[Obrazek ze skanem pocztówki z wpisu Wszyscy są tu piękni, nawet najgorszy plebs…]

Jest to dość młoda stroną, bo wystartowała 8 stycznia Dla ciekawostki nasz poprzedni tekst o zakładkach do książek pojawił się 3 stycznia, więc może zainspirowaliśmy autora bloga do podjęcia tematu? Byłoby nam przemiło! Na stronie znajdziecie już całkiem sporo ciekawych wrzutów. Poniżej mój ulubiony jak dotąd:

Pozostając w tematyce polecamy też, przegapiony poprzednim razem blog “Between the Pages” który jak inne podobne strony gromadzi co ciekawsze okazy pozostawione pomiędzy kartami książek. Poniżej sesja zdjęciowa trzech nastolatek znaleziona w The Magic of Dialogue: Transforming Conflict Into Cooperation by Daniel Yankelovich:

 Dla dopełnienia treści:

• recenzja książki “Forgotten Bookmarks”  o rzeczach pozostawianych pomiędzy kartkami
• Bardzie ciekawy esej o naszym zwyczaju wkładania do książek najdziwniejszych rzeczy… w tym smażonego boczku.

Dzięki projektowi “What Middletown Read” możemy dowiedzieć się co wypożyczali mieszkańcy miasta od 5 listopada 1891 do grudnia 1902. To niesamowita możliwość namacalnego zetknięcia z człowiekiem na przełomie XIX i XX wieku. Zgodnie z zasadą “You are what you read” możemy dowiedzieć się co wówczas było najbardziej chodliwym towarem, ile czytano i jak wielu było moli książkowych namiętnie wypożyczających książkę za książką.

Katalog “What Middletown Read” daje bardzo szerokie możliwości przeszukiwania bazy. Oprócz standardowych opcji znanych nam z dzisiejszych katalogów,  możemy wybierać osoby w określonym wieku, zawodzie, a nawet o określonym kolorze skóry (!). Niesamowite narzędzie i niesamowity sposób na zerknięcie w przeszłość. A może jakiś student bibliotekoznawstwa ( lub jakkolwiek to się teraz nazywa) spróbowałby napisać na ten temat pracę? Z tak dobrymi danymi można zrobić wszystko!

…A co zostanie po naszej pracy, czy ktoś zadaje sobie trud zachowania starych kart czytelniczych?

polecamy też artykuł w portalu SLATE

Pomysł: oczywiście zaczerpnięty z internetu i pulowerkowych tekstów o niecodziennych bibliotekarskich choinkach. Z pomysłu zrodziła się we mnie potrzeba zbudowania czegoś podobnego w mojej bibliotece i zastąpienia paskudnej plastikowej drapaki, która co roku straszyła studentów i pracowników. Od myśli do słów, przedstawiłem pomysł na różnych szczeblach hierarchii i po wstępnym akcepcie już grupowo zaczęliśmy myśleć nad tym jak by tu stworzyć choinkę z książek.

Oczywiście pierwsze kroki skierowałem do internetu w poszukiwaniu jakiegoś poradnika lub wskazówek praktycznych: co i jak. Niestety i ile bibliotekarze ze zgniłego zachodu chwalą się swoimi książkowymi drzewkami to żaden z nich nie zdecydował się podzielić wiedzą praktyczną. Dlatego poniżej postanowiłem zawrzeć kilka wskazówek dla przyszłych budowniczych i z pomocą materiałów audiowizualnych przybliżyć trochę proces budowy choinki z książek.

Na początek trochę multimediów dla zachęty, a potem zapraszam do lektury poradnika (ze zdjęciami)

Galeria do obejrzenia także w portalu Flickr!

