pulowerek.pl » ksiażka

Pociąg do czytania w pociągu

Redakcja — Tue, 31 Jan 2012 06:57:35 +0000

W Polskim kolejnictwie wyłonił się nowy nurt… nurt czytelniczy. Ja się jednak okazuje nie jest on aż taki nowy! Już w PRL próbowano wykorzystać środki masowej komunikacji kolejowej by naród rósł w czytelnictwo, a księgarzom żyło się dostatnie. Dziś krótki przegląd różnych działań czytelniczych związanych z naszym ukochanym PKP (Poczekaj Kiedyś Przyjedzie).

Jak się okazuje wszystko zaczęło się w Opolu po początku lat 60tych. To tam właśnie pracownicy miejscowego zakładu naprawy taboru kolejowego w społecznikowskim czynie wyremontowali wagon i stworzyli w nim coś czego demoludy jeszcze nie znały… mobilną, kolejową księgarnię.

Idea była prosta. Mobilna księgarnia miała odwiedzać zakłady pracy, gdzie stojąc sobie na bocznicy, syciła by lud pracujący dziełami naszych wieszczów. Pomysł miał być zaczątkiem ogólnopolskiej sieci wagonowej dystrybucji literatury… jednak z jakiegoś nieznanego powodu nie przyjął się. Może po prostu pociąg miał za duże spóźnienie i ludziom nie chciało się czekać …?

Druga akcja wydarzyła się na północy kraju, w Gdańsku. Jakieś półtora roku temu po trójmieście zaczął poruszać się skład SKMki (Szybka Kolej Miejska) oklejony lokalnymi celebrytami pozującymi do zdjęcia z książką. Akcja ta miała zachęcić do czytelnictwa pasażerów i wystających na peronach gapiów.

Z kolei też w rejonach nadmorskich, czyli w województwie zachodniopomorskim, z okazji zeszłorocznego Tygodnia Bibliotek miała miejsce akcja “Pociąg do książki, książka do pociągu” zorganizowana przez tamtejszych bibliotekarzy. W jej ramach na dworcach w Szczecinie, Chojnie, Choszcznie, Gryfinie, Międzyzdrojach, Stargardzie i Świnoujściu, pojawiły się ztoiska z tysiącami książek za symboliczną złotówkę. Była to już druga edycja… czekamy na kolejne! A tak to wyglądało …

I oczywiście sławna pociągowa biblioteka zorganizowana w Kolejach Śląskich. Jakiś czas temu do składów trafiło 1500 książek, które stały się podręcznymi biblioteczkami dla pasażerów. Miały one umilić czas i… zapewne odwrócić uwagę od spóźnień i śmierdzących ubikacji.

[tak, ten pan odbiera nam pracę!]

Akcja cieszy się popularnością. Złodziei także… ponieważ 1/3 książek nigdy nie wróciła na swoją wagonową półkę. Jak przeczytać możemy w mediach, miejsce nawet miało ujęcie 53letniego złodzieja, który próbował uprowadzić trzy woluminy! Złodzieja złapano oraz ukarano.

[zabezpieczenia książek przed kradzieżą…]

Swoją drogą, TYLKO 33% skradzionego zasobu to całkiem dobry (znaczy się niski!) wynik, jak na kraj, który nazywa się Polska. Może to sposób na wyedukowanie narodu, lub choć dostarczenie darmowej książki pod strzechy…

Tak więc flirt książki i pociągu trwa… oby jak najdłużej!

A może znacie jeszcze jakieś pociągowo-książkowe akcje?

5 książek - setki tatuaży!

Redakcja — Thu, 26 Jan 2012 02:29:22 +0000

Na stronie Publishers Weekly pojawił się bardzo ciekawy ranking: top 5 książek, które inspirują tatuaże. Trzeba przyznać, że redaktorzy wykonali tytaniczną pracę, bo przeglądali cały internet porównując, dodając, weryfikując i dociekając kto sobie co wytatuował i skąd wziął inspirację. Wyszło im z tego świetne zestawienie z linkami do fotografii. Co do stawki pięciu najpopularniejszych dzieł literatury to stawka wygląda tak (najbardziej popularna książka na dole stawki):

5. Fight Club - Chuck Palahniuk
4. Mały książę - Antoine de Saint-Exupéry
3. Tam gdzie żyją dzikie stwory - Maurice Sendak
2. Alicja w krainie czarów - Lewis Carroll
1. Rzeźnia numer pięć - Kurt Vonnegut

…to teraz po jednym tatuażu dla każdego miejsca:

[pełen przegląd na stronie Publishers Weekly]

[5. Fight Club… caaaała noga!]

