinę odgonić nudę, a tym samym zwiększyć czytelnictwo… i juz żaden Polak nie będzie nie-czytelnikiem. Wystarczy jednak choroba, jeden list do wysłania i już jesteśmy w statystykach po jasnej stronie mocy. Proste. A i jeszcze na pamięć się będzie można nauczyć fragmentu czekając np w wydziale komunikacji podczas rejestrowania samochodu.

Oprócz nadrukowywania fragmentów literatury na tzw “numerkach” najbardziej podoba mi się pomysł drukowania całych stron na podkładkach pod jedzenie. W niektórych restauracjach może to uratować nas przed ziewaniem podczas oczekiwania na jadło.

[po kliknięciu otworzy się plansza w pełnej krasie]

Z całej akcji jest jeszcze dodatkowy plus o którym jakoś nikt nie pomyślał. Klient, którego potraktujemy literaturą piękną, pomimo długiego czekania będzie się mniej awanturował. Wystarczy tylko odpowiednio dobierać fragmenty nadrukowywane na świstkach i możemy podprogowo sterować nastrojami klientów. Parafrazując klasyka: “klient oczytany jest mniej awanturujący się”

Pamiętam też o akcji która swego czasu dotarła do mych uszo-oczu z Australii. Na pomysł umieszczania fragmentów literatury na butelkach wody wpadła pewna pomysłowa Australijka. Zarobiła na tym krocie podczas upałów, kiedy to każdy mieszkaniec tego dziwnego kontynentu wypija kilka butelek “czystej”. Chyba o tym kiedyś pisaliśmy ale jakoś nie mogę dotrzeć do linka. Infobrokerzy pomóżcie!

Póki u nas nie uruchomią takiej genialnej akcji nadal proponuję zabierać ze sobą wszędzie książkę. Czekanie mniej wtedy boli.

pozdrawiam
MR

Technologia goni technologię

Redakcja — Thu, 29 Apr 2010 05:34:34 +0000

Jeszcze nie tak dawno było słychać o e-książkach, które miały zastąpić tradycyjne papierowe wydania. Nim się obejrzeliśmy nadchodzi kolejna nowość elektroniczna i rewolucja – książki w 3D. Za pomysł książki trójwymiarowej odpowiedzialni są naukowcy z Korei Południowej. W Gwangju Institute of Science and Technology powstały w ten sposób dwie książki dla dzieci. Wybrano je nieprzypadkowo – literatura dziecięca charakteryzuje się dużą ilością obrazków.

Są one tak wydrukowane, by z wykorzystaniem specjalnych okularów imitować efekt trójwymiarowości. Oprócz okularów będzie nam potrzebny jeszcze specjalny czytnik.

- Prace nad oprogramowaniem umożliwiającym integrację obrazu 3D z książką trwały trzy lata - mówi o wynalazku Kim Sang-Cheol, kierownik projektu. - Niestety będzie potrzeba jeszcze wiele czasu, nim technologia trafi na rynek.

Naukowcy twierdzą, że koszt produkcji takiej książki nie będzie większy od kosztów wydania tradycyjnych książek elektronicznych. Skoro jednak musimy uzbroić się w cierpliwość to przypominamy pokazywaną już kiedyś książkę przedstawiająca alfabet w 3D, ale 3D bez tej całej technologicznej otoczki, za to z pomysłem (specjalne okulary nie są potrzebne):

I jeszcze trójwymiarowa - choć “analogowa” - Alicja w Krainie Czarów:

Czy takie wynalazki zastąpią tradycyjny twór drukarski? Nie sądzę. Kryzys książek papierowych wróżono już od dawna – gazeta, audiobook, e-book miały być lepsze, sprawniejsze i ciekawsze. A jednak istnieje zwarta grupa miłośników szelestu kartek i zapachu farby drukarskiej. I ja się do niej zaliczam. Technologicznym nowinkom nie mówię nie, ale z tradycyjnej książki nie zrezygnuję. Niech Wam się dobrze czyta!

Amabile