Na samym początku chciałbym podzielić poradnik na cztery części:

1. Zbieranie książek
2. Sortowanie pod względem przydatności
3. Budowa
4. Rozkoszowanie się choinką

Zapraszam do lektury:

Zbieranie książek

Zbieranie książek należy rozpocząć od oszacowania wielkości choinki którą chcemy zbudować. Nie jest to łatwe zadanie, pomóc może jedynie praktyka i posiłkując się właśnie doświadczeniem podpowiem że nasza choinka mierząca około 150cm w podstawie i około 2,4 m wysokości pochłonęła około 1600 woluminów. Bibliotekarzy z politechniki prosimy o wyprowadzenie wzoru na ilość książek. Nie chodzi jednak tylko o ilość, ale przede wszystkim o jakość. Idealna sytuacja to taka w której mamy nieograniczony dostęp do jednakowych książek, z których zbudujemy nasze drzewko od początku do końca. Mało to jednak prawdopodobne by znalazło się tak dużo niepotrzebnych tomów.

Jedynym rozsądnym wyborem są oczywiście książki w twardej oprawie jeśli mamy myśleć o konstrukcji stabilnej i wytrzymałej. Źródła z których najlepiej zdobywać budulec to działy selekcji zbiorów ( w większych bibliotekach), niewciągnięte do zbiorów złogi magazynowe (z tego skorzystaliśmy w dużej mierze tym razem), lub zbiórka książek, którą można połączyć np z przekazaniem zbioru tworzącego choinkę po jej rozebraniu jakiejś potrzebującej instytucji lub puścić w bookcrossingowy obieg.

Przy zbieraniu książek pamiętajcie też żeby od razu zaplanować sobie spore miejsce do składowania, bo inaczej będziecie musieli się namęczyć ciągle przenosząc księgozbiór w bardziej pojemny kąt.

Sortowanie

Równie ważne jak zbieranie jest sortowanie książek. Jak wspomniałem interesują nas głównie twarde oprawy, jednak miękkie książki także przydadzą nam się w konstrukcji. Szczególnie te mniejsze, w wyższych partiach choinki. Dla wygody warto oddzielnie składować oba rodzaje opraw, ułatwia to potem dobieranie budulca i przyspiesza pracę. Warto też spróbować podzielić materiał na formaty.

Może to wydawać się trochę przesadne jednak jeśli chcemy sprawnie i szybko zbudować duże “drzewko” to każda praca zrobiona wcześniej podwójnie odpłaca się w momencie montażu.

Budowa

Czyli zaczynamy najprzyjemniejszą część całej historii. Dla uporządkowania treści przejdę teraz na wyliczenie punktowe.

• Wybieramy równe przestronne i dostępne ze wszystkich stron miejsce. Podłoże powinno być twarde, nie uginać się i nie może znajdować się w pobliżu drzwi i okien, które mogłyby zahaczyć o książki.
• Przygotowujemy sobie: mazak, sznurek, dużą poziomicę, drabinę (dwie) i kilka wózków na książki do dowożenia materiału.
• Odmierzamy promień podstawy na sznurku z drobnym naddatkiem. Na jednym końcu zawiązujemy mazak i drugi koniec trzymając w jednym miejscu wymalowujemy idealny okrąg wyznaczający najszerszy pierścień podstawy choinki.
• Układamy pierwszy krąg do linii namalowanej na podłożu. kolejny, mniejszy w środku i tak aż zapełnimy całą warstwę

• W ramach eksperymentów doszliśmy do wniosku że dla struktury i urody choinki znaczenie mają tylko dwa zewnętrzne kręgi, gdyż każdy kolejny jest minimalnie mniejszy i musi zachodzić na drugi okrąg książek. Dlatego wyjątkowo starannie, najlepiej z jednakowych książek powinniśmy układać zawsze dwa zewnętrzne okręgi każdej warstwy. Widać to na drugim filmiku …making of:

• książki z drugiej warstwy muszą zachodzić na pierwszą z przesunięciem, tak jak cegły w murze. Służy to nie tylko stabilności konstrukcji, ale także urodzie choinki.
• My zdecydowaliśmy się wypełniać środek każdej (dolnej) warstwy trochę gorszymi książkami, by oszczędzić jak najwięcej ładnych. Co jakieś kilka warstw układaliśmy jednak całą warstwę z najlepszych jednolitych tomów, żeby wyrównać poziom i wzmocnić strukturę.
• Każdą warstwę powinniśmy sprawdzić po dwóch przekątnych poziomicą, ponieważ każdy błąd popełniony w dolnych warstwach będzie podwójnie szkodził  konstrukcji w wyższych partiach.
• Jak w każdym budynku szczególnie ważne są solidne fundamenty, więc do dolnych warstw przykładajcie się ze szczególną pieczołowitością!
• Podstawa to chwilka namysły po kilku ułożonych warstwach. Najlepiej spojrzeć na konstrukcję z pewnej odległości i skorygować niedoskonałości i błędy nim przygniotą je kolejne warstwy.
• Skos choinki musi być dobrany w taki sposób, aby przypominał naturalny kształt drzewka. Łatwo wpaść w pułapkę szybkiego zmniejszania warstw, a wtedy okaże się że zamiast 2 metrowej postawnej chojny mamy metrowy krzaczek kosodrzewiny. Skos powinien być praktycznie minimalny.
• Układając warstwy pamiętamy, aby we wnętrzu wypełnianym gorszym budulcem nie pojawiały się dziury w które będą nam zapadać się rogi książek, destabilizując konstrukcję.

• Pniemy się w górę, aż docieramy do momentu kiedy nie możemy już układać książek w okrąg. Zgodnie z geometrią stosujemy sześciokąty, pięciokąty, trójkąty potem zestawiamy ze sobą dwie książki grzbietami na zewnątrz aż mamy czubek. Przy końcowych warstwach pamiętamy, żeby każda kolejna warstwa była przekręcona o kilkanaście stopni by zachować wrażenie spirali.

• Czubek to sprawa indywidualna, niektórzy wybiorą pewnie tradycyjny choinkowy ozdobnik, inny zmniejszające się rozmiary książek, aż do takich maluteńkich. My w naszym drzewku wybraliśmy zakończenie z tomów nałożonych na siebie, otwartych w połowie i umieszczonych grzbietami do góry. ładne rozwiązanie, bo samo z siebie przypomina już choinkę.
• I w tym momencie mamy gotową choinkę z książek. To jak wygląda zależy od użytego materiału, waszej zręczności i dokładności z jaką ją budowaliście. Dużą zaletą naszej konstrukcji jest jej elastyczność, która pozwala na drobne korekty i poprawienie niewielkich przechyłów. W przypadku większych błędów, może was czekać nawet rozebranie części drzewka.Oby nie!

Rozkoszowanie się choinką

Rozkoszowanie jest zwieńczeniem dzieła. Musicie podjąć decyzję czy ozdabiacie choinkę dodatkowymi elementami? Czy światełka na niej zawieszone nie będą w konflikcie z zasadami BHP? Jak odgrodzić ją od czytelników, którzy będą chcieli jej dotknąć? To już może mniej emocjonujące rzeczy, ale i o nich musicie pomyśleć.

… a potem zostaje jedynie zachwycać się i podziwiać wielofunkcyjność przedmiotu jakim jest książka.

Teraz szybka autoreklama drzewka, które o ile mi wiadomo jest pierwszą tego typu konstrukcją w Polsce (Jeśli się mylę proszę o uświadomienie mnie w komentarzach!). Składa się głównie z dwóch tytułów:  “Rok 1984″ Orwella i “Namaluj to!” Hellera. Jest z wierzchu brązowo-złota i wszyscy którzy ja widzą zachwycają się nią, aż miło. Jest już nawet pewne zainteresowanie ze strony mediów, więc liczymy że wieść o choince z książek dotrze do szerokiej publiczności. Możecie zajrzeć na:

• GW Olsztyn
• Polskie Radio Olsztyn
• Olsztyn 24

i coraz więcej…

Na koniec jeszcze disclaimer: Podczas budowy naszej choinki żadna książka nie ucierpiała, ani nie była traktowana w sposób niegodny bibliotekarza. Żadnego kleju, żadnego docinania do rozmiarów. Książka jest najważniejsza i tak musi zostać. I tego też życzymy Wam podczas budowy książkowych drzewek.

…i na koniec końców wielkie podziękowania dla wszystkich osób zaangażowanych w projekt i mu sympatyzujących!