***

[4. Mały książę… uważaj! za tobą!]

***

[3. Tam gdzie żyją… ozdoba w stylu macho!]

***

[2. Alicja w krainie… A. z kotem z Cheshire]

***

[1. Rzeźnia… powtórzona 106 razy w książce fraza “So it goes”]

***

Pierwsze miejsce trochę zaskakujące. Myślałem, że będzie coś bardziej mainstreamowego i popowego… no ale jak widać wielbiciele tatuaży znają się też i na literaturze!

Przy okazji przypominamy inne bardzo ciekawe teksty o tematyce tatuażowej:

Najpierw jeden z pierwszych artów, które mogliście przeczytać w naszym portalu “Ilustrowany Bibliotekarz”, później były “Ilustrowane Bibliotekarki”, a potem oryginalny okaz “Ilustrowanego Bibliotekarza znad Wisły”. No i były bardzo ciekawe “Literackie tatuaże”. No kto by pomyślał że bibliotekarstwo ma tyle wspólnego z ozdabianiem ciała rysunkami…

Co (jeszcze) można z książkami zrobić?

Redakcja — Mon, 09 Jan 2012 06:37:01 +0000

[Dziś mamy przyjemność zaprezentować przedruk ciekawego tekstu z Bloga Charliego Bibliotekarza… Także oddajemy w ten poniedziałkowy poranek głos Charliemu…]

Mieliście tak kiedyś, że idziecie sobie, dajmy na to plażą. Patrzycie pod stopy a tam piękna muszelka. Bierzecie w dłoń, spacerujecie dalej, lecz po chwili widzicie jeszcze piękniejszą muszelkę a później znów i po skończonym spacerze wyglądacie jak handlarz muszelkami z Puerto Rico. Mieliście tak?. Ja tak mam z internetami. Przeglądam sobie coś, a tam link do stron/bloga/newsa to se kliknę, a co! Kto bibliotekarzowi zabroni! I tak pacze w te monitory, zachwycam się, podziwiam ludzką kreatywność, zdolności artystyczne i możliwości. Śmieję się z głupoty i debilizmu (wtedy od razu przychodzi mi na myśl Gogol i jego słynny cytat z „Rewizora”). A każda treść coraz lepsza od poprzedniej, zdjęcia piękniejsze, wpisy ciekawsze, no po prostu bajka na bajce bajką pogania.

Znów znalazłem coś w temacie „co można z książkami zrobić”. Otóż jest taki artysta nazywa się Guy Laramee, pochodzi z Kanady. To taki człowiek orkiestra (reżyser, malarz, rzeźbiarz, tynkarz, murarz i akrobata) i w swoich projektach pragnie pokazać erozję kultury i erozję cywilizacji. Na swojej stronie pisze:

Cultures arise, become obsolete, and are replaced by new ones. With the vanishing of cultures, some people are displaced and destroyed. We are currently told that the paper book is bound to die. The library, as a place, is finished.

I moje skromne tłumaczenie:

„Kultury się rozwijają, stają się zbędne i w końcu zostają zastąpione przez inne. Wraz ze znikaniem określonych kultur niektórzy ludzie stają się zbędni i zniszczeni. Mówi się nam, że papierowa książka zginie, a biblioteka jako miejsce jest skończona.”.

Dzięki wielkie panie Guy, za tę optymistyczną wizję! Idę po sznur i sam się zniszczę!

Dobra mniejsza z tym. Moją uwagę zwrócił swoimi dwoma projektami „Great Wall” i „Biblios”. Dotyczą one papierowej książki, której wróży się śmierć oraz postępu, który choć ogromny wciąż nie może wykorzenić z nas ludzi, naszej prymitywnej natury. I aby to ludziom uzmysłowić pan Guy zajął się tworzeniem krajobrazów z książek.

Patrzcie i podziwiajcie!

Biblios. Guy Laramee.

Więcej zdjęć tutaj: BIBLIOS

I teraz inny projekt:

Great Wall. Guy Laramee.

Great Wall. Guy Laramee

Więcej na: GREAT WALL

Obejrzyjcie sobie resztę zdjęć. Polecam serdecznie.

Przy projekcie „Great Wall” jest całkiem interesujący tekst.

The Great Wall

Having recently overthrown the American Empire in the 23rd century, the Chinese Empire set out to chronicle the history of the Great Panics during the 21st and 22nd centuries.

This Herculean undertaking resulted in a historiographical masterwork entitled, The Great Wall. Comprising 100 volumes, this encyclopaedia derives its name from The Great Wall of America, a monumental project to build an impregnable wall around the United States of America so as to protect this land from barbarian invasions. 150 years in the making, this wall ultimately isolated Americans from the rest of the world while sapping the country’s remaining cultural and natural resources. It also undermined the American people’s confidence in systematized hedonism, thus hastening the fall of the American Empire. As we now know this paved the way for China to invade American territory.

The Chinese Empire later ordered a group of scribes to write The Great Wall series. In the course of their duties they familiarized themselves with the libraries of the former USA. Through a strange twist of fate they thereby discovered the ancient sources of their own civilization which the new Middle Kingdom had long ago removed from its libraries. In the end this contact, primarily with Taoism and Chan (Zen) Buddhism, sowed the seeds of the Chinese Empire’s

W skrócie. To taki para historyczny tekst opisujący pracę chińskich uczonych zajmujących się historią Wielkiego Amerykańskiego Muru. Po obaleniu w 23 wieku USA Chińczycy zajęli się historią 21 i 22 wieku, czasami tak zwanej Wielkiej Paniki. USA przez 150 lat otaczały się Wielkim Murem, który w końcu odizolował kraj od reszty świata, jednocześnie wyniszczając ekonomicznie, kulturowo i marnując surowce naturalne całego państwa. Wielki Amerykański Mur przyczynił się do upadku Imperium USA. Chiński Cesarz zlecił napisać historię Muru. Chińscy uczeni zapoznali się ze zbiorami bibliotek amerykańskich i dzięki ich zbiorom odkryli na nowo historię swojej własnej cywilizacji, której nie mogli poznać, gdyż podobnych tekstów nie było w ich państwie.

Całkiem interesujące, nieprawdaż? Historia kołem się toczy:) To tak jak z nami i starożytnością. Gdyby nie Arabowie nie znalibyśmy wielu antycznych myślicieli, filozofów, pisarzy, mędrców.

Dynia z książki, czyli bonus na Halloween

Redakcja — Sat, 29 Oct 2011 10:10:01 +0000

Jeśli na samą myśl o podejściu do książki z nożyczkami włosy stają ci dęba, nie czytaj tekstu który zamieszczamy poniżej. Jeśli jednak jesteś rozsądnym bibliotekarzem i wiesz, że nie każda książka zasługuje na zaleganie na półkach to mamy dla Ciebie ciekawą halloweenową alternatywę wobec oddawania starych książek na makulaturę - wykonaj sobie książkową dynię!

Na stronie “Creations by Kara” znajduję się ciekawy tutorial, jak zrobić dynię z książki. Dziś w naszym specjalnym odcinku halloweenowym postanowiliśmy zaprezentować go polskim bibliotekarzom po polsku:

Poradnik:

1: wytnij z papieru kształt dyni

2. Zedrzyj z książki okładkę i przymierz papier tak aby równo obejmował książkę. W razie konieczności dokonaj korekty szablonu:

3. Odrysuj kształt szablonu

4. Nożyczki w dłoń i zabieraj się za zbrodnicze wycinanie kształtu wcześniej naniesionego kształtu dyni. Dla wygody po kilka stron naraz:

5. Po wycięciu możesz oderwać resztki książki które pozostały po wycinaniu, tak aby uzyskać w miarę równy grzbiet:

6. Dotnij resztę:

7. I oto piękny kształt dyni, złożony na pół:

8. Po rozłożeniu widać że to coś przypomina dwuwymiarową (na razie ) dynię halloweenową:

9. Kleimy ostatnią i pierwszą stronę, dzięki czemu dynia staje się trójwymiarowa:

10 trzeba jeszcze trochę “napuszyć” strony, czyli porozginać kartki i równo rozłożyć je na okręgu. Trochę to żmudne i może wymagać użycie gdzieniegdzie siły fizycznej lub kleju, ale efekt jest bardzo ważny:

11. Kolor nanosimy za pomocą farby w sprayu. Wystarczy minimalne psiknięcie, żeby tylko dodać odrobinę koloru nie niszcząc efektu książkowego druku

12. Ogonek, czyli np kawałek patyka (lub zwiniętą w rulon, pomalowaną kartkę) doklejamy do grzbiety za pomocą sporej ilości kleju i jeszcze raz poprawiamy rozkład kartek na osi dyni:

13: Listek fenomenalnie imituje kawałek zielonej wstążki owinięty wokół ogonka

I oto gotowa dynia. Piękna i w klimacie książkowym.