Maciek Rynarzewski

Jak określono w pozwie automat wrzutowy  umieszczony został w miejscu “z natury niebezpiecznym” oraz stworzył “ukryte zagrożenie” i “niepotrzebne ryzyko”. Co ciekawe, nie jest pozywana sama Biblioteka jako instytucja i lokalne władze, które nią zarządzają, ale ekipa projektantów i budowlańców, którzy postawili budynek, zgodnie z dostarczonymi im przez inwestora planami.

O ile sama sytuacja jest tragiczna ( dziewczyna ma problemy z samodzielnym życiem i najprostszymi czynnościami) to pozew, trąci charakterystycznym dla USA absurdem prawniczym. Z pewnością należy zwracać uwagę na rozmieszczenie nocnych automatów do zwracania książek, bo gdzieniegdzie to faktycznie może być miejsce niezbyt bezpieczne i zachęcające do napadów. Niemniej jeśli mamy szukać winnych to z pewnością nie może to być firma zajmująca się układaniem cegieł…

Nadmienić należy, że gwałciciel (rówieśnik dziewczyny) został już skazany na słuszne 65 lat w więzieniu.

Zapraszam do przeglądu tego jak można wyznać miłość książkom:

Pierwszy z nich to “Książka życzeń i zażaleń” traktujący o planach wydawniczym giganta rynku wydawniczego Empiku, drugi: “Jak doić wydawców” stanowi ripostę wydawców wobec sposobu przedstawienia ich w pierwszym tekście. Oba teksty pokazują różne punkty widzenia jednego zagadnienia i poruszają niezwykle ważne dla nas kwestie… m. in.:  skąd się biorą ceny książek.

W artykule “Książka życzeń i zażaleń” możemy dowiedzieć się że Empik podkupił kilka całkiem pokaźnych wydawnictw i ma dzięki temu zmotywować innych wydawców do zwiększenia jakości, obniżenia cen. Przy okazji dowiadujemy się za pomocą danych liczbowych, że rzekomy monopolista (Empik) może wcale takim monopolistą nie jest:

Dlatego wydawcy twierdzą, że Empik to bezwzględny monopolista branżowy, nawet gdy z danych liczbowych tak nie wynika. W końcu nieco ponad 450 mln sprzedaży na rynku wartym 3 mld zł daje udziały poniżej 15 proc. Ale w niektórych segmentach rynku, np. w literaturze pięknej, udział sieci przekracza 50 proc.

Niemniej 170 salonów Empiku w całym kraju, zazwyczaj w najbardziej eksponowanych miejscach to dla wielu ludzi synonim księgarni… szczególnie w dobie kiedy te niezależne i mniejsze padają jak bydło w czasie afrykańskiej suszy. Inny ciekawy fakt to:

W zeszłym roku łączne przychody ze sprzedaży grupy EM&F (Empik Media & Fashion -red.) przekroczyły 2,9 mld zł, czyli – o ironio – zrównały się z wydatkami Polaków na książki.

Czyli okazuje się że dochody z książek stanowią mniejszą część dochodów Empiku… Najbardziej kontrowersyjne stwierdzenie autor zostawił na koniec:

Zatem na bitwie wydawców najwięcej mogą zyskać klienci. Wejście Empiku na rynek wydawniczy powinno przyspieszyć i tak nieuchronną konsolidację rozdrobnionej branży. Jeśli miejsce biednych oficyn konkurujących ze sobą o każdy grosz zajmą silni wydawcy, w księgarniach może się pojawić więcej tytułów z najwyższej półki. Większe i bogatsze wydawnictwa będzie stać na misję, a dystrybutorzy będą się musieli bardziej liczyć z ich zdaniem. Dopiero wtedy na rynek wróci równowaga, której dziś ewidentnie brakuje.

…celowałbym racze we wzmacnianie małych wydawnictw, niż tworzenie molochów. Duża firma=korporacja=babilon? Raczej tak.

Drugi artykuł o wymownym tytule “Jak doić wydawców” jest odpowiedzią rynku wydawniczego, który czuje się dominowany prze największą polską sieć salonów sprzedaży książek ( i innych bibelotów).  Już na samym początku zachwycił mnie kreatywny i genialnie zagmatwany system “kupowania” książek przez Empik, a także ciekawe ceny promocji książki:

Kolejne miliony złotych Empik inkasuje od wydawców za promocje ich tytułów, czyli wyłożenie książek na środku salonu albo na półce „Nowości”. A ceny za promocje rosną. W tym roku standardowa cena wystawienia książki przez dwa tygodnie to 23 tys. zł, dla stałych klientów zniżki do 16 tys. Żeby taka promocja się opłaciła, sprzedaż książki musi osiągnąć poziom w większości przypadków w Empiku (a niekiedy na całym rynku) nieosiągalny.