Fikcja czy prawda o pracy w bibliotece?

Redakcja — Thu, 20 Oct 2011 03:59:29 +0000

Jakiś czas temu wpadła mi w wypożyczalni w ręce książka Teresy Moniki Rudzkiej pod tytułem Bibliotekarki. Z ciekawości postanowiłam przeczytać, tym bardziej, że została ona opisana jako pierwsza na polskim rynku książka o bibliotekarskich realiach, a dodatkowo – szczera do bólu.

Pozwolę sobie przytoczyć tutaj opis tej powieści, jaki znajduje się na jej kartach, a konkretnie na okładce:

„Myślicie, że biblioteka to spokojne miejsce?
Myślicie, że przychodzą tam ludzie mili, inteligentni, oczytani i kulturalni?
Myślicie, że w bibliotece nie spotkacie pijaczka, wariata czy dresiarza?
Mylicie się jak cholera.
Myślicie, że w bibliotece jest nudno?
Że w bibliotece nic się nie dzieje i nie ma się z czego pośmiać?
Mylicie się jak cholera.
Bibliotekarski dramat w aktach niezliczonych.

Elegancka Żywia, zapracowana Halinka, pedantyczna Marta, życzliwa pani Stenia, Agata i Kasia zawsze w potrzebie finansowej, towarzyskie układy i przepychanki, a nawet… duch”. Książka jest napisana jak pamiętnik, gdzie każdy rozdział to historia jednej z postaci. Oprócz tego są również wplecione listy ze skargami od czytelników i odpowiedzi na nie dyrekcji.

Akcja rozgrywa się w osiedlowych filiach bibliotecznych. Obraz wyłaniający się z tej książki nie należy do najpiękniejszych. Główny wniosek jaki można wysnuć to: układy i układziki rządzą. Do pracy w bibliotece dostaniesz się tylko po znajomości. Mało która z bibliotekarek ma odpowiednie wykształcenie. Ba – kierowniczka nawet nie potrafi obsługiwać komputera. Panie bibliotekarki wolą plotkować lub udawać, że pracują (z wyjątkami na szczęście). Mężczyzn bibliotekarzy nie uświadczysz. Jest tylko jeden dyrektor, któremu już się przestało chcieć i jeden redaktor, który pisze gazetkę biblioteczną. Dyrekcja jest głucha na wszelkie prośby – zwłaszcza finansowe. Biblioteka nie ma być miejscem kultury, a porządku. Książki muszą być uklepane, gazety leżeć równo, podłoga ma być czyściutka. Bibliotekarki nie muszą być oczytane, żeby móc pomóc w wyborze czytelnikowi: „(…) w bibliotece się nie czyta, tylko ewentualnie przegląda. Naturalnie chodzi o pracowników. Służenie radą czytelnikowi wcale nie jest istotne”. Brakuje pieniędzy na wszystko, zwłaszcza na nowe etaty. Dlatego do pracy przyjmowani są głównie stażyści. Na stałą pracę mają szansę tylko ci, którzy mają koneksje rodzinne z „górą”. Łatwo też zauważyć, że gdzie środowisko pracy jest sfeminizowane, atmosfera jest ciężka. Kobiety nie potrafią sobie pomóc, a raczej sobie przeszkadzają, czy „podkładają świnię”. Dodatkowo nie mają lekko w życiu rodzinnym – rozwody, nieszczęśliwe miłości, mąż, który znęca się fizycznie.

Czytelnicy to też ciekawe postacie. Pijaczki, wariaci, podrywacze oraz jedna oryginalna Marzena Sznycel, która uważa się za żonę księcia Luksemburg. Jest również młodzież szukająca lektur i młode panie, które chcą pożyczać głównie Coelho. Nikt nie potrafi korzystać z katalogu, albo chociaż przejrzeć regały z książkami – czytelnicy oczekują podania im książki, żeby nie musieli się sami zanadto wysilać.