Hitem jest dla mnie i tak promocja “książki 50% taniej” gdzie zgodnie z empikową polityką finansową prowadzi to do sytuacji gdzie ze strony wydawcy, po odliczeniu marży wielkiego E, książka jest oddawana za darmo (przynajmniej tak twierdzi autor tekstu).

***

W tekstach z punktu widzenia rynku wydawniczego, Empik pokazany jest jako największe zło, Empik z kolei widzi wydawców jako mrowie małych niedorajd, które powinny podporządkować albo zginąć. Pytanie czy to jeszcze kapitalizm czy już monopol? Ciężko rozsądzić w jednoznaczny sposób, dlatego zachęcam do lektury tekstów i zadumy nad rynkiem księgarsko wydawniczym… a potem  podzielcie się swoimi przemyśleniami w komentarzach.

Zapraszamy do dyskusji!

Temat poruszył media, spragnione wszelkich przejawów czytelniczego zaangażowania społeczeństwa (które ponoć nie czyta). Zaczęło się od krótkiego nagrania dla Radia Zet potem temat rozwinięty został w w szczecińskiej Gazecie,  a potem temat podłapało lokalne radio. Dopiero po miesiącu zauważyły go mega-media ogólnopolskie w pięknie zatytułowanym tekście “Portnoy w warzywniaku”. Nie wiem tylko czy ten ostatni tytuł nie jest zbyt mało czytelny na przeciętnego konsumenta kultury, który może nie wiedzieć kim jest właściwie ten Portnoy... pewnie jakiś polityk, bo teraz w mediach to tylko o politykach gadają… Dlatego redaktorom polecamy bardziej czytelne skierowywanie leadów do odbiorcy.

Akcja Pani Jlanty wynika z potrzeby miejsca i czasu, jak przeczytać możemy w portalu mmszczecin:

- Pierwsze książki przyniosła do nas pani Maria Karaś, jedna z mieszkanek - opowiada Janusz Kulas. - Potem jej śladem poszli także inni sąsiedzi. Ludzie często mają sentyment do książki. Trudno im ją wyrzucić, choć już jej nie czytają i leży ona tylko zapomniana na półce. Nie chcą żeby się zmarnowała, przepadła, dlatego przynoszą ją do nas. Wiedzą, że dzięki temu ktoś też z niej skorzysta. Teraz przez to mamy już sporą kolekcję. Jest więc w czym wybierać.

Cały pomysł warzywniaka jako punktu wymiany książek zachwyca mnie , ale mam szczególne poważanie dla Pani Jolanty za solidność z jaą to robi - książnica, choć mała ma swój regulamin… bo porządek musi być:

Regulamin: “1. Przynosisz książkę, którą już przeczytałeś i z którą nie żal Ci się rozstać. 2. Wstawiasz ją na półkę. 3. Wybierasz sobie za to inną książkę, którą chcesz przeczytać i zabierasz ją do domu. 4. I tak w kółko”. I jeszcze dopisek “bezpłatnie, bezterminowo, niezobowiązująco”.

Akcja Bookcrossingu odnosi sukces (czego możemy dowiedzieć się z tekstów prasowych), bo zamiast trudno dostępnych miejsc (czyli bibliotek) zorganizowana została w miejscu które zawsze mijamy po drodze i zachodzimy do niego prawie codziennie. Może warto by zorganizować więcej takich partyzanckich bibliotek? Może warto odejść od pomysłu łączenia bibliotek z ośrodkami kultury na rzecz łączenia bibliotek z ośrodkami handlu?

Czekamy na stworzenie sieci warzywniakowego bookcrossingu!