I tu drodzy czytelnicy pytanie do Was. Czy to prawda czy fałsz? Realia czy fikcja literacka? Zachęcam do komentowania jak wygląda Wasza praca w bibliotece. A swoją drogą – książkę polecam.

Amabile

Książka jest dobra na wszystko

Redakcja — Thu, 25 Aug 2011 03:28:01 +0000

Jako bibliotekarze wiecie zapewne że jedną z prężniej rozwijających się gałęzi rynku wydawniczego są poradniki. Mnożą się na każdy temat i w każdych możliwych wariacjach. Są poradniki dietowe, ciążowe i wędkarskie. Są też książki które roszczą sobie prawo do bycia poradnikami “jak żyć”. Te lubię najbardziej. Dzisiaj w pulowerku po raz kolejny wracamy do tematyki książek poradników. Bo dobrych rad nigdy za wiele.

Do postu zainspirowała mnie Eva Scriba, która podrzuciła na swoim blogu link do trójkowej audycji o poradnikach życiowych. Przeczytać tekst jak i posłuchać audycji możecie bezpośrednio na stronie Trójki. Na marginesie do przemyśleń o życiu skłonił mnie fragment:

Dorota Citkowska, niezależny doradca książki biznesowej, radzi, by zamiast gadżetów dawać pracownikom książki motywacyjne, np. z dedykacją od szefa. Taki prezent będzie nobilitujący.

Ja chyba wolałbym aby mój szef zamiast książki z dedykacją dał mi uczciwą premię finansową. To byłoby dla mnie bardziej “nobilitujące”. Nie dość że poświęcam pracy i tak jedną trzecią doby, czyli pół życia to jeszcze będą mnie uczyć jak żyć w pozostałej części.

Wracając jednak do meritum to oczywiście nie mogłem się powstrzymać i nie poszukać (po raz kolejny) najdziwniejszych przewodników i ksiażek “how-to”. Te które chciałbym przeczytać to:

How To Survive a Robot Uprising: Tips on Defending Yourself Against the Coming Rebellion - na pierwszym miejscu książek, które powinny poprowadzić mnie przez życie. Jako fan SF święcie wierzę w inwazję z kosmosu, pandemię zombie i bunt maszyn.
How to Survive a Zombie Apocalypse - … jak wyżej
How to Speak Cat - w końcu może ktoś nauczyłby mnie nawiązywać kontakt z tymi istotami
How to Raise and Keep a Dragon - każdy mały chłopiec chciałby to wiedzieć
How to Be Pope - nigdy nie zaszkodzi wiedzieć jak to jest być szefem największej organizacji świata
How To Start Your Own Country - czyli najważniejsza z książek które chciałbym przeczytać… w końcu nie musiałbym martwić sie o podatki

A teraz trochę najbardziej dojechanych książek i innych fajnych poradnikowych okładek:

[jak pokonać własnego klona - Fascynujące!]

A tak na serio to takich (no może nie aż takich jak powyżej…) książek znajdziecie z pewnością także na polskim rynku tysiące, bo ulubione zajęcie i świetny rynek.… i w przeważającej części szarlataneria i robienie wody z mózgu.

Ciekawe czy jest już na rynku poradnik “Jak przeżyć życie w dużym mieście za tysiąc pięćset”. Taki to bym sobie chętnie przejrzał…

Wakacyjny temat - Wielka Galeria Plażowego Czytelnictwa

Redakcja — Tue, 28 Jun 2011 08:08:40 +0000

Łup! Nagle okazało się że już wakacje, a na pulowerku nie poruszyliśmy jeszcze najważniejszego tematy ciepłych mieisęcy, czyli kwestii czytelnictwa plażowego. Dziś naprawiamy ten błąd i w lekkiej, przyjemnej formie przedstawiamy przykłady prawidłowego wykonywania sand-readingu… także tego z odrobiną elektroniki.