Posłuchajcie także audio z:

• Radia Zet
• Polskiego Radia Szczecin

“Sprawmy aby czytanie było sexy”

[zdjęcie pochodzi ze strony The Outdoor Co-ed Topless Pulp Fiction Appreciation Society]

Prawda, ze chwytliwe? Za serce i …rozum oczywiście. Należy docenić zaangażowanie w szerzenie czytelnictwa.

Co ciekawe ta młoda grupa ludzi znajomych i zupełnie obcych ludzi w swej deklaracji podkreślają, że istnieją, bo po prostu kochają dobre książki i słoneczne dni. A że w Nowym Jorku prawo zezwala na paradowanie po ulicach toples przez mężczyzn jak i kobiety. Więc w konsekwencji powstała idea czytania na świeżym powietrzu w pełnej krasie…czytelnika.

Siłą napędową ich działalności jest interaktywność. Na swojej stronie zachęcają, bowiem do przysyłania zdjęć ukazujących czytelnicza pasję połączoną ze słońcem i nagimi piersiami: Jeśli jesteś w Nowym Jorku i pogoda będzie dobra - przyłączcie się do nas kiedyś ?

Nie wiem jak dla Was ale dla mnie takie nawoływanie to zachęta do uczty nie tylko dla wyobraźni ale i dla oczu!
Ps. Oczywiście nie zapomnijmy o oczach Pań:

pozdrawiam

KOT

Do budowy owego książkowego monstrum wykorzystano ponad 30.000 pozycji napisanych w różnych językach. Książki będące częścią spiralnej wieży pochodzą z darowizn miejscowej społeczności, a także bibliotekarzy, księgarzy oraz części księgozbiorów ponad 50 ambasad znajdujących się na terenie argentyńskiej stolicy. Dodatkową atrakcją z pewnością jest możliwość wejścia na sam szczyt bibliotecznego Mount Everestu i posłuchanie słowa „książka” w kilkudziesięciu wersjach językowych, wypowiedzianych przez autorkę konstrukcji, z specjalnie skomponowaną melodią w tle.

Więcej zdjęć na stronie Recycleart.
Jako bonus polecam ciekawą galerię rzeźb wykonanych z pojedynczych egzemplarzy książek można odnaleźć TUTAJ. Niektóre z nich to połączenie gier słownych, skomplikowanych mechanizmów, przekrojów anatomicznych…jednym słowem papka kulturowa, ale jaka kunsztowna!

KOT

Co dla jednych przyjemne i domowe dla innych może okazać się koszmarem. Wyobraźmy sobie, że siedzimy w ubikacji i przeglądamy gazetki : czy ta kombinacja czynności wydobywa w nas komfort „wc-sytuacji”? Dla wielu z nas z pewnością tak. Gdyby pokusić się o z lekka skrajną sytuację i umieścić w kibelku bibliotekę? Na ten genialny pomysł wpadli twórcy wystroju wnętrz wc na nowym Dworcu Centralnym w Warszawie. Co ciekawe w jednej z nowoczesnych ubikacji umieszczono na ścianach fototapetę imitującą mini bibliotekę.

Mój śledczy zmysł zaczął intensywniej pracować gdy dowiedziałam się, że owa biblioteczka ma uprzyjemniać komfort pobytu jedynie PANIOM. Czyżby kreator „wc-cudu” pomyślał, że kobiety czytają więcej? A może u mężczyzn zbyt duża ilość książek spowoduje zniechęcenie do skorzystania z ustronnego miejsca? Może lepiej się nie domyślać!

Jednak podobne wizje książkowych szaletów mają już swoich poprzedników. Jak np. owa wersja z Manhattanu, wzbudzająca wśród oglądaczy mieszane uczucia: od rozczarowania („czytanie było eleganckie/z klasą”) do całkowitej akceptacji („to zawsze było moje ulubione miejsce do czytania).

A oto wersja dla fanów gazet i magazynów! Sportowe, zakupowe czy z golizną zawsze w kryzysowej sytuacji mogą posłużyć jako papier toaletowy.

I na koniec wersja dla komiksomaniaków!

[Polecamy też ubikacjowo-książkową galerię zdjęć w portalu Flickr! - red]

A wy jaką wolelibyście lekturę? Może coś innego?

KOT