Mamy nadzieję, że poniższe ilustracje zainspiruje was do podobnych aspołecznych zachowań:

i dla wytrwałych, którzy dojechali do końca - bonus z demotywatorów:

Tytuł 2.0

Redakcja — Tue, 14 Jun 2011 09:28:00 +0000

Nadanie tytułu książce to bardzo ciężka sprawa. Czasem wręcz karkołomna. Pisaliśmy już wielokrotnie o dziwnych, ciekawych i nieudanych tytułach. Nastaje taki moment, kiedy czytelnik nie może już znieść dłużej durnych tytułów i bierze sprawę w swoje ręce. Jest takie miejsce gdzie internauci nadają swoje własne, lepsze tytuły książkom…

Better Book Titles to blog, którego autor Dan Wilbur przy pomocy internautów co tydzień wymyśla nowy, alternatywny i prawdopodobnie bardziej trafny tytuł dla znanych i popularnych książek. Kilka przykładów m.in. z rosyjskiej klasyki:

Lew Tołstoj, Wojna i pokój

W wersji alternatywnej: Wojna i pokój i Rosjanie i Napoleon i trudne nazwiska do zapamiętania i jeszcze trudniejsze do wymówienia i dużo gadaniny i śnieg

***

Fiodor Dostojewski, Zbrodnia i Kara

Bo czynsz był za wysoki

***

William L. Shirer: Wzrost i upadek Trzeciej Rzeszy

Lepszy niż History Channel jako pomoc przy zasypianiu

***

Heidi Murkoff and Sharon Mazel: Na co mieć nadzieję gdy jesteś przy Nadziei?

Poleje się krew!

***

Zachęcamy do przejrzenia bloga, bo jest co oglądać. Humor tytularny raczej trzyma poziom, więc zabawa powinna być przednia Sam blog jest już dość znany i wielokrotnie cytowany w prasie drukowanej i online.

A może u nas ktoś podejmie się prowadzenia takiego bloga? Dajcie znać jak zaczniecie przerabiać tytuły rodzimych książek. Macie już jakieś pomysły na ulepszenie rodzimych książek?

Miniaturowa biblioteka miniaturowych książek

Redakcja — Thu, 07 Apr 2011 06:19:46 +0000

Przechowywanie książek może być czasem prawdziwym problemem. Szczególnie jeśli los umieścił nas w klatce o wymiarach 40 metrów kwadratowych. Tutaj, tak samo jak i w innych dziedzinach odpowiedzią jest miniaturyzacja! Dziś za portalem Izismile pokazujemy wam miniaturową bibliotekę zrobioną przez pewnego zapaleńca. Oprócz zbierania prawdziwych małych książek, podobno jego pasja to ściąganie książek z internetu i ich zmniejszanie. Ciekawe hobby:

Funny Stuff at Izismile.com

Napiszą książkę… nocą w bibliotece!

Redakcja — Tue, 05 Apr 2011 03:13:17 +0000

Tadam! Przesławna New York Public Library organizuje LARPa. Już niedługo 500 szczęśliwców zamkniętych zostanie na całą noc z 20 na 21 maja 2011 roku w nowojorskiej bibliotece by odkrywać jej tajemnice, przeżyć przygodę [życia] i… napisać książkę. A wszystko w ramach gry “Znajdź przyszłość w NYPL”

Na początek polecam obejrzeć teaser akcji dostępny jest w sieci:

Dzięki stronie internetowej i zamieszczonemu tam pierwszemu zadaniu zostanie wybrane pół tysiąca śmiałków. By do nich dołączyć trzeba dokończyć zdanie:

“W 2021 roku będę pierwszym człowiekiem który.….….”

No i oczywiście trzeba być w wyznaczonym czasie w Wielkim Jabłku. Na stronie możemy już przeczytać bardzo dużo wpisów.

Sama gra zapowiada się całkiem tajemniczo. W grę wchodzi odkrywanie nie tylko tajemnic ukrytych w książkach ale także tych tkwiących w nas. Dopiero kiedy uczestnikom uda się połączyć te dwa elementy, będą oni gotowi przy stworzyć historię przyszłości.

Po co się to wszystko odbywa? Jest co najmniej kilka powodów:

Dać 500 osobom dostęp do zaplecza biblioteki i ogromnej liczącej 70 mil [!] kolekcji.
Pokazać, że biblioteka jest miejscem dla ludzi kreatywnych.
Zainspirować ludzi na całym świecie by biblioteka stała się dla nich środkiem do osiągnięcia swoich pragnień i spełnienia marzeń.

…A zwycięzcy napiszą książkę!

Jeśli nie znajdziecie się w gronie 500 szczęśliwców i tak będziecie mogli zagrać w “Find the Future”. Od 21 maja będzie ona dostępna dla każdego odwiedzającego NYPL, wystarczy do tego smartphone lub komputer.

Swoją drogą ciekawi mnie jak wy byście dokończyli zdanie:

“W 2021 roku będę pierwszym człowiekiem który.….….”

Zabawny